Մա օ է Տ - Հ« Ա | է պ
591
"
իքը
Հոն փ
ա
խց~*֊ցեր.
Հոս միայն
մայրն է ձգեր,
որուն
ծառա­
յութիւն
կ՚ընէր,
երբ
Ւզղէթի
աան գուռէն
ներս մտանք,
ծերուկ
կինը
պո­
ռաց,
-
Ի ս մայի
լ, իսմայից
ագչամ
Օլտսլ,
կէ Լ քէ°ֆթէ
փի\իր
(
իրիկուն
եզաւ
9
եկուր
քէ»ֆթէ
եփէ)*
(
հուրէն, որ Իսմայիլ
կը կոչուէր, նստաւ միս ծեծեց,
քէօֆթէ
չինեց,
կր՛՛՛կի
՚
Լ ր
ա
յ գրաւ. ե. ապա
միասին վար
իՀանք,
-*-
Փու կենալդ Հոս վտանգաւոր
է, ըսի իրեն,
ոլէտք է իմ
քովս գաս, թէ ողք ձսանք, թէ՛ մեռնինք,
միասին
ը Ա՛՛՛նք,
Ռուբէն նախ ըսաւ որ կը վախնայ,
եթէ Ւղղէթ
եա գայ 1լ
գի
ս
Ք
աոլնը
չգանէ*
-
Զիո պիաի սպաննէ, չեմ գար , կ ըսէր*
Ապա,
իմ պնգուսներուս
վրայ՝՝ Համողուեցաւ
ե ձեռքս
րռնե–
յով* Համիա
Օն պաչի ի աոլնը
վերագարձանք*
ճամբան,
հէանամիրի տղան
եր
Էն ԳուրղԷնը
և Մխիթարը
տեա
ոայ, խանութ
ի մը առք եւ կեցած էին, մեղ չտեսնելու
զարկին,
բայց իմ ետեւէս եկան, ես կողեսակի
ըսի իրենց որ մեղմէ
Հեռու
ան ան
է
Հասանք
Համիա
ի
տոսՆը,
ոիրով
ընգօլնեց
մեղ
|լ
ըսաւ •
-
՛
քեղ ալ
9
եղբայրդ
ալ կը պաՀեմ, Հոգ մի ընէք,
բ
ս
՚
յ ց
ՄՈԼչ քաղաքին
մէք ենալը վտանգաւոր
է, ինչու որ
ոստիկանները
ամէն օր թուրք
տուները
կը խուղարկեն
ե. կը ձերբակալեն
տեա
սած
Հայերը* Ծռգետ
ղրկեմ,
Հոն ապաՀով կը սսաք\
Ընդունեց
ինք*
Օաքորգ որը, նորէն
կենգանինեբը
արածելու
տարի
Ջրեց
կողմը,
Ափոյի | |0|
ըսուած
տեղը՝ քանի մը լամուկներու
Հետ* Մեր
անասունները
կ՚արածէին*
Ջրեց
կողմէ,
ուրիչ
կենդանիներու
խումբ
մը եկաւ մեր գտնուած
տեղը* Այդ
բսմսւկքները
սկսան
խօսակցիլ
ընկերներուս
Հետ* Անոնց մէք կար աղայ մը, որ թէ
Հայ և թէ ծանօթ
երեւցաւ
ինծի* Նախ չՀամարձակեցայ
խօսելու
,
յետոյ* երբ լամուկները
իրարու միանալով՛
գացին
այգիները պտր­
տելու, այգ ատեն Համարձակեցայ
խօսք
ուղղել
աղուն, որ
Հրանդ
կը
կոչուէր,
մեր դպրոցը
(
Միացեալ
Ընկերութեան
Մչոյ
կեդրո­
նական
վարժարանը)
կը յաճախէր,
Վերին
Թաղեցի
էր, բայց
որու
ղաւակ
ըԱ
էԱ
լը
չեմ յիչեր*
Ան ղիո տեսնելուն
ղարմացաւ,
Հար–
ցուց թէ ի*նչպէս ազատած
եմ* ես ալ անոր պատմեցի իմ ազատ­
ման
պարագաները*
Ցեաոյ,
ինքն ալ սկսաւ
պատմել
իր
գլխուն
եկածներ
ը». սր աՀաւասիկ, —
Fonds A.R.A.M