ղաօ.ավաըչաղան
մեքենան
չթեթեւ.ացրեց
ժ-ողովուրղ֊է
որեւէ
Ս ՛՛՛­
ւ ր , ղարման
չարեց նրա
վէրքերէն։
Ոչ Աուլթան
Մէ^իաի
թէԱԱ–
գիմա/թ֊ը ,
ռ
չ էլ սաՀմ անագրութէւնը
չշեղեցին
^՝"վ
ո
վրգի
կեանքը
ճնշմւսն ճանապարհից
։
Աշխատող
տարրը , ենթարկելով
ղանազան
սաՀմ անափակումնե
րէ , մտցնելով
նորա կեանքէ մէ^ աւելէ
«
կարգ
կանոնդ
եւ. միամամանակ
կառավարութեան
ղեկը
,
չնոբՀիւ
ցենզի
^
յանձնե լով Հարուստ
դասակարգէն՝
ա յ / /
«
կաբգադրո
ւթիւննե
ր ըԴ
աւելէ նպաստեց
էն նախկին
չորբաճինեբի
սերնդէն
ՀարստաՀա–
–
բելաշխատոգ
ամրռխը։
Հյախկէն եւ նոր դրութեան
մէջ,զանազա–
նա թ ի լ ն ը նրանում էր*
Ո
Ր
ՀարստաՀարութէւնը
ստացաւ
աւելէ
կանսնաւոր
ձեւ ։ Այսպէս՝
կառավարութեան
եկամուտը
ապաՀով–
•
ցնելոլ
Համ ար
էֆէնդէները
եւ պա շաօնեանե ր ը ստեղծ՜ել
են մի
այնպէս է սիստեմ
,
որով
Հարկերի
ծանրութիւնը
ընկնում
է
գիւ–
ղացու եւ աղքատ ա ր Հ ե ս տ ա ւո րի վրա
յ * թ
ո
Գ
^Է^ԼԱ *$՝է*՜
ս
է
ռ
Հա–
րուստ
լինի տասը , Հագար անգամ
,
փոյթ չէ * դոքա պիտի վճա–
Ր
ե ն
Հտմարեա
թէ Հաւասար
.
վաշխառուական
դրամագլուխը
եւ
այն
բոլոր
ձեռնա ր կութիւննեբ
ը , որոնք
իրենց
աէ բերին
մեծ
գումարներ
են տալիս,
վճարում
են Համեմատաբար
չնչին
բան։
Հարկերի
մեծ մասը,
երնելով
կողմնակի,
կենսական
մթերքներէ
Վրայ , ընկնում է Հաւասար
ծանրութեամբ
աղքատ
***
Լ
ա
կէ եւ Հա^
բուստ
բէգէ
վրայ՚։
Ցէշե՚^նք
արդեօք
գէն ո ւո բա կան տուրքէ մա­
սէն, որը ՚Լերֆյին
մամ տնակներս
Հասել է ամէն
մ է
քրիստոնեայ
տղամարդիդ
՛՛՛՛՛՛
ՅՑ
գաՀեկանի։
Լեսեինք արդեօք
քրգերի
,
Պ՛ոլս ո յ
էնակիչների
,
մոլլաների,
քաՀանանեբէ
մասին,
որոնք
թեթեւ^
ցրած
լինելով
Հարկերից՝
այդպիսով
իրենց
բեռը
ձգում էին
էչէ
աշխատաւոր
դասէ
վրայ։
«
Վերջապէս
,
ժողովուրդը
աւելի Հաստատ
կերպով
Հարստա­
հարելու
Համ ար կառավարութիւնբ
ստեղծել
է
տեսակ—տեսակ
մոնոպոլիաներ
(
ծխախոտի
,
աղի , երկաթուղիների
,
Հանքերէն
,
.
որոնց նպատակն
է մշակի
գրպանից
Հանել իր աշխատանքի
մ
է
մասը եւ յանձնե
լ եւրոպացի
կամ տեղացի
դրամատէրերէն
X
«(
Ի ամ տնակի
ըն թացքին
կառավարութեան
յէշեալ
Հարստա^
՝
Հար
ոյ
^թիւննե
րի վերայ
աւե լացաւ եւ մի "՚֊րէչԼՀ՛
ոչ այնքան
նկա­
տելի , սակայն
նոյնքան
զզուելէ
։
Ղ՝ա զանազան
վաշխառուների
,
էֆէնդէնե
ր է , բէգերէ
ՀարստաՀաբութէւնն
է : Չնայելով
,
որ մաՀ–
մետականներէ
տեսակէտ
էց աոկոսը
հալալ
չէ Համարւում
,
պնդե­
լով, որ
հալը պատկանում Է մշակողին,
որ ամէն մարդ ազատ եւ
Հաւասար է մէւսէն,
Հարուստներբ
օգտուելով
ամբոխէ անտա—
նելէ դբութիւնից՝
գաբձրէն
նոցա
էրենց
Հլու Հպատակ։
Հա յաս–
տանում
կարելի է մատնացոյց
անել ամբող^
գէլզեբ
,
որոնք այս
էֆէնգու
կամ այն թէգէ
սեփականութիւնն
են
գառել։
155
Fonds A.R.A.M