ո ական
կեանքիս
,
որ այնքա՜ն
աւեր ու անտեսական
քայքայում
էր պատճառում
երկրին եւ սրում նստակեացի
ու
վաչկատունի
յարարերոլթիւններր
:
Մանալանգ
որ վաչկատունր
տէր էր դար­
ձել իր ուղիների
վրայ
ընկած
հայկական
գիւղերի
,
նստել
նրանց
մէշ^ եւ հարստահարում
էր հայ բնակիչներին
: ՛
Բուրգը իր ընկե­
րային
կացութիւնր
պէտք է փոխի՝
խաշնարած
եւ
քոչոլորական
կեանքից
անցնելով
նստակեաց
կեանքի՝
երկրագործութեան
:
Սրա մէչ էր հայ-քրգական
հարցի
լուծումը։
«
Ք ո ւ ր դ ե րը իրենց
արդի անորոշ եւ անսահման դ ր ո ւ թ ե ն է ն հանելով, յա տ ու կ սեփա­
կան հոդ ե ւ երկիր որոշել իրենց բնա կ ութե ան համար նոյն իրա­
ւ ամբ ե ւ օրինօք, ինչպէս գ իւղա ցի ժ ոզո վ բ դ ո ց համար ա ր դ էն
սահմանած է տ է ր ո ւթե ան օ ր է ն ք » * ) ։
Ուրեմն,
քուրդը պէտք է
ստանայ իր հողը,
քրգութիւնր
պէտք է ի մի հաւաքուի
,
եւ ա յս
ոչ միայն
քրիստոնեայ
հայերից
հեռու
պահելու
,
այլեւ
դիւրու­
թեամբ
նրանց կառավարելու
համար : Բայց
քՍրիմեանի
պահանջը
միայն այս չէ։ Նա առաջադրում
է երկու
հարց եւս. մէկը կապ—
ւում է հայհողէ,
միւսը
հայէ ապահովութեան
հետ։
՛
Բուրդը
գրաւել
է հայկական
գէւղերր,
ղէնքը
ձեռքէն
էշխում
է
անդէն
• )
ԱՕդ, է ջ 8 5 8 ։
46
Fonds A.R.A.M