740
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
բու թ իւն ր էւ ՛Բ իւ ր ահ ր ու
անա րամ ա դ ր ութ իւն ր
Հնա րաւ ո ր ութ
իւն
չէ
ին
աար ամբողՓ
կարաւանին
տԿղաւո
բուի
լ։ ուսաի պէտք
կ՚րլլաբ
"՝
ի մամ
աւելի
ճամբոր
գութ իւն եւս կաաարել
գիշերային
պարզկայ
ցուրտին^,
այգ
կողմեր ր գանուող
մի քանի
գիւղերու
մէ^ աեղաւորելու
Համար
զայն։
՚\
յո
յն Հոգեխռով
բա ցաա ր ութ
1
իւննե րն ու բառեր ր պէաք են
իրենց
գերադրական
ձեւերովը,
նկարագրելու
էւ արտայայտելու
Համար այդ ու
յաջորդ
գիչերներու
ճամ բո րդութ
իւն ր։ ճիչդ Է որ կարաւանի
յոգնա­
ծութիւնն
ու քաղցած
ո ւ թ իւնը աւելի
ծանր
երեւոյթ
ստացեր
Էին,
բայց
ատոր փոխարէն
^ չնորՀիւ
\
քուսթաֆա
աղայի,
անոր
Հոգեկան
առաւելա­
պէս
զգ՚՚՚լի
բարեփոխումներուն
,
ճհրմակ
մէճիտիէներու
պարբերական
րն ծա
յ ո ւսՂտեր ս ւ ն , տեսակ
մ ր Հ աւասա բակչռու
թ իւն պաՀպան
ե լ Հնա բաւս ր
դարձած
էր։ ՀայՀս
յան քներ
ու
,
լուտան
քներ ու ե Հա ր ուածնե
բու
1
՛
Լ՛
1
"
յ ութ իւն ր մեծ մխ ի թ ա ր ո ւ թ ի ւ ն է ր կ։ս ր աւան ին , ո ր Համ ապատ աս խան ի ր
կրած
տանջանքի
թափին
ու ֆ ի զ ի քակ ան ու Հոգեկան
ուժի
սպառու–
մ ի՚Ա , աստիճանաբար
կր թեթեւցնէր
իր բոռր,
պարկերու
տակէն
մի մի
փոքրիկ
ծակ բանա լո վ էւ անկէ մաս մաս ձեռքի
խոռոչներուն
ո՝է^ Հո­
սեցնելով
ցորենն
ու գարին։
կարաւանի
այդ կեղծիքը
նչմարուած
էր
բոլոր պա չտօնեան
ե բու էւ ոստիկաններու
կոզմէ,
բ՛ո յ ց բոլորն
ալ Հա­
մեմատութեան
դնելով
անոնց
ուժն ու տա բոզութիւնը
,
անտանելի
կա­
ցութիւնը
ե, վատնուած
մթերքի
գոնէ մէկ մասի
արժէքին
իրենց
կոզ­
մէ գրպանում
ը , կատարուած՝
ի Հարկէ
ստիպեալ
կեղծիքի
Հետ,
չ՚ստ
չնչին,
չ՛ուս արդարացուցիչ
նկատած
էին
զայն էւ որոշեր
Էին աչք
գոցեր
է՚նչ որ Է, ես կատարուածը
նոյնութեամբ
կր յանձնեմ
պատ մ ու֊,
թ եան էւ թ ո զ նա , միակ
ճշմա ր իա դաաաւո
ր ր մ արգոց
էւ
ժողովուրդնե­
րու գո ր ծ ո ւն Է ո ւ թ ե ան ց
գ
կա յա ցնէ իր վճ իռ
ր։
ՏէՎեր^ին
օրն է ։ կարաւանր
այդ օր պիտի
Հասն էր ի ր վե րֆ ին
կայան
ր, ՝Իէթէվէն
։
Ոչ ո քի քով գրեթէ
մնա ցած էր Հաց ի փչ բանք մը
իսկ՛
Աո– ա՛հ ց պաշտօնեանե
բու Հանդէպ
ստեղծ ուած
կարաւանի
Համակ­
րանքին
,
ոչ մի ում , ոչ մ ի սպառնան ք
ք
ոչ մի ձեւ ,
թերեւս
զօրաւոր
Ըլլ՚՚՚Ր
ամբող^ութ
եամբ
ճամբայ
Հանելու
"՛
յգ ուժասպառ
ի ր ւս կան ո Լ–
թ իւն բ ։ Ա ի րայօժա
բ պիաի
նախրնարէին
մաՀը քան ոտքի
ելնելը
ե, ճամ­
բայ
շարունակելը։
իայց
առտուն
ամէնքն
ւս լ Հրապարակի
վբ
ա
յ
էէն*
Կէս ժամ
վհր՚ջ
բարձրանալու
էին Աագալ
թութա՛կի
(
Մօրուք
Բռնող)
Հսկայ
բարձունքն
ի վեր ,
աւելի
վտանգաւոր
ու փոթորկոտ
քան Աղ–
Վերանի
անցքը։
Օղը պարզ էր էւ մեղմ,
բայց
ո՚°վ կարող
Էր
վստաՀիլ
անոր
շարունակման։
Հարկ կ՛ րլլար
աչքէ
անցնել
կա ր աւան
ը ամ
բողԳռւ֊
թեամբ։
Տեգի
կ՚ունենային
որոշ կա րգադր
ութ իւննե ր ։ կը
զատուէին
տ կա ր ա ցա ձներ/ւ և
ծեբե
V
ո
1
որոնց
բեռները
՛
իսխագարձ
Հաւանութեամբ
կր բաժնուէին
աւելի
առոյգ
նկ ատ ս լածն ե ր ու վրայ ե կարաւանը
երկու
ժամ վերչ* կը րռնէր իր ճամբան։
Բոլորի
մասնաւո
ր ու չագ ր ու թ իւն ը
լար ուած էր Հնարաւոր
ճիգը ի գործ
գնել
շուտով
անցնելու
բարձուն֊
ք ը ։ ՛դժբախտի
Համա բ, սակայն,
ոչինչ
կայ ժպտուն
ու տեւական
։
Ն՛"
բնութեան
խորթ
զաւակն
է ։ Հալածուած
շնչաւորէն
1
ւ անշունչ տար».
Fonds A.R.A.M