156
Պ Ա Տ Մ ՈԻԹԻԻ՚ Ն
րուն
Հետեւանքով
միաբանութեան
անգասԴւե
ր Ը փախած
էէն
չկոտորուե–
լու
Համար։
Ա. կարապետի
վանաՀայբն
ու Մ ախ սուտ
պէկր
ն ո յ ն
գծին
վբ ա յ
գ ր ո ւ ա ծ
Հալածանքի
ենթարկուած
է ին , ո րպէս
Օսմանեան
կայսրու­
թեան
դէմ դաւադրողներ
,
ի՚"է "Ր
Ւբ
ո
ղ՚"–թ
է՛–՝^՛ էբ՛
Փոթորիկը
մեղմանալով,
միաբանները
կը վ ե ր ա դ ա ռ ն ա ն
վանք։
ԱՀ ու սարսափի
ա յ գ
Օրերուն
միաբանութիւնը,
ի
բացակայութեան
Տոֆ՛ան
վանաՀօր,
երկուքի
կը
բաժնուի։
(
Հախան
ի Հակառակորդները
Պետրոս
վարդապետը
վտնաՀայր
կը
նշանակեն
ե կը դիմեն
Պ՛՛լիս՝
Պ՛՛՛ա բիա բ ք ա բան՝
անոր
պաշտօնը
վաւե­
րացնելու
Համար։
Երբ
Յա՚խանը
Պ՚՚լիսէ^՛
եկած
Հ ր ամ անով ե տասնապետ
ի մը առաջ­
նորդութեամբ
Պոլիս
կը կանխուէր
,
կը նշանակէ
թէ
կառավարութիւնը
անոր
վան աՀա
յ ր ութեան պաշտօնը
ջնջած
էր։ Այդ է պատճառը
որ 3"վ–
նան
նամակ
կը գրէր
Ա իմէոն
կաթողիկոսին
,
խնդրելով
որ
դիմում
կատարէ
բարձրագոյն
դրան
մօտ, պատրիարքին
1
ւ երեւելիներուն,
այս
տագնապը
անցընելու
Համար։
ինշՀ որ կը նշանակէ
թէ կաթողիկոսր
իր
ձեռ քով պարտաւո
բ էր մաքրե
լ այն փ ո րձանքր^
ոբ իր
ցուցմունքներով
կ՚առատանար
Տարօնի
ա չ խ ա րՀին
մէք։
Ա ախսուտ
պէկր
իր կարգին
կ՚երթար
Ա • կարապետ^
ի մի կր
Հ/ուաքէ
ր երկու
Հակառակո
րդ կողմե
ր ր ե. կր սաիպէր
ղանոնք
որ նամ ակ
գրեն
Ա իմէոն
կաթողիկոսին՝
Օովեան
ի վան աՀա
յ բութ
իւն ր
վերաՀաստա–
աելու
։
Պոլսռյ
Հայոց
Պ աա ր իա ր ք ա բ ան ր^ քաջածանօթ
աեղի
ունեցած
դէպ­
քերուն
^
իւ
ո ր Հուրդ
կու աա
յ Յոաին^ւսն եպ իսկոպոս
ին ^ որ Բա լուէն
մեկն
ի
Պո լիս ^ մ ինչեւ
որ փոթ ոբիկր անցն
ի ։ %սատր իա ր ք Գրիգոր
Պա սմաճե ան
կր գ ր է Յովնան
ին թէ կրնայ
պատաՀի
լ որ աւելի
իյիսա
միջոցներ
ձեռք
առնեն
իր դէմ
յ
Հ ետ եւ ա բա ր կ ր թ ե լ ա գ բէ ան ո ր .
&
Լոգ
տւա՚եւս յ ե ւ զ գ ո ւ շ ո ւ թ ե ա մ բ իւ ո ր&ր դ ա կ ց ե ա | ր ն դ մ ե ծ ա խ ո ր ռ ո ւ ր դ
ի շ խ ա ն ա ց ն գ ր ո ց զտաք զ ա յ ն մ ի ա յ ն ծնաւ», զ ի դ ո ւ ժամ՛ անա կ ինչ ն ե ռ ա ն ա յ –
ց ե ի ր յ ա չ ա ց կ ե զ ե ք ա լ ա ց ե ւ գ ա յ ի ր ի քաղաքս, մ ի ն չ ե ւ յ ա ւ մ ի ոչ պ ս ւ ր զ ե ս ց ի
մ ր ր ի կ ն » :
Յոֆլան
կր մեկնի
Պոլիս։
Ս իմէոն
կաթողիկոս
տեսնելով
որ Տ ՚" ր օն ի դ է պ ք ե ր ր
լուր ք
բնոյթ
կր ստանան
գ նամակ
կր գ բ է Պո լիս՝
յա՝ յտնելով
որ Յոաքնանր
պէտ ք
է Հաստատել
իր վան ա Հ ա յ ր ո ւ թ ե ան մէք
;
1
ւ տոն Հ բ աժ ե չտ կ ը գտնէ
ո ր
Պատրիարքն
ու Հայ իչիյտններր
դիմում
կ ա տ ա ր ե ն
թուրք
կառավարու­
թեան
7
որպէս
ղ ի ներէ
Մ ախսուտ
պէկ ին ։
Բանադրանքի
մեղքե
րն է որ կր քաւէ
Ա իմէոն
կա
թ ողիկո ս ։
ՈՑ7~ի՝ե
Յուիեան
կր վե
ր աՀա ստ ատ ու ի իր վան աՀա
յ բ ու թ եան
պաշ­
տօնին
մէք։
Պոլիս
եղած
ժամանակ
մեծ
աղդեցութիւն
կր թողու
ամի–
Fonds A.R.A.M