ՏԱՐՕ՚ՆԻ » ա ւ ՐձԻ
7 3 9
սլ ա ր
ւ/ւ //
ւ. ա ծն ե՛ր ր պա րտ աւո ր ուա ծ
Է ին
բռնազս բօսիկ չա ր ժււ ւ մ1ւե ր ո վ ,
ց հ ո ումն ե բ ո ւէ , տ ր ամա թ ախ իծ պ ա բե բ ով լուսացնե
լ, ռ ո ւ. բ տ Էն
չսառելու
Համ ա ր * Լովի ո ո ՛հ ո ց ր գուբս
էն , կա բ աւան ի մե լամ աղձոա
ձա
յնաաուու–
թ իւննե բ բ ներսէն,
զայրոյթի,
Հոգեխռովանքի
ինչ արցունքներ
էխլ"~
$ ին Ա՝ ո ւս թ աֆա
աղա
յ ի և. իր երկու
Հա յ պա շտօն ակ ի ցնե
ր ու
աչքերէն
^
որոնք
միչա
միեւնոյն
երգիքի
աակ
սովորեր
էին պաասպարուիլ
միւս–
՛
սին
։
ՕւՅ՚՚՚ջո
րղ
օ ր ը կա ր աւան
ր իր մ եկն
ման
պաա ր ասա ու թեան
մ է ջ էր
երբ Հասաւ
փողա ս է ր –մ ա ր գա սէ ր աասնապեար
15–
ի մօա
չալակաւորնե–
.
րով, ո ր ոն ցմ է վե ր ջ ա ՛զէս պա րզուե ցաւ որ կ ա բալան
ի ան յա յա մնա ցո ր–
դր ան աքնա ս կրցած
էր Հսս-^ոն
պաասպարուիլ
ե
իյոյս աալ իր տանջան­
քէն։
Մ ի՛" յն
մ ի Բ՝ու րք
ւէ ա. քւան |ւ ւ՛
սպաննուած
էր Լամ բող 9 կա րաւ ան ի
•
մէջ
3 - 1 0
Հաա թուրք
գաղթականներ
կային,
չգիացուիր
ինչպէս՝)
ե. մի
Հա յ վ իր
ալ
սրուած,
ե ա յգ մեծ մի։ ի թ ա բու
թ իւն էր ու Հանգստութ
իւն
։
ճկա լւաւան ր իր գծ ի վր՚" յ էր եր բ յ՛" յան ի եղաւ որ ոչ մի սա–
սունցի
կո՛ր
Հ՚՚՚բքին
մէջ։ Այգ °րը կա բ ՛սլան ր պ իա ի անցնէր
Աղ-Վերա–
ն ի ն չան աւո ր ան ց ք ը , որու ան ուն ր մ իա յն բաւական
էր
ս ո սկում ա ու­
շս ւ մա ր գուս
։
ք\չ չաա
բարձր
սա ր ա Հա բ թ
մ րն էր ,
րն գուն ակ
չո
րս
կողմ էն
փչող
Հողմ ը րնգունե
լու , ո ր ոն ք սա րաՀա ր գ ի րա ր ձ ր ո ւ թ ե ան
Վր՚ո
յ իրարու
Հանգ իւղել ով յառաջ
կր բե ր է ին ա ն ա ե ղ ի ա ա լ ի մր ր ի կ մ ր ,
պա ո յա
մ ը ընկլու
զիէ "*– ք
1
*
եղդ ող ։ ՛Բան ինե ր ա ր գեօ ք
իւ եղ գա մ ա Հ
եղեր
•
Է ին Հոն առաջ ին կա ր աւանն
ե ր Էն , ան ի ծ ե չո վ ու նզովե լուէ
իրեն ց ճա–
կաաագ
ի բր՝
իրենց
Հոգեվարքի
վերջին
ջղաձգուսՂւե
ր ուն
մէջ։
՛
Բանի
քան ի ծ ան օ թ ու ան ծ ան օթ ա ր են ակ իցնե բու սառած
գիակնե բու վր ա յէն
էր որ
այժմ
պիաի
ընթանար
մեր աարաբաիւ
կարաւանը
լի
սոսկումով
ու
մ ա ա վա իւ ութ եամբ
։
Խեղճ մար գիկ , մոռցեր
է ին ի ր են ց Ք"
1
ո
ցն
ու
գիչե
ր ո ւան ան քնութ
իւն ր 1ւ
ձ
իգե
բու վ" ր ջ ին լա ր ում ով
մը կ ր ն ա իւա-
պաա ր ա սաուէ ին ա յգ ան ագո բո յն պա յք՚"
րին։
՛
ի եռ ս ա ր ա Հ ա ր թի ս ա ո ր ին
մասե բուն
մէջն
էին երբ ագօթքի
մրմունջները
սրաերնուն
խսրէն
քա բձ բանա
լով
կ՚այրէին
իրենց
սառած
շրթունքները,
մանաւանդ
որ
մ է ջերնին
մէկէ
աւելի
անգամներ
անոր անագս բո յն
Հարուածներուն։
ենթակայ
եղածներ
եւս
կային։
(
ԼԲարեբախաաբար
Օդը խաղաղ էր, ոչ մի քամի,
խան դարձ։ չու
կարաւանի
Հեւքոա
ընթացքը։
Միայն
սասաիկ
ցուբա
էր^ էնչ որ
այդ­
օրինակ
ճամբորդներուն
աւելի
կր նպասաէր
թեթեւոան
ք՛" լե լ
կարե­
նալու
Համա բ ։ (ք՛ամ առաջ
դուրս
գա չու Համա ր "՛յգ " ՛ ն իծեսհլ վ՛" յ ր է ն ,
բնազդօրէն
կ՚արտորային
,
կը ճեպէ ին , թողել
կ* ուզէ ին , եթէ
կաբելի
էր քաղցած
ու յոգնատանջ
ամբոխին
պատշաճեցնել
"՛
յ՛է թառերը։
Գա
յ–
•
մագամ
ի օգնական
ուժեր ը վե րադա րձե ր է ին ե. կա ր աւան
ը մնա ցած էր
իր
Հին կաշառուած
ու բարեփոխուած
ո սա իկանն ե ր ո վն ու
պաչտօնեա–
նեբովը։
Անցքը
կարաւանի
ետին
մնացած
էր արդէն
երբ փոթորիկը
կը
սկսէր
երկինքն
ու գեաին
միաղանգելով։
ի ր իկուան
մ թն չաղին
կարա­
՛
ւանը կը Հասնէբ
իր կայանը,
՚
Բէօբ Աու քբաաբնակ
գիւղը։
Գիւղի
փոք–
Fonds A.R.A.M