ԱՀա ել ամբողջը* • •
Այլեւս ո՛չ մէկ խօսք
ազգ երի
մասին։
Ո՛չ մէկ խօսք նաեւ
հ ա յր ե նի ք ի
մասին :
Այս առիթով,
տարիներ առաք, նկատում
էինք
մենք.
«
Այս պ է ո ւ ր ե մ ն ։
«
Հ • 8 • Դ ա շնա կ ց ո ւթիւնը պաշտպան է հանդիսանում ազգ ա­
յ ի ն ո ւ ր ո յն գ ո յ ո ւթ ե ա ն , որո վհե տ եւ ըն կ ե ր վ ա յ ա ւթիւնը ՋԻ ՊԱ­
ՀԱՆՋՈՒՄ (ի՜նչ սարսաՓհլի բան– . •) նրանց ԻՍՊԱՌ ձ ո ւ լ ո ւ մ ը ։
«
Ա յս նշանակում է, որ ըն կ հր վ ա ր ո ւթիւնը իսպառ ՉՊԱՀԱՆ­
ՋԵԼՈՎ հանդերձ, մի չափով, ա յս ո ւ ա մե ն ա յնիւ , ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ
է ազգ ո ւթե ա նց ձ ո ւ լ ո ւ մը , ե ւ ապա, որ ամենէն գ լխա ւորն է,
Ծրա գ րի բ անաձե ւ ո ւմից ա յն տ պ ա ւ ո ր ո ւթիւնն է ս տ ացւում, որ
Դ ա շնա կ ց ո ւթիւնը դ է մ չ է ազգ ո ւթե ա նց ո ւ ր ո յն գ ո յ ո ւ թ ե ա ն սոսկ
ա յն պատճառով, որ ըն կ հր վ ա ր ո ւթիւնը ա յ դ պահանջը Չի ԱՌԱ­
ՋԱԴՐՈՒՄ , ա յս ասել է միաժամանակ, որ ե թ է մ է կ օր ընկհր վ ա ­
ր ո ւ թ ի ւ նը այդ պիսի պահանջ առաջադրէր, ապա Դ ա շնա կ ց ո ւթիւ ­
նը ա յ դ պահանջին առջեւ տ հզի պիտի տար (կամ կարոզ է ահ զի
տ ա լ ) » * ) :
Այս
նոյնը
մենք նկատում
էինք
Հ ա յր ե նի ք ի
կապակցութեամբ
,
նրա մասին յատուկ
յիշատակութիւնը
անՀրամ՜եչտ
գտնելով
մեր
դաւանագրի
ոչ թէ այսպէս
կոչուած
«
Նո ւ ազա գ ոյն » ,
այլ
«
Առա­
ւ ե լ ա գ ոյն »
բաժնի
մ էի
Պարզ էր մեր դատումի
եղանակը։
Ընկերվարոլթիլնը
տարբեր բան չէ , քան մարմնաւորումը
մի
հասարակակարգի,
որ, ինչպէս
ամէն Հասարակակարգ,
այսօր
կա
յ , մինչ վաղը կարոզ է չլինել :
Հասարակակարգերը
անմեռ
երեւոյթներ
չեն՛
նրանք
դալիս
եւ անցնում
են :
Այլ է Ազգի ել Հայրենիքի
պարագան
:
Այս
արժէքները
գալիս են մարդկային
պատմութեան
խան­
ձարուրից ել ապրում ու ստեղծագործում
են յաւերժութեան
Հա­
մար
ւ
Եթէ
դասակարգումի
խնդիր կայ, ապա ստորադասը
,
Ազգի
եւ
Հայրենիքի
բագդատմամբ,
Ընկե բվա բութի՛
ւնն է եւ ոչ թէ
րնդՀակառակը
:
Այսպէս
ըմբռնելով
Հանդերձ՝
գրում
էինք
մենք.
* )
Տե՛ս
մեր՝
«
ՀԱՅԱ Ս Տ ԱՆԻ ԱՆԿԱԽՈՒԹԻՒՆԸ (Տ եսա կ ան
հիմնաւորման թ ռ ո ւ ց ի կ ա կնարկ) » , 1924, ժ ը ն հ ւ , էջ 3 6 ։
210
Fonds A.R.A.M