142
նին րնական
գիէ՚վէ*՛
՚"
է
Ո
՛
չ նուազ օգտակար
կ*ԸԼ Է՛՛՛Յ
1
Սանոնք ընղ–
Հանլաալհս կը գանուին
լէք ռհէքրու
Գէ՚կէ՚ն մէկ կաւ/ ա՛նոնց կուլէա րուն
ստորէս՝/ մասերու
՛
է է՛՛՛՛յ ։
Զմ/ւո-նայէ/հ
ձիւնէք րոլ
ք
աշնան ու գարնան
սւնձրեւնէյրոլ
կուրէք րը լեււէ$ե րու րարձու^էքնե
րէն մզուելով, կը Տաս­
նին
մին չէքԼ իրենց /սոնա ր*»ա դոյն
մասերը ես կը տարած ուին
ամէն
կողմ,
գէ՚՚էի
՛
է՛"է՛Րէ
աարածե լով անսսչաււ
խոնաւութ
1
էււՅւ մը
։
,
որուն
շնորՀիւ,
որ իք–ստաւն կերը, ամրոզկ
ամրան
ըէ՚թ՚՚՚ցքէ՚ն,
իրենց
կենոու֊
նակ
թարմութէււէէը
ան թաււաւՐ կը սլա Հեն
յա յան ե լո վ
ղայն
իրենց
տերեւներուն
վրայ կէէնգանէւ կոաան չոլթեամր
մըէ
Էգին
լաւնալը նոր քւակուած
/
ոյզ ի՛ք՛երուն
սսւակէւն տար էէն տեղի
չունէանար
,
ն ո Ր Տ Ո ւ ն կ
այգէւնե րը սլէտք
չուն էէն ատոր, տարի
մը, երկու
յետոյ, երբ այլէաւս ՛տուն/լեր
ը կամ ուռերը
լաւ. մը արմատ ացւսձ
կ^Րէէ՚՚՚ն»,
՛՛՛
էս գործողոլթէ՚ւնը
ստէ՚սլողական
կը գառնայ
,
ու գիւղա­
ցին
գ՚՚՚յՀ՛
ընէքլու չի թէ» րանարէ
1895
թոլաէլանէա
տեղի
ունէք ցող կոաո րաձնե րու ե սա րսավաէւ րու
Հետեւանքով
գ/"–՛լ՛"ց/՛ները
չկրցան
իրենց
ա յ գ ի ն ե ր ը , բ ա ն ա յ , ւ ի ո ր ե լ
ե
յօտելէ
1'՚
յգ ատ րի այգ/ւներու
երեւոյթը
անցորգէւն , որ այգէք
գործու֊
թէւան ծանօթ
ըլլար , թախէտծ կը սլաաճարէր
,
ատքէն կողմ
խեղդող
փուչեր,
սեղեր ե
ուրիշ խոտեր
բարձրացած,
կը ծածկէին
որթա­
տունկերը
էսափանելով
սւնոնց աորեւը ե օգը
Հազէււ ընգՀատ
ցւսն–
ասռոէթեամբ
անոնց
կորաձեւ
ու տերեւածածածկ
բաղուէլեեբը կը
ն չմարուէին
։
Այգ տարի քիչ այգ/ւներ
միայն
կրցան քիչ քանակ
ու֊
թեամբ
խաղող
արտագրելէ
Որթատունկ
ի արմաաներուն
չ
ո
*–
Է՚կը
բացուած
՛
Է՛՛՛սը
ԼԱ^ք
կ՚ան­
ուանեն,
ե ղ ի ի ն ա չ ք ը բ ա ն ա լ
կը նշանակ
Է
ե գ ի ն բ ա ն ա լ *
Տան մեծը
կ՛՚ըսէ՛ «Տզա՛ք,
վ՛ալը գըցէք
(
գնացէք)
է գուն
" ՚
չ ք ը
բոցէք))։
Այս գործողութեան
կը յ՚"կորգէ
%
որթսաոունկէքրը
յօտելու, ըստ
գիւղացիներու
բացատ լալիէ էքան
ե գ ի ն կ րյ ո ե լ Ո Ա
գործողութիւնը,
նոյն­
քան
անՀրաԺէքշտ է, որքան
ա չ ք թ ա ն ա լ ը ։
Երր*
՚՚՚
յգէ՚ին
րսլ՚՚ր
՚՚՚
չքերը
կը բա ցոլին , այգեգործ
գիւղացէան իր Հետը առնելով
՛
ի՛՛քէ՛ է՚կ
յօտս–
ցը , որ կոր շեղբով կտրոց մըն է, կ՚երթայ
այգին
յօտելու
Համարէ
ՍՈՐՏ Ունկ
այսինքն
նա խորգ տարուան
տնկոԼած
ոլ
ա ոմէ ոտ
ռնուծ
բթոտնեբոլն
(
որթաաուն
կ ե րուէւ) ճիլղե լաւն ք՛՛վե րը գոյացած
մանր
ե րը կը կտրեն,
փորձառու
գիւղաց
ի՚հ լաւ գի՛սէ թէ "՛է՛ ոստերը
Հարկ է կտրէք լ,
կը թողուէք
միայն գլխաւոր
ՃԷււղերը,
որոնք,
յՕ–
աումով
աւելի
զօրանան
ե աւելի
կ՚աճին
է Ւոլոր այգետէ-րերն ալ
Ա՛յգի
յօաէքլու
արՀեստէէն
Հմուտ չեն, իւրաքանչիւր
գի՚-ղի մէկ որոչ
թիւով
մարգիկ
կը գտնուին
,
որոնք
ա յ գ ի ն ե ր ը
կ | 1 յ ր ե լ Ո Լ
գյօահI
էէսւո
գործը կը կատարեն,
"՚
սֆոլ
յաճախ, ա,
Լէ1
,
նց վարձքի
ք
մերթ՝
չնչին
վարձքով
մըէ Քաղաքին
այգիները
վարձքով կը յօտեն է
Fonds A.R.A.M