Ս*օւ օ է 8 -
Հ ա - է օ ք
570
—
Եթէ չաւ կը նայ իա առ քովդ, ապա
թէ սչ
ք
անոր
մեղքը
մի մաներ*
ՄաՀմէտ ղիս տարաւ իրենց տունը, ուր եԴւացի երկու փրէ
Լեռներ Փախչողները
| դաշտեր ապաոտանողները,
անոթս,,֊,
թենէ բռնադատեալ
կպա
րռնոլելով, ՀետզՀետէ կը բերուէին
Գոր֊,
տոնի առքեւ և քիչ մը Հեռոլն տարուելով՝
կը սպանուէին է հաս֊,
Գհ-ՂէԻ ե***–չեղ անունով
մէկը յաք սղած էր բարձրանալ
Ա. էր–,
բոր դու թիւն
եկեղեցւոյ
տանիքը \
ո
ւբ տասը օր են ալէն
յետոյ՝
նչմարուած
էր*
Զ * յ ն ալ Գորտոն
բերին և քիչ մը անդին
տա֊,
նելով
ս պանն ե ցին »
ՄաՀմէտ Մուչ ցնաց ե յաք որդ օրը վերադարձաւ»
ինձի ե Բեա
նիամինին
(
ասկէ վերք, ասոր
անունը
սԱմինփ» պիտի
կոչեմ)
պատոլիրեց
որ իր երկու
ձիերը
տանինք
եկեղեցիի
աղբիւրս*
քուր խմցնելու,
Մենք ալ ձիերը Հեծնելով՝
գացինք
աղբիլրը ,
քուր խմցուցինք
և նորէն Հեծած վերադարձանք»
Գորտոն գըաա
նոլող
Մ»ւչ քաղաքացի
Հա միտ Օնպաչին, մեղ տեսնելուն պէս՝ իր
քով կանչեց և ըսաւ*
-
Այո կողմերը մի՛ սնաք, որ մը ձեղ ալ պիտի
սպաննեն,
եկո՛ւր
ինծի տղայ եղիր, լալ Հոգ կը տանիմ
քեղի,
ես
տղայ
չունիմ, ինծի ղաւակ
կ՚ըլլաս է
Ես ալ պատասխանեցի»
--
ՄաՀմԷա առաւ ղիս ու թ՛երեւս
չթողու»
Եթէ
սրտովդ
ըլլայ, ՄաՀմէտ բան մը չի կրնար
ընել,
երթանք
Ա լեման Անպաչիին
քավ, ես կը խասիմ անոր, քեղ կ՛՚առնէ
ՄաՀմէտ էն ե ինծի կ ոլա այ»
•
Ղիերը տուն տանելէն
քիչ յետոյ, Ա լեման Օնպաչին ե Համ իա
եկան» ՄտՀմէտ նախ չատ Հակառակեցաւ,
չէր ուղեր տալ
(
քանի
որ Տիկին
Սղեիւ կ "ւղէր իր Ք"վ
պաՀել ու խնամել
զիս), բայց
Ս լեմա՛ն Օնպաչիի
պնդոլենե բուն վրայ՝ իր Հաւան ու թ իլն ը
ա
ուաւ »
Գորտոն գացի»
Հա միտ Օնպաչին որոչեց
Մ »ւչ
տանիլ
ղիո՝
յա քորդ արը* Այգ գՒչ
՚
ՐԸ*
էաք իր ի տունը քնացայ ե առտուն
կա­
նուխ գացի Գորտոն , աւր Խասգիւղցի
նոր թրքացած
Հայ մը կար ,
որ Ա լեման
Օնպաչիին
սպասաւորութիւն
կ՚ընէր»
Ուրիչ
երկու
երեք
Հայեր ալ կային , որոնք Հոգ կը տանէին ախոռի
մաքրոլ֊,
թեան» Անոնց անուններն
էին Մովսէս, %սաղար և Խաչիկ,
բայց
անսւննին փսխած
էին» Զի– աեսնելնսւն՝
իրենց քով կանչեցին
և
ըսին.
-
Երէկտ մարագներու
ետեւի ձորակը գացինք. Հոն տեսանք
Վաղարչակ ի ղի "կը, սրտերնիս կտոր կտոր եղաւ» Ա լեման
Օն պա֊
չ իէն Հրաման առ որ երթանք
թաղենք»
Fonds A.R.A.M