ՏԱՐՕ՚եԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
95
ց ի ։ Այ"
Վ
՚՚՚՚՚՚
քը
Հայաստանի
ամ եռս։ Հիս վանքերէն
մէկն
է 1ւ անտարա
կոյս
Գրիգոր
Լուսաւորիչ
ին ք ր ՀիհՂւած
էր
զ ա յ ն ։
Անիկա
Հոս
եկաւ
Տբդ՚՚՚տ
թագաւորը
քրիստոնեայ
դարձնելէն
ետք։
Հ՛" յ
իշխաններէն
շատերը,
այդ ատեն,
ընդուներ
էին ք ր ի ոտ ոնէութ
իւն ը ե անոր
նուի
րական
դատը։
Այգ դատը
ե այգ
կրօնը,
սակայն,
իրենց
խաղաղ
բ ն ո յ ֊
թՐ
կոըոնցուցեր
էին*
այնպէս
որ փոխանակ
առաքեալի
ցոււզին
1
ւ ու–
""•–
Ց՛լի
ի ՚ Հ ի ն ,
քբի ստոնեա
յ սուրբը
Հրով
ե սրով
եբեւցած
էր այս
դե֊
.
զատես ի լ դաշտ ին
եզերքը։
Անիկա
իմացած
էր որ երկու կռապաշտական
մեՀեաննեբ
կը դրա–
նուին
եղեր
Հոս,
ճի՛շդ
այն կէտին
վրայ,
ուր
վանքը
կը կանգն
ի այ–
•
սօր։
Անոնք
կը պաշտուէին
՛
գնդիկ
վ,ս, խ ստականն
ե ր ու գաղութ
է մը, որ
.
երկար դարերէ
ի վեր
Հոս Հաստատուած
է
եղեր՝
Հայ
թագաւորներու
ձեռքին
տակ։
Հնդիկները
կը պաշտէին
Հոն բարձրացող
երկու
կուռ
քեր,
որոնք
արոյրէ
շինուած
էին 1ւ հսկայական
համեմատ
ո լ թ իւնն ե բ կը
՜
նե րկա յա ցնէ ին ։
Այս ա ըձաններ
ը կը կոչուէ ին
Դեւքետւ՛
ե
Գիսանե։
Այ"
շաՀեկտն
.
գէմքը
/
ւ
իրենց
պաշտամունքը
դատապարտուած
էին բնաշ^ինչ*
րլլալու
քր իստ ոնեանե
բ ու կողմէ ։ կուռքերուն
սպասաւո
րող քուրմերը
վայնա
սուն
կը բարձրացնեն
իրենց
Հետեւոբդներուն
մէշ* էւ Գրիգոբ
Լուսաւորիչ
ու իր գո րծակիցնեբ
ր ինքզինքն
ին կը գտնեն
թշնամի
ո յ ժ ի մը
դէմ։
Բայց
Հնդիկ
պատերազմիկները
ե իրենց
Հայ զինակիցները
երկու
պա
տերազմներու
մէչ* կը յաղթ
ուին ե մ եՀեաննե
ր ը Հողի կը Հալա ս ա ր եցոլին
։
ճիչգ
"՛
յգ
՚
ի՚՚՚յՐԸ
քրիստոնէական
տաճար
մր կը բարձրացուի
,
ուր Ա.
ՅռվՀաննէս
Մկրտչին
նշխարներ
ը կեսար իա յէն բերուելով
ե
ամփոփուե–
լով՝
Հիմը
կը գրուի
այս
Հնամենի
վանքին,
Այս
1
ւղև լութ
իւննե բ ը կը պատմէ
ՀՀենոբ
Գլակ
Ասորին,
որ
ա ֊
կտնատես
է եղած
այգ
գէպքեբուն
1
ւ միեւնոյն
ատեն
եղած
է տեղակա
լը Գրիգոր
Լուսաւորչին։
(
Լենոբ
Գլակ
" ՛
յ " վանքին
առածին
եպիսկոպոսն
է
եղած։
Ջեմ կրնար
ըսել
թէ արգի
շէնքին
ո՞ր մասը
Հեռաւոր
գարե
րու
գործ
է ։ Տպտսո
բութ
իւնս
այն է
թէ ե րկրաշա
րժնե բ ը քանդած
են
սկզբնական
շինուածքը։
Արեւելեան
կողմի
երկու
մատուռները
իրենց
բազմանկիւն
գմբէթներով
1
ւ կոնաձեւ
տանիքներով,
ամենաՀին
մասե
րը կրնան
ըլլալ
գոյութիւն
ունեցող
շէն քե բուհ,
Եկեղեցւոյ
սալայա
տակին
մէշ զետեղուած
են վէմեր,
որոնք
Հայ պատմիչներու
յիշատա
կս, ծ իշխաններու
և– ռազմիկներու
գերեզմանները
կը ծածկեն,
Սասա֊
նեաննեբու
դէմ
մղուած
արիւնաՀեզ
պատերազձՂ,երը
կը յիշենք
երբ կը
տեսնենք
Մուշեղի,
Գայլ
Հա Հան ի և. Ամբատի
գերեզմանները,
ՎաՀանի
գերեզմանը
ուշադրութիւն
կր գրաւէ
այն
սեւ քարով,
որ կ
ը
գանուի
երկու
մատուռներէն
Հա բ աւակո ղմեան ի մուտքին
առ 9 եւ , իսկ
Սմբատի
գերեզմանը
կ՚ըսուի
թէ Հաստատուած
է Ս– Ատ եվ, ան,, սի մատուռի
սե
մին
մօտ,
Հարաւակողմի
պատին
մօտ կը Հանգչին
ՎաՀան
կամսարա–
Fonds A.R.A.M