Ս՛այրս 25-ին Ազգ՛ ԽորՀրգի
ներկայացուցիչս
Հեռագրում
էր Գոլշէ–
թից • «Հարիւր
Հազար սուիած ու մերկ գաղթականներ
Հալաքլել են Մցխեթի ,
Գուշէթի
միջել եւ աւելի Հեռուներր։
Ո՛չ մի օգնութիւն
եւ ո՛չ մի տեղից;
Փախստականների
մէջ սկա ում են Հիւանղոլթիլններ
;
կան մաՀւան
գէսլքեր ;
Գիշերելու տեղ չկայ, ել ամենքը
զի շերում են րաց երկնքի տակ,
ցրտին։
Զկայ ո՛չ Հաց, ո՛չ եռացրած
ջուր՛ չկան սննղատու
կայաններ
ամենքը
թուլն լած են ճակատազրի
կամքին : Բ՛ժշկական
օզնութիւն էլ չկայ;
Ա՚արդիկ
Հազարներով
գնում են ոտքով, առանց օգնութեան
որեւ է յոյսի՛՛՛
կացու
թիւնը
յ ո լս ա Հա տա կան է» :
թ՛է ինչ կը լինէր Հետեւանքը այս տնաքանդ փախուստի
,
դմլար է ա–
սել, եթէ մէջտեղ չգար արտաքին
միջամտութիւն՛
մայիս
2
^—ից
Թերեքի
ժողովրդական
կառավարութիւնը
փակեց գազթականների
առջեւ
Հիւս ի սա յին
կովկասի
ճանասլարՀը, որով Հոսանքը կանգ առաւ, ել գաղթել
ցանկացող
ների մեծ մասը մնաց Անդրկովկասում
:
Թիւրքական
եաթազանից ազատ լած
ները , Հիւս ՚ կովկասոլմ
,
ընկան րոլշեւիկեան
դմոխքը ՚ այնտեղ
նրանց սպա
սում էին նոր զրկանքներ, նոր տառապանքներ ու նոր Հիա սթ ա փ ո ւթ իւննե ր :
118
Fonds A.R.A.M