Յա-շորգ
Օրըդ Յունիս
1
ք
կէսօրուայ
ճաշի
դադարէն
վյ՚ր^դ դեռ նոր սկսած
էինք գործի
,
երր մեր
վաշտապետ
Նաղըմ
սլէյէն տոմս մր սաացայ
. «
Ասլան
չավուշ
տ
պէօ
լիւկէն
ա ասն երկու
Հոդի
ղրկէ , պաշտօնով
Բաբերդ
երթալու
հա–
մ ար» կր գրէբ :
Գրութիւնս
կարդալէս
անմի9ասլէս
վեր^դ իմ
գիւղացի­
ներէս
եօթը եւ "ւրիշ
գէ՚֊գ
ա
ցէ
Ա
երէ
Հինգ
Հոդի
րնԱյրելով
ճամբայ
ելայ։
ճանապարհին
Հապճեպ
խօսակցութիւնուէ
մր
ո
Ր
ո
չեցինք
քանի որ Բաբերդ
պիաի
երթայինք
դ աէտք էր որ
օդա ագո բծէինք
առիթ ր :
Ներկայացանք
սպային ; խորամանկ
մարդր
կարծես
աեղեակ էր մեր որոշումէն
,
արգիլեց որ Բաբերդ
երթամ :
Անգամ
մ րն ալ բարելի
կենալովդ
խնդրեցի
որ
թոյլատրէ
մեկնումս
։
Բայց սպան
անդրդուելի
մնաց ,
պատճառաբանե­
լով թէ վաշտը առանց
չ ա վուշն եր ու շի կրնար
մնալ եւ ար­
դարացի էր։
^ԼՒ՚էհ."*"
վերադարձայ
ընկերներուս
քով եւ
յայտնեցի
որ չվերադառնան
եւ Հասած
գէ՚շերն ի
ս
կ անցնին մեր լեռ–
ները % Այդ աղոց Բաբերդ
մեկնելէն
երկու օր վեր^
,
Բաբեբդէն
Հեռախօսով
պահանջեցին Ա ուրատխանօղլի
գտնուած
ք*նշաաթ
Թապուրիի
մէջ գտնուող
բոլոր
Հա յեր ը գրկել
տեղահանուած
Հայերու
եաեւէն եւ անոնց Հետ
խառնել;
Առաջին եւ երկրորդ
վաշտերու
Հա ր իւբապետնեբ
ը Հա­
մամիտ
էին
%
իրենց վաշտերը
ղրկելուն
,
ի
ս
կ մեր
Հարիւրա­
պետը ընդդիմացաւ
եւ ըսաւ՝
*%
Իմ
պատասխանատուութեան
տակ դ ես կը պաՀեմ
իմ վաշտի
Հայերը եւ կը
շարունակեմ
ճամբաներու
շինութիւնն
ո լ
նորոգութիւնը»;
Երկրորդ
օրը նոյնիմաստ
Հեռախօս
մրն ալ ստացան
,
բայց մեր բարեսիրտ
Հարիւրապետը
դարձեալ
ընդդիմացաւ
^
վճռած էր էղբկել եւ չգրկեց : Մ իւս սպաներն
ալ
լռութիւն
պահեցին
,
մինչեւ որ Հեռախօսը
չ
ո
ՐՐ
ո
ՐԳ
անգամ
Հրկսեց
՛
ա ման
Ը
1
Այս եւ նման
լուրեր ես կ ըստ անայի Պա լախօռցի
Տ աճա տ
ՇաՀինեանէն
,
որ թէ՛ մեր վաշտի
քարտուղարն
էր եւ թէ՛
մեր սպային
մտերիմ
բարեկամը;
Մեր Հարիւրապետը
Համ ա–
կրելիդ
մտային
կարողութիւններով
օմտուած
,
ազնիւ
երի*
տասաբդ
մըն էր ; Պաշտօնով
Բաբերդ
դաց ող մեր
ընկերները
Fonds A.R.A.M