|
ԽՈՒՄԻ ՄԸ ԽԱՅԷԿՑԻ՚ՆԵՐ
Վարի կարգ, ձախէն աջ՝ Սեդրակ Ոսկիհանեան, Եղիա
Իարդուլեան (կամա՛ւ որ (Այր) : Վերի կարգ, ձախէն աջ՝ Ար–
տաշէս Ոսկիհանեան, որդին Խաչիկ՝ եւ գարմիկը էբուանդ :
(
Արաաշէս եւ էլաւանդ՝ թԱթանօդաձիգ Անդրանիկի բանա­
կին մ է ջ ) :
յ
ւ
ւ
.
#
ա տ
լեէւներր :
*
րաՆԷ որ թուրք
պետութինւ
ո
ղան գո Լա հ օրէս
րգած
էր մեր հանողքն ու Հարազատներր
եւ մեր րաղմաՀաղար
աւշ՝
գակիցներր
,՝
երր մեր Հայրենի
օճախներ ր Հողէն
Հաւասարած
էէն ու մեր րաղմաՀաղար
ղոՀերր գեռ անթաղ
կր
մնայ էն ,
մենք ո ր պետութեան
եւ ի^նչ քան է Համար
սլիտի
ծ առա–
յէէնք։
Թեր ու գէմ կարծիքներ
փոխանակեցինք
,
ծրաւլիր–
ներ կազմեցինք;
Հյթաաեր անյարմար
նկատեց
էն
փախուստր,
իսկ
մենք չորս
Հոգի (մէկ Առիւծկացի
,
մէկ Լսոնքցի եւ եր­
կու Ա . Թորոսցի)
որոշեցինք
՛
փախչիլ
ել միանալ
Լսոնքի
լեռներուն
մէթ ապաստանած
մեր եւ ուրիշ
զիւղացի
երի­
տասարդներուն
:
Fonds A.R.A.M