թիւն , այլապէս
էրենք կը Հեռանան
Աէյ
՚
^էց ու
կառավա րութիլնից
։
Զխեն–
կե
լիիս
*
կասւարւող գէպքերի
օւլնո
ւթեամր , յա
^ողւել
էր Համ ոգելու, էր ըն­
կերներէն՝
ընգունել
թ իւրքե րէ
պայմանները : Այգ պատճառով,
Ալե քսան–
գրապոլէ
խորՀրգակցութէւնը
,
առանց որոշ վճիռ Հանելու , թէեւ
մեծամաս–֊
նա րա ր գէմ էր թի՚֊րքերի
պաՀան^նեբն
ընգունելուն
,
ցրւեց՝
յանձնարարելով
էր անգամներ էն
լուծել
խսգիբԼՀ
քՒէֆլիսում
,
ուր կացութէւնը
աւելի
պարզ
էր՛
թ՚իֆլբսոլմ
,
սակայն, ամէն բան արղէն
ո բո չլած էր՛ վրացիներն ու
թուրքերը
վճռել
էին՝ վերք տալ պատերազմին
,
ընդունել
թիւրքական
վերջ­
նագիրը եւ յայտարարելով
Անդրկովկասի
անկախութիւնը՝
վերսկսել
Հաշ­
տութեան
բանակցոլթիւնները։
Այս քայլն
անելիս վրացիները
որո չ
յոյսեր
էին կապում Գերմանիայի Հետ , որոնց ներկայացուցիչներին
,
Տրապիզոնոլմ,
Զխենկելին
տեսել էր միւս պատգամաւս
բներից
գաղտնի, իսկ կովկասեան
թիւրքերի
Համար՝
քՒիլրքիան
ցանկալի բարեկամ
էր՛՛
Այսպիսով,
Հայերի Համար ստեղծւոլմ էր աՀալոր
կացութիւն՛
միա­
նալ վրացիներին ութուրքերին՝
նշանակում էր ձեռք քաշել ո՛չ միայն ամ–
բողք ԹիւրքաՀայաստանից
,
այլ եւ Ո՚ուսաՀա յաստանի
մի երրորդ մասից, եւ
դեռ Հարց էր՝ կը գոհանայի՛՛ն արդեօք
թի՚-րքերը
միայն
Բրեստ—Լիտովսկի
սահմաններով։
Չմիանալ՝
նշանակում էր անքատ լել Հարելաններից
,
մնալ
մենակ, կտբլած
ամբոզք աչխարՀից , շրքապատւած
մաՀմետական
ծովով,
թիւրքական
բանակի սպառնալիքի տակ՝ գատապարտւած
ստոյգ
մաՀլան։
Պէտք էր ընտրել չարիքներից
փոքրագոյնը, ել հայերը միացան
Հարելաննե–
րի որոշման
։
կային մարդիկ,
որոնք, այգ օրերին,
ցոյց էին տալիս
ԽորՀրդային
Ռուսաստանի
ճամբան՝ առաջարկելով
ձեռք մեկնել
բոլչելիկնեբին
,
որոնց
առաքապաՀները գեռ մնում էին ք*ագւում ու Աուխումում
։
Այգ տրամադրու­
թեան
որո չ չափով նպաստում
էին Թիֆլիսում
ստացլող աղօտ լուրերը , որ ,
իբբ թէ, Լենինը առանձին դեկրետով
յայտարարել է Հայաստանի
անկախու­
թիւնը։ Աակայն, այգ մտքի
անհեթեթութիւնը
այնքան էր ակներեւ, որ
նոյնիսկ , նրա հեզինակները
է
ոլ
րք
Ք
ա
յէեր
չարին այդ ոլղղոլթեամբ։
Ռու­
սաստանը շատ էր Հեռու Հայաստանից
,
իսկ բոլչեւիկների
ոյժը
աւելի քան
խնդրական
։
Ուրի չ ճանապարՀ չկար։
Ապրիլ Օ—ին գումար
լեց
Աէյմի
22
րգ
նիստը,
ուր գրւեց Անդրկովկասի
անկախութեան
յայտարարութեան
Հարցը
։
Մեռե–
լատան էր նմանւում այգ օր Աէյմէ գաՀլէճը
։
Աենակ
Հայերը էէ էս սգաւոր*
վրացիներն
էլ լաւ էէ էս զգում էրենց
:
\
թրանց
առաջնակարգ
Հռետորներից ոէ
ոք ամրիոն չբարձրացաւ այգ օբ : Ա՝են շեւի կնե րի Կ
Ո
Դ
^Է^ անգոյն ու անՀամ
ճառեր արտասանեց էն մ
է
էն է որ Օնէաշվէլէ , Գէորգաձէն
,
Արսենէձէն,
որոնք
բռնազբօսիկ
ոգեւորութեամ՝բ ուՀակասական
բացատ րութէ ւննե րով ա շէւ
ալ­
տում
էէն Հիմնաւորել Անգրկովկասէ
անկախութեան
անհրաժեշտութիւնը՛
Ո-ուս Աեմեոնովյէ եւ սոց •–յեղափոխական
Լ
«
ք^ում
ան ե անի Համար
գժւար
էէր
է\
ա
է
՚2.
Ա
Ւ
^Լ
սր
ա
ս& խախուտ փաստերը եւ մերկացնել
անկախութեան
ի"–
ա
Fonds A.R.A.M