158
կամ անոր մէջտեւլը կը դրուին տաք տաք : Ինչպէս բոլոր հանդիսաւոր
առիթներուն, փէօթահիացին բնաւ չի մոռնար բարձրաձայն Հայր
Մերը, սեղան նստելուն: Կարկանդակին կը յաջորդէն քանի մը տե­
սակ մսեղէններ, կլօլիկ
(
քիւֆթէ)
,
եւ ամենավեբջը անուշեղէնը՝
բաք լա վան, թել գաաաիֆ
կամ ճաշը, այս միակ հայերէն անունը
կրող անուշեղէնը քիչ թերթերով կամ ծաղով
(
եուֆգա)
եւ ըն կ ոյ­
զով պատրաստուած՝ ծադանոյշի
(
բաքլավա)
տեսակ մըն է, ըսենք
աղքատ մարդուն
բաք լա վան,
որ դո նէ անպակաս կ՚ըլլար նոյնիսկ
աղքատին տունը այս տօներուն:
Ձմեոուան երկար գիշերներուն փէօթահիացիները լաւ կը
հասկնային այս կարդի հաւաքոյթ-ներուն զուարճանալ ընտանեկան
խաղերով եւ կատակներով։ Եթէ մէջերնին
բիւչմանի
քէթէն
հ յէլվա
շինել գիտցող մր կար, ուշ ժամերուն իսկ ան. մէջ–
տեղ կուգար քանի մը երիտասարդ օգնականներով թելանոյշը պատ­
րաստելու , որուն յաջողիլր կամպակաս յաջողիլը կը քննադատուէր
ամէնուն կալմանէ։
Վերէն եկած՝ հրաման մը -— տղաքը տրթ-նցուցէք եւ լապտեր–
ները վաոեցէք —՚ կը վերջացնէր տօնախմբութիւնը»։
(
Պ
•
Ս ՚ կա–
րասլետեանի
տեղե/լութիւն
) :
Ուր իԼ Հե՛նէ է եւ զարգացնող
զբօսանքներու
մասին անոնք գա–
ղափար իսկ չունէին
(
Աոնակ)
։
«
Այսպէս փէօթահիացին անձուկ ճանաչողութեան մը սահմա­
նէն անգին չանցնող մտապաշարով մը հազիւ գիտէ ու կը զգայ զին–
քը շրջապատող իրերը եւ էակները* իր ծանօթութիւնները քաղաքին
բնակավայրերէն ու մօտակայ գաւառներէն անդին չեն զօրեր եւ այս
սեղմ գաղափարականով իր գիտցածները ամէն ինչ են եւ անոնցմէ
դուրս ոչինչ գոյութեան արժէք ունի* այս պատճառով այլամերժ
է բառին իսկական առումովը, ոլ զարմանալի է արդարեւ, երբ
մայրաքաղաքի եւ զարգացած գաւառներու Հայերը օտարամոլու­
թեան արտակարգ հետամտութիւն մը կը տրամադրեն, ասդին եր­
բեմնի գաւառներ, ինչպէս է փէօթահիա, անձկամիտութիլնով մը
թունդ պահպանողականներ կը մնան՝ անտեսելով ու արհամարհե­
լով դրսեցին, նոյնիսկ ըլլայ ան իրենց արենակիցը»
(
նոյն)։
Արտաքինով
՝
$ՀէօթաՀ իաոի
Հա յր կատարելասլէս
քաք առող /
էր* իր տարազը
զերծ՜ նորաձեւութենէ
էր բազմափոթ
վարտիք
մր
ամրաձիգ
մ է քքին լայնասփիւռ
գօաիովլՀ,
զոր կռնակէն կր ծած՜կէ
կարճ կամ երկար վերարկու
մը, մէնէ է/
1
ոտքերը
ստէպ
մինչեւ
սրունգին
կէսը ծածկուած
կ՚ԼՀլլ"՛"
երկայնավիզ
գունեղ
գուլպա­
ներով՝
ամփոփ պարզ մուճակներու
մէք (Հմմա.
նոյն. Արշալոյս
թ՛
95) :
կուտինայի
Հայերը
միեւնոյն
աաեն
միեւնոյն
աեղէն
գաղթած
Fonds A.R.A.M