ՏԱՐՕ՚եԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
213
ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԴԷՊՔԸ
ԵԻ
ԷՏՀԷՄ ԵՈԻԶՊԱՇԻՆ
1307–/»
մ՝ տաւորակտն
զեղում
մը
ստեղծած
էր
Մ չս
յ դաշտի ե մ անաւ անգ **ա յ
կաթոլիկ
գիւղերու
՚
^ է ^ ք
չնորՀիւ
քքրյրթա բեան
դըպ–
բոցի
տուած
կարդ մը շրջանաւարտ
պատքս–
նիներուն։
Այգ աւարտականներէն
մէկն ալ ես էի ե ուսուցիչ
նչանակուած
էի
Ն ՚ ՚ ր չ է ն ի
դպրոցին
1907-
ին։
Դպրոցական
դ է պ ք մր պատ աՀե ցաւ իմ
պաչտօնավա
րութեան
ընթացքին,
որ կը ներկայացնեմ
Հոս,
ժամանս։–
կ ՚ ս չ ր ջ ՚ ՚ ՚ ն ի
դաժանութիւնը
բնորոշելու
Համար։
Այդ
ատեն
դիւղին
մէջ կանոնաւս
ր զօրք կը պաՀէր կառավա
բու–
թ ի ՚ - ն ը ,
թուով
300—400
Հոգի։
Հրամանատարն
էր (քիլաղիմի
հվէ է մը ,
երիտասարդ
էլ
Համակրելի,
լերքէղ
ծագումով
1
ւ
Հարիւրապեա
մը՝ էտ–
՛
դէմ պէյ, նիհարակազմ,
ջղագար
1
ւ
ֆանատիկ
թուրք
մը։ Ասոնք
իբրեւ
բարեկամ
յաճախ
դպրոց
կ՚ւսյցելէին
1
ւ
մինչեւ
իսկ դասերուն
ներկայ
Կ
*
Ը1Ր
ս
յին,
կը դիտէին
մա րւքնամա
բ զ ի դասերը,
կ՚ունկնդրէին
աշխար–
Հագրութեան,
գիտութեան
և. պատմութեան
դասերը
ե մինչեւ
իսկ
չը*–
նռբՀիւ
մեր անխոՀեմութեան՝
կը լսէին
ազգային
յեղափոխական
երգե­
րը զոր կ՚երգէինք
գաչտերու
մէջ»
Այս բոլորը
թուրք
Հարիւրապետի
.
մաղձը ՀետզՀետէ
դտռնացուցին
ե– ան ծրագրեց
մի ճիւաղային
Հնարք։
Օր մը գարնան
երբ աշակերտները
դաշտին
մէջ ուրախ
զուարթ
կ՝եր­
դէ ին և.կը խաղային,
3—4
ղինուո
ր, Հսկա
յ դոյլեր
ուսե րնուն, մօտե ցան
տզոց
1
ւ
Հրամայեցին
որ այգ խոշոր
դոյլերով
ջ ՚ ՚ ւ ր կրեն
դէպի
զօրա­
նոց։ էս Հակաճառեցի
ե երր ղինուո բնե ր ը յարձակեցան
,
զինուոր մը
ապտակեցի։
թուրք
զինուոբնեբը
բռնեցին
զիս և֊ կապելով՝
էտՀէմ պէ–
յին տարին, որը աւելի
ամուր
կապել
տալով
զիս, Հրամայեց
գանա­
կոծել
200
փտյտի
Հարուածներով
և Աուչ
Հեռագրեց
ուսուցիչը
ներկա­
յացնելով
իբրեւ
ապստամբ
որ «պետութեան
դէմ կը Հանէ
դպրոցական,
նեբը
և.թագաւորի
զինուոր
ը ապտակեր
Է՜Տ)։ Հրաման
կ՛ուզէ
կարճ դա­
տաստան
մը ընելու։
Ես ջարդուած՝
ուչաթափ
եղած էի արդէն։
Միայն
Ներսէս
արք. ճնտո յետնի
մ
ի9
ամա ո ւ թ ե ա մբ ազատեցայ
և. Առինչ
վերա­
դարձայ,
2—3
ամիս
տնկոզին
սԳ
-
ալով։
ԷտՀէմ
պէյը իր նպատակին
Հա­
սած էր։ 1907-ին
Նորշնայ
դպրոցը
փակ
ենաց։
Fonds A.R.A.M