կառա վարութեան
ձեւը.
յիչւում էր, որ «մահմետականները
վախենում ես
Հայկական
վարչոլթէւնից
,
Հետեւաբար , անՀրամեչտ է գ որս՜ել
զգուշու­
թեամբ եւ ցրւել ամէն վախ ցոյց տալու Համար, որ Հայերը ընգունակ են
մոռնալու
ցեղային
նախապաշարումները,
երր որ իշխանութեան
գլուխ են
կանգնում»։
Լքասնալո րապէս ՀրաՀանգւում էր խիստ
լինել
մանգարմաների
ւչոչւծած
ճնշումների եւ բռնութիւնների
ղէմ • <ւԱա կը լինի Հիանալի
յաջո­
ղութիւն Հայկական
ի շխանութիւննե րի Համար եւ կառավարութիւնը
արժանէ
կը
լինի դաշնակից
պետութիւննե րի
շնո րՀ ա լոր ո լթեան
,
եթէ մինչեւ Անդր­
կովկասի ապագայի
որոշումը Հաշտութեան
խորՀրղաժողովի
կողմից
,
ան­
դորրութիւնը
չխախտւի» :
(10/"
ք
կէ
ա
) ՝•
\2
ւրղ կէտում ա սլում էր, որ այս Համաձայնութիւնը
արգելք չէ, որ
Հայերը Հետապնդեն
իրենց պաՀան^ները Հաշտութեան
վեՀամ ողովի
առԼեւ։
Այս
Համաձայնութեան
Հիման վրա, անգլիական
ղինւորական
նաՀան–
գապետն ու Հայկական գլխաւոր պաշտօնէութիւնը
մեկնեցին կարս : Բայց Հայ­
կական իշխանութեան
երեւալը կարսում
քուրայի
կողմից ընդունլեց
թ շնա–
մարար ու սպառնալիքներով
,
եւ անգլիական նաՀանգապետի
խորհրդով Հա­
յերը Հեռացան Ալե քսանդրապո
լ։ Այսպիսով,
անգլիացիները,
մի տեսակ,
ճանաչեցին
քուրայի
իշխանութիւնը։
կարսի
,
ԱրգաՀանի ել Բաթումի
շրջանների մաՀմետականները
դիմե­
ցին Փարիզի խորՀրդաժողովին
,
Ուիլսընին
,
Պռլանկարէին ու Լոյդ Ջորէին՝
բողոքելով
իրենց շրջանները
Հայերին ել վրացիներին
յանձնելու դէմ եւ պա–
^անշելով ճանաչել իրենց անկախութիւնը։
\,
րանք յա յանում էին, որ Հա յերր
կոտորել են Հարիւր Հագար
մահմետականներ։
Այս
գէ
ա
ՔԸ)
թեչպէս ել ուր ի չ առիթներով
անգլիացիների
ց
ո
յց տւաՆ
թրքասիրութիւնը
սաստիկ
յուղում ու զայրոյթ պատճառեց
Հայկական
չըր՜
չվաններում : Ա՝արտ Օ—ին,
Հ. Հ.
ք
կ ատ լիր ակութ
Լ ան դրած֊ մի նամակում,
արտ * գործ՜ոց նախարար Ա
•
Տիգրանեանը
երկարօրէն
,
կանգ է առնում
այ՚ե
օրերի անգլիացիների
Հետե լած քաղաքականութեան
վրա։
«
կարսի
դէ
ա
ՔԸ.1
գրում է նա ի միշԴ այլոց, շատ վատ ելընդարձակ
Հետեւանքներ ունեցա՛– է
իսէւզէս եւ սպասում էին : թ՛ուրքերը տեսան , որ բաւական է ց՚"–ց
ա
գրել
որեւէ
Հակառակութիւն
ել բողոք Հայերի
,
Հայաստանի
կառավարութեան
դէմ, եւ
Անգլիան
իսկոյն ել եթ Հանդէս կը գայ զսպելու
,
կասեցնելու
մեր կառավի՜
րոլթեան
ամէն մի ներգոբծ՜ական
քայլն ու ծ՜րագիրը։
Բրիտանական
զօր
ա
՜
Հրամանատարութիւնը
Անդրկովկասի
մի շտրք ակտերով
աւելի եւ աւելի
է տալիւս թուրքերի այգ
Համոզմանը։
«
Մեր զօրամասերը առաչՎ էին ընթանում դէպի Շարոլր
,
Ն՚՚՚է՚էէ^"՜"՛^
՚
Ջուլֆա՝
օսմանեան
զօրքերի դատարկած՜ այղ վայրերը գրաւելու՛ թուրքերՏ.
դիմադրում
էին։
Վօլչի Վարօտայից
(
Երևանի եւ Ծարուրի
ուեզղեերի
ս ա
մանակից)
մեր զօրամասը յետ եկաւ մինչեւ
՛
իա լա լու (Հայ—վրացական ա
ա
տերազմի ժամանակ) , յետոյ պատրաստւեց
նորից առաՀ գնալ։ Եկ
աս
Տար՛՛՛­
րի ել Նախիչելանի
թուրքերի
ներկայացուցիչները.
մեր կառավարութ^""
Հետ բանակցեցին . Համաձայնեցինք, թէ
8 10
օր մեր զօրքը Գաւալուէց "՜
244
Fonds A.R.A.M