գրէ
մասին
լու֊րԴ կա րգագրութիւններ
անելու , այգսլէսէ
պայ
մաններում
անհնար էր Հայոց Պաարէարքէ
ել ող^
Հայութեան
Համար
«
անՀոգ
կենաթ եւ «մինչեւ
կւրոսլա
չՀասցնել
ազգէն ա–
ղադակը»
։
թասէ
ա
յ գ » ՝Լա րժապե տեանր
յոռեաես
է լ էէ ր * Անշուշա
,
Բերլէնր
չարգարասրեց
ազգէ
յ
ո
յ
Ա
հ ր ը ,
բայս եւ բոլորովին
անօ
գուտ
չանոաւ»
§ձյ–րգ յօդուածը,
իր թե րութիւններով
Հանդերձ
,
մի մուրՀակ էր*
Ո
Ր Ե*–ր"աան տալիս էր Հայերին : ճիշգ է «
մուր–
Հակի վրա
յ ոչ վճա րուե լիք գում արն էր նշան ակո ւահ՜ որոշ
կեր
պով
,
ոչ է լ մամկէտր
,
բա յս , վերջապէս
,
մ ուրՀակ էր , որով
Հայ
կական
Հաբոր
գրւում էր միֆազգային
դիւանագիտութեան
սե
ղանի վրա
յ : Վ^արմապատեան
ր մեծ կարեւորութիւն
էր տա լի ս
այն փաստին
,
որՀառաչին
անգամ Հայ ազգին
անունն անցաւ
Հան
դիսաւոր
դաշնադրութեանս
մէ^> <, որով
«
Հայոց
ապագային
սեր–
մ ունքր
դր ո ւ ե ց ան»
։
Եւ ա յս մ իա յն Վյա րմապետեանի
Համ
ողումլա
չէ ր * սակաւ
րա ցաււո ւթեամ բ , ամբ
ո
ղ^
ազդը ա յդպէս էր
զգում
ու մտածում
։ «
Ոերլինի
դաշնագրի
Գ՚\–րդ
յօդուածը
՝ *
ա
յ
ժողո
վրդի առփ^ ր
սյ
ց էր անում վարդագոյն
յոյսերի
ընդարձակ
Հեռա
նկարներէ
Լ*Որիստափոր^
։ (
ֆոռետես
լինելու պատճառ
չկար
ւ Ան՜
Հրաժեշտ էր աւելի մեծ եռանդով եւ ծրագրուած
ձեւով
շարունա
կել սկսուած ա շիւ ատ ան քը :
՛
էյ
ո յն ճառում
Վյս րժապետեան
ը պարզում է ել ազգի
Հետա
գա
յ անելիքը
,
որ ամր
ո
ղ^
մի ծրագիր էր յա
Պո
րգ
սերունդների
Համ ար .-
«
Տ ետ՛ րք ե բեսփ ո իյանք , մ ենք յարատեւինք
մ եր սկսած գոր^
ծին
մ է
^ է
Այսպիսի
գործ ո՛չ մէկ օրուան մէ^, ոչ մէկ մարդու,
ձեռքով
կրնա
յ կատարուիլ
։
Պատրաստուինք
մեր ապագա
յին
։
\,
ախ՝
չկենանք
Հոս , Հա յա սա ա՛ն երթանք
*
Հայաստա՛ն
ղրկենք՝
ինչ որ ունինք
ազգին մէ^ բանիբուն
,
տաղանդաւոր
,
ազգասէր
,
ուսումնասէր
,
եկեղեցասէր
.
Հա ք ուստա՛ն
երթան մեր դաստիա
րակներ
,
ուսուցիչներ
,
մեր այնքան
վառվռուն
երիտասարդներ
•
Հայաստա՛ն
երթան
այնքան
դժբախտ
պանդուխներ
.
ո՛չ եւս պի
տի
ըլլայ Հոն սով, սրածութիւն
,
ո՛չ եւս Հարստահարութիւն
,
ո՛չ
եւս կենաց ել ընչից եւ պատւոյ
առեւանգութիւն
Հ
Ուղիներ
պիտի
բացս
լին , հրանցքներ
պիտի
շինուին
,
գործարաններ
պիտի կա–
ռուցուին
.
Ան գլէ ո յ գրամ ատէ րք Հոն պէտէ
երթան
էբենց
գրամը
գործածելու
.
թող երթան մեր գրամատէրք
ալ,
ընկերութէւններ
կազմեն,
ընկերութէւններ՝
ամէն քաղաք եւ գէէ֊ղ դպրոցներ
Հաս
տատելու
Համար*
Հնդկաստանէն
,
Հայաստանէն
,
Անգլէայէն,
իուրքիա
յէն , (հուսէայէն
,
Աւատ բիտ
յէն ու մինչեւ
Պարսկաստա
նէն միանան,
ձեռք-ձեռքի
տան բոլոր
Հայերը»։
Հայաստանի
տնտեսական—մշակո
ւթա
յին
վեբա
շինութեան
61
Fonds A.R.A.M