Աւելի
խո րացն ե լուէ էր սլ րպտումները
անուանէ պետա կա–
նագէտը
քէէլլէնեկ՝
ե1լաւ այն եզրակացութեան
,
որ
գերէշխանու–
թէւնլլ
պետութեան
յա տ կան էշը , նրա նախապայմանը
չէէ
Աւստ րէացէ
Հռչակաւոր
գէ տունը
անկա խութեան
էրրեւ
ՇՕՈճւէւՕ Տ1Ո6
գԱՏւ
ՈՕՈ
գտաւ մէ աւելէ
բարձր եւ աւելէ
ստոյգ
յա ա կան ի շ , քան գերէշխանո
ւթէւնն է •
«
ԻԷլլինեկը եկաւ այն. եզրա կ ա ցութե ան,—
նկատում է Ա.
%
աՀխաթունէն
,—
թ է պ ե տ ո ւթիւն լինելու համար հարկաւոր է,
որ ՊԵՏԱԿԱՆ ՖՈՒՆԿՑԻԱՆԵՐԸ ԲԽԵՆ ՔՈ ՍԵՓԱԿԱՆ Ի Ր Ա Ի Ո Ի V
Ք Ի 8 ՝ ՕՏԱՐԻՑ ՍՏԱՑԱԾ ԵԻ ՕՏԱՐԻ ՀՍԿՈՂՈՒԹԵԱՆ ԵՆԹԱԿԱՅ
Չ ԼԻՆ Ե Ն » * ) :
ՀԼերշփն ընդգծումները
մե՛նք կատարեցինք
:
Իէլլինեկի
բնորոշումը,
մեր
Համ
ողում ով,
բուն իսկ Գերիշ
խանութեան
իսկական
սահմանումն է ։
Անդրադառնա
էով ա յս Հարցին՝
նկատում
էինք
մենք»
«
Մի ժողո վ ո ւր դ տուեալ վ այրկ ե անիս անկախ է, երր, նախ՛
ԴՐՍԻ աշխարհի հանդ է պ ա յ դ ժողո վ ո ւ ր դ ը Ի՛ՆՔՆ է ճշ տ ո ւմ իր
անկ ախութե ան ձ ե ւ ը , չափն ո ւ սահմանը ե ւ ոչ ո ւ ր իշը ՛ ե ւ , երկ
ր ո ր դ ՝ անկախ է մի ժողո վ ո ւ ր դ , երր նա, աղա տ ադրուելո վ ԴՐՍԻ
միջամտութ-իւնից, իր եր կ րի ՆԵՐՍԸ ճշ տ ո ւմ է իր անկ ախութե ան
ձհ ւ ը , չափն ո ւ սահմանը ի՛ր իսկ ժողո վ ր դ ի ԲԱՑԱՐՁԱԿ ՄԵԾԱ–
ՄԱՍՆՈԻԹԵԱՆ կ ամքո վ :
«
Այսպիսո վ , անկ ախութե ան պահանջը, լինելով իրր ե ւ մ է կ
ԲԱՑԱՐՁԱԿ ո ւ անվերաքննելի ս կզբ ո ւնք , իրականութհան մ է ջ
կեանք է ա ոնո ւմ յարաբերա կ ան բ ն ո յ թ կրող ձհւերով ե ւ մի ջ ո ց
ն ե ր ո վ » * ) :
Անկախութեան
գաղափարը
ունի իր
ձեւն ՈԼ բո վ անդ ա կ ու
թ ի ւ ն ը –
սրանցից
առա
քէնը
տեւական
է ու
անփոփոխ ,
մին շ երկ–
բարդը՝
ժամանակաւոր
է ու
փոփոխական:
Որոշ, քարացած ու
անփոփոխելի
,
ստորոգելիներով
նա խասաՀմ անուած
բովանդԼԱ—
կ ո լ թ ի ւ ն
շունի
անկախութեան
գաղափարը : Ազգաժողովն
ու
«
ՄԱԿ»ը
ստեղծելով՝
ազգերը
իրենց
երկրներ
ի
անկախութիւնը
չՀարուածեցին
,
եւ կամ նոյն ազդերը եթէ վաղը
Եւրոսլայի (կամ
Համայն
աշխարՀի)
Աիացեալ
՚
ՀյաՀանգները
ստեղծեն՝
իրենց եր
կի բների
անկախութիւնը
վերստին
սլիտի շՀարուածեն
:
Զ ե ւ ը
սլա–
Հելով^
նրանք
ժամանակի
Համապատասխան
փոփո խոլթիլննե
ր ը
* )
Անդ, էջ 1 7 ։
* )
Տ ե ՚ ս ^ ր ՝ «ԸՆԿ Ե Ր Վ ԱՐՈՒԹԻՒՆԸ ԵՒ Դ ԵՄՈ Կ Ր Ա ՏԻԶՄԸ» ,
1924,
Գահիրէ, էջ 2 2 ։
218
Fonds A.R.A.M