շուտ բուն
չու տանք ու Հարուահ՜ կր փոէսագարձէ
է
սա /չայն
յետոյ
անոր
լա ւա գոյն
րա րե էլա ես
երէն
Կ՝ԸԱ
ա
յ՚–
՜
Լ
I
|
Աարգարէ
յակորգներէն
է՝ Առաքել
ւէարւլ սւ—
սլեար
1719
ւ736
ո
Ր կ ունեն
այ շէնարար
լայն
գո րհ՜ունէ ութ էւն եւ յետագայէն
էր օրէնակէն
Հե–
տեւորգներ՝
Ղ^եւոնդ եւ Ա՝կր
տ
էչ\
առակնո
րգեերր:
յ*ս/լ
վանքէն
մէաբաննեբէն՝
կարապետ
եսլ • Ա* ելէ–
քեան
Հնձեց էն, որ
1
^՝էֆէէգէ
ւ
Լ ւ
1
ա
յ
արքեպէսկոպոս
1
լր ձեռնադրուէ
,
տագասաց
է ել ունէ
1
լէ ս ա ւա րտ
տա գ մր , որուն
է§ որա գէրն է Հ<Երգ վերստէն
է
նոյնոյ
կարապետ
չնչէն
փա գեր այ է Հնձացւոյ
սակս չափ
էլ–
դա գոյն կարմրագգեստ
չքնա գա չէն
ս բբոյ
վանէցն
Հնձուց
՚
ֆէ
Պարագաներու
բերում
ովր
կարապետ
եսլէս եոսլոս ր Հռոմ կր սլան գէս տ է եւ ա սլա
1
լ ան
ցնէ
ուր եւ կր
մ եռն
է ։ Հոն Ա. % ագա ր է
կրղ–
ղեակէն մէկ) Ա էս է թա րեաննե
բու
եկեղեցւոյն
փոքր
աւանդատան
մէկ
–՚1
Ձ4
։6
էն
Հնուէժէւններ
փնտռող
աչ
քեր ուս ղարկաւ
անոր դամբանաքարր,
որուն
վրայ
կարդաց
է ու արտագրեց
է սա աո դե րր ,
արուն
կարապետ
Ա՝ ելէ քեան,
Հնձեցէք
ա
րքեպէսկոպոս
Թ՝էֆէէգ
քաղաքէ
գ
թողեալ
զամենայն
է
Հռոմ
սլանդէստէ,
անտ է է Վ^ԷՀԷ^՜ ^ որ ել աստ,
Հանգչէ,
յամէ
Տեառն
1790
Ղ*եկա
• 22»։
Այգ
արձանագրու
թեան
առակէն
կարդաց
ո ւլր ես չեմ ԼՀմմտ •
Թ՝որո–
սեան Հ* Ց • * Վ
ա
ՐՔ
Մ 1
ս
էթ
ա
Ր
ա
յ
Մ՝ԲԲ
ա
յէ *
Վենետէկ
1901,
էկ
474
եւայլն) :
Դ՛արձեալ
կ արմ էր վանքէ
մ էաբան
եղահ՜ է
Գէորգ
Ե*֊դ
ո
կէ
ա
ցէ
կամ քս*ոէսաթեցէ,
որ
ԱաՀակ
44
Fonds A.R.A.M