եւ Հոն մենք կը կոտորենք
:
Մանուկը
Վարիժնացի
յայտարարած
էր ինքզինքը,
իսկ
Վարիժնացիք
ամենէն
աւելէ
արիւնարբու
եւ
Հայակեր
թուրքերն
էէն :
Ա* ան ո ւկի այս մ էամ էտ պատասխանէն
անշուշտ
թուրքը
չէր
գոհացեր։
Երկու
թուրքերը
«
ԱլլաՀա
սըմարլատըգ՝»
ըսելով
Հեռա֊
սան,
մ եզէ
ցոյց տալով
դէ՚դէ
Իարերգ
տանուլ
գէւբէն
ճամ­
բան :
Ան խո Հեմ ութիւն
էբ սպասել այգ վտանգաւոր
վայրերուն
մէջ
։
Ե
ս
սասաիկ վշտացած
4
էի ընկերներէս
,
անոնց
այգ
աստիճանի
ստրկութիւն
եւ երկչոտութիւն
ցոյց
տալուն
Հա­
մար
Հ
Երկու
ողորմելի
թուրքերու
առ^եւ
խոնաբՀէլ,
կա՛­
շառք տալ, աղաչանք-պաղատանք,
իմ կարծիքով
անվայել
էր
մեզի Համար եւ մեծագոյն
անարգանք»
• • :
րսկո յե առինք
պա յոլսակնե ր բ եւ ճամբա
յ ելանք , լե–
բան
լան ջէն դաոնալու
Համար Հակառակ
կողմը՛.
Երեք քառորդ
մամ էն շբքան
բրէնք եւ մեր գէմը
°ըց–
ուեցաւ
Ղ.աւուղի
լեռը ^ որուն տափարակ
եւ
լայնատարած
գագաթին
վր
ա
յ
լեցուած
էէն
բազմաթիւ
թուրք՝
գաղթա­
կաններ եւ կէսօրուայ
ատեն,
կարելի
չէր շարունակել
մեր
ճամբան.
։
Վտանգաւոր
դրութեան
մէջ էինք, ոչ առաջ
կրնայինք
երթալ,
ոչ ետ ՚։ Բարեբախտաբար
մեր առջեւ կբ
գտնուէր
պզտիկ արտ մբ
9
որուն
Հունձքը
բարձրացած
էբ մինչեւ
ՏՕ՛
սանթիմէթր
։
Լաւագոյն
միջոցը
Համարեցինք
թաքնուիլ
այգ
Հաճարի
արտին մէջ եւ սպասել
մեր մա կա տա գրին : Մէկ
ժամ անցած
շէր երբ տեսանք որ մեր վերել գտնուած
բար­
ձունքէն
տասներկու
զինուած
թուրքեր
կուգայէն
դէպի մեր
կողմը։ Տագնապէ
մէջ էինք բոլորս
եւ վայրկեան բ ճակա­
տագրական։
Շարժելու
Հնարաւորութիւն
չունէինք,
մեր
կեանքբ վստաՀեր
էինք այդ պզտիկ արտի
Հունձքին
։
Լուռ
ու մունջ նստած,
եօթը
ընկերներս
իրարու
երես կը նա–
Ելէ՚Քւ
փ
ա
Ւէ.է՚*՚Ք1
Ղ
ո
է
ե
9
՝
ԲրԷոաափորբ
դողգոջունէ
ձա յնով
մ բ ։
Fonds A.R.A.M