տ ւ ս ՚ օ
՚
Ն Ի
ս ա ւ Ր ձ Ի
կա ռ ա վա ր ո ւ թ ի ւ ն ը չի կրնա ր զսպհ
լ աս ա զ ա կ ն ե ր ր
5
գոնէ
դէն ք տայ
Հ /// յ
խաղաղ ազգա րն ա կչու թ հան ^ որպէսզի
իր կեանքն
ու գոյքերր
ղէ"ք
ո
վ
պա չա պ ան է
։
Այսպիսի
մթնոլորաի
մէ^ է որ կարգ մը դէպքե՜ր
կը
պաաաՀիՆ
Ա ա ս ս ւն և. ապա Ա*չ ո յ Գա չա ին մէ ֆ ։ $՝ ո ւեն ք
՚"
յ դ գ է պ ք ե ր ը ։
1870–
Ր՛, երբ Խբիմեռն
Հայրիկ Պոլ.
սոյ պաարիարք
Էր և. բսղո ք ի
աեղեկա–
գ ի րն ե ր կա֊ ա ա ր թ ր քակ ան կառա փա՛֊,
ր ութ եան ՔՐ
ա
՚"
կ՚՚՚ն
ս ա նձա ր ձակ ո։ ֊
թ իւ.ննե րուն գէմ ^ Հա յա սա ան ի կարգ
մը չր^աննե
րուն մէք քիւրա
ա ֊
չի բ ե թ ապեանե
բ ր պեաական
նախկին
Հալածանքներէն
ազաա կը
զգային
իբհնք
ղ ի ր ե՝1ւ ք &֊ կը-ձգաէին
ինքնփչխան
կառավարել
ի ր են ց չ ր 9ա պ ատ ր ։
Հին
սովորութեամբ^
իյուլրի
չ բ $լ*"ն ի ա չի բեթ ապեա
ը ,ո րպէս
իշ­
խանական
սւուրք,
Տ Ս Ա Բ Փ Ա Ր Ս Ա
կը գանձէր
Հայ
գիւղերէն։
՛
Ի րամէն
աւելի,
ի րաւուն
ք ի խնդի րն էր
$
որ
կ
1
րմբոսաաոնէր–
Հայ
գիւղերը։
Ըստ աւանդական
սովորութեան՝
չր^անի
աղան իր
թիկ֊
ն ա պա Հն ե ր ո վ գէ՚֊ղր
պիտի գա ր , ոչխսւ ր պ իա ի մորթէ
ին ^
տա Ա|1
«
Փ ա Րա ^
աա լէն զաա
դ
աչ ք ր կա ր ած իր մ ր կամ կենդան
ի մը նուէր
պ իա ի սաու­
նա ր
։
ԱՀրոնք
գիէ-ղը առածին
ը եղաւ . որ մերժեց
Տ ԱՍ | 1 Փ Ա 1*111՛՛/
աալ և.
լուբ
գրկեց
աղային,
որ այլեւս
պիաի
չկրնա
յ այդ աուրքը
վճարել
^
ն կա ա ի առնե լով
ո ր կառավա
ր ութ իւնն ալ իր կա ր գին սկսած
է ա ո ւ ր ք
գան
ձե լ Ա ա ս ո ւ ն էն
։
Աա ի կա աեղի
կ* ունենա
յ
1 8 7 0 ՜ / ՛
^ *
Հետաքրքրական
ձեւուէ
մըէԳիւ՝–
ղը ներկայացուցիչ
կ՛ րն ա ր է իր ամեն էն ուժեղ
անձը՝
՛
Ի ուա օն
և. զա
յն
^Ր ՂՐհ.է "՛գային
Ք"՚է՝
յա յան ե լու թէ ի բ են ք
մ իա
յն ծառ ու ճ իւղ
ո ւ ֊
ն ին
դ
Ք՛" Ր
ոլ
–
$.՚"–Բ՝> է
ս
հ
գ ր ՚ ՚ ՚ մ ՝
՛
չունին։
Գուաօն
,
Խո՚-լբի
աղային
կեգ֊
րոնաաեղին՝
ի րճ ի ք Հասնելէն
առուէդ
ընկուզենիի
խոշոր
ճիւղ մը կը
կոարէ
.
կը գնէ ուս ին
իչեցնե լ"վ ՛Բեռի
թ
*
Ո
բոս
ը Ա ա սուն ց ի Գաւ իթ ին՝ֆ
ու կը ն ե ր կա յանա
յ աղա յ ի ապա րան ք ին առ^եւ
։
Լուր կու ա ա՛յ։ աղա յ ին
,
որ զա բ մա ցած
գուբ ս կսւ դ՚" յ "֊ կը
Հարցնէի
թէ ի՞նչ
խ
ս
գր"
է<։,
քի
Համար եկած
Է Գուաօն։
Վերջինը
ծառը
կը կանգնեցնէ
պաան ի վեր
/
ւ
քրաինքը
սրբելով՝
կ՚ըսէ*
ճԱղա՛,
մենք
Տ Ա Ս Բ
փարա
չուն
ինք
^ որ քեզ աուրք
տանք։
Այս
ծառը բ^րի մեր տուրքի
փոխարէն))։
Աղան
մօ րուքր կը չոյէ , կր մտածէ
ք ի չ մ՝ը .
1
ւ
զգա լով որ այս
չ օչավւե լ ի վե րֆնագ իրը գիւղին
կողմէ վճռական
քայ
լ ի մը ն չանն է Հ
ճամբու
կը դնէ Գուաօն՝
ՀՀգուք
սպասեցէք)).
. .
սպառնալիքով։
Այդ
թուականէն
սկսած,
ԱՀրոնք
այլեւս
Հարկատու
չի Ահ ա ր
Նէրճիքին։
Ա՛ իւս
գիւղերն
ա լ .՝ Ա Հր ո ն ք ի ն Հետեւե լով
9
կը դադ ր ե ցն են ա յգ
ԸՄԻՈՍՏԱՆ^Ի ԱՌԱՋԻՆ
ԴՐՈՒԱԳԸ
Fonds A.R.A.M