578
առա
կարէ, ձորակի մը մէք, սաքս սահեցաւ Լ ի՛նկայ, բայս, սվ սարա
սափ, ձեռքերս
մարդկային
կակուղ
մարմիններս.
դպան$
Զգացի
որ արիւնս կը սառէր
երակներուս
Հէք,
կարողացայ
յիչել սր
սպաննուած
Հայերու
դիակներ
Ը11
ա
1**–
էին անոնք,
Հաւանաբար
Շմչակ կամ Խ աո գիւղ
գիւղացիներու
դիակները*
Թէ մո*.թ դիփ
չերոլան
ազդած սարսափը և թէ՛ մանաւանդ
մեռեալներուն
Հպու–
մէն զգացած
սոսկումը և յուղումը
ան է
ա
ցու ցած էին կարծես զիս,
ե. այդ երկունքի
վայրկեաններսւն*
վսաաՀ չէի թէ կենդանի
0
եմ
թէ" մէկը այս մեռեալ նահատակներէն*• •
Շուտով դտայ
ինքզինքս,
յա քսղեց այ ոտքի
ել լեշ
1
ւ
ձորակէն
դուրս նետուե լով, ամ բողք ուժովս
սկսայ վազել,
մի գուցէ մե­
ռելները եաեւէո վազեն ոլ ղիս Հետապնդեն***
Կէս ժամէն, Խաս գիւղի մէք գտայ
ինքզինքս*
Բրտինքը
վար
կը վազէր ճակատէս
ե. մա ր մին էս*
Գիւղին
չորս կողմ ը պաՀակնե ր կեցած
էին* Իմ տարաժամ
յա յան ո
Լ
իլս այդ ատեն,
անոնց կարծել
տուաւ որ փախստական
Հայ մըն էր վազողը, ե պաՀակներէն
մին, Հրացանը իմ կողմս
ուղղելով, պոռաց*
-
Ո՛վ ես։
.
ա
Ձայնէն
ճանչցայ որ մ անտար մա ս\լին էր ձայնողը*
Սիրտ
նելով, ես ալ պոռացի,
--
Ալի աղա, ես եմ, Գաս պարը »
--
Շատ աղէկ, քովս եկուր , — ըսաւ*
Գացի քսվը* Հարցուց ուրկէ գալս ե ձեռքէս բռնելով* տարւ
Սլեման Անպաչիի քով*
Կէս գիչեր էր, երբ Գորաոն Հասայ*
Սլեման
Օն պաչին
Հար–
ցաքննեց
ղիս, ես ալ պատմեցի անցած* դարձա եը ե
սպաննուելուս
վախը
, 1
ւ
ապա
Հարցուցի
Ռուբէնի
մասին*
—
Ռոլբէնը
Մուչ զրկեցի,
կնոքս քով
9
—
ըսաւ*
Իսկ զիս ալ յան ձնեց Ազնիւ
անունով Հայ կնոք մը*
Ազնիւ փոքր տղայ մը ունէր* Ախլաթցի
ՄաՀմէաը
Հարճ էր
ըրած
զինք*
Խասզիլզի
մէք վաճառականի
խանութ
ունեցող Բա–
Գէչցի ՑովՀաննէս
աղայի տղան՝ Բենիա մինն ալ յանձնուած էր այգ
Աղն իլին*
Տզուն
անունը Ամինփ դրած
էին*
Գորաոն ի մէք, ուր իլ
5 - 6
Հայ կիներ եւս սզ1 Ահա ցած էին,
սրոնք ծառայութիւն
կ՚ընէին
մանաարմաներուն
Լ կերակուր կե–
Փէին
զինուորներունէ
Ազնիւ, որ ղիս կը ճանչնար նախապէս, ղիս
ալ առաւ իր քով, պաչապանիս
Հաւանութիւնն
առնելէն
ետք*
Սլեման
Օնպաչին ալ Հաւնեցալ այս կարգագրութեան
և աւելցսլց.
Կսլ
Fonds A.R.A.M