Տ է Մ Օ ՚ ե Ի Ա Տ հ Ա Ր ՀԻ
155
կը պատաՀի
1 7 6 6 –
^
ամրան։
Այսինքն
(
Հու/հան
եպիսկոպոսի
բ ա ն ա դ ր ա ն ­
քի
վեբացումէն
5—6
միս
ե ա ք ։
Օսմանեան
կառաւէտ
բութ եան ձեռնարկած
այս զինուորական
գոր­
ծողութիւնը
Ա իմէոն
կաթողիկոսի
բանադրանքի
ցուցմունքներու
ար­
դիւնքն
էր։
Բանադրանքի
մէվ
յսաակ
կերպով
Յաքեանը
ամբաստա–
նուած
էր ա յն բան ի Համսէր
որ վանք
ի ե. ազգի
գ բաէՌե
բուէ Ա*ա իւ ս ուա
պէկին
բերդը
շինած
է ր . ո բ միչա
դրամ
կու աա ր այդ բռնաւո
ր ին ^ ո ը
Օսմանեան
կառավարութեան
դէմ ըմբոսա
մ՝ըն էր։ Աասաին
մէվ
բանա­
դրանքը
կը մեղադ
բ է ր Օո ւ/ե ան ը որ 0 ս մ ան ե ան կա
յ ս ր ութ եան
թ շ ն ամ ի
Մախսուա
պէկին
կ՚օգնէ
(
Ա | նա սա կա 1*2)
նպատակներով։
Այո բոլոր
ցուց­
մունքները
ծանօթ
էին կրզբ
ոԼ
մի^
Վանի
1
ւ Տ <՚՛ ր օն ի
երեւելիներուն^
ինչպէս
նաեւ
թուրք
1
ւ քիւրա
ազդեցիկ
մարգոց
^
որոնք
նոյնպէս
մի ջ ամա ած է ին Տ ո ֆլան
ի բան ա դ բ ան ք ը վե բ ցնե
լու
Համ ա ր ։
Ո֊ր եան
թուրք
կե դ ր ոն ա կան կառավա
ր ութիւն ը Հա
յ ո ց կա թ
ողի­
կոս ի գ ր ա ւ ո ր վկա
յութ
եամբ
Հաւաստի
կը դ ա ռ ն ա ր որ Հա
յ ե ր ու 1ւ ՝քՀ
իւր–
տերու
միացեալ
ա շ խ ա տ ա ն ք մը կը կատարուի
ՀՀարօնի
մէվ. ու
բնական
է թէ
ղ ին ո Լ. ո ր ակ ան մ իվոցնե
բ
ձեռք
պ իտ ի առնէ ր պատժե
լու Ալաա
ին ի
տուն
ը 1ւ ան ո ր ղ ո ր ծ ա կ ի ց ր
;
ո բ Ա՝շո յ առա ^ Կա ր գ
3
ո էխ ան վան ա Հա յ ր ն էր։
1766–/՛
ամրան
երեք
փաշանե–
Թ Ո Ի Ր Ք Ր Ա Ն Ա ԿԻ Ա Ր Շ Ա Ւ Ա Ն Ք Ը
I""–
էր
արշաւել
Ե Ի Յ Ո Վ Ն Ա Ն Ի Փ Ա Խ Ո Ւ Ս Տ Ը
փ»>չ–յի
»
>–
ն
Վր՚՚՚յ,
որու
ղեկավարը,
ա յ գ
թուա­
կան ին Ա՚ախււա
սւ պէկն
էրէ Ար չաւա
նքի թիրախներէն
մէկն
ալ Ա , կ ա ֊
ր ա պ ե ա ի
վանքի
վանահայրն
էր։ կռիւները
կը չարունակուին
երեք
ճա­
կատներուն
վրայ։
Ա՝ ա իյ ս ուա պէկ ը մեծ ճիգով
իր բ ե ր գ ե ր ը կը պաՀԷ
։
Ա՝ չո
յ
փաչայութեան
զանազան
գաւաււնե
ր ը Լւ ծայրամասերը
կ՝ ողողուին
բա­
նակներով։
Ա՛ կարապետի
վանքը
յ՛է
ճգնաժամային
օրերուն
կ՝ են­
թարկուի
վտանգի։
Յոֆլան
եպիսկոպոս
գրամով
1
ւ ւպարէնով
օգնած
էր
Ս՝ ա իւ ս ուտ
պէկին։
Ու աՀա ա յ գ ատեն,
թուրք
բանակէն
տասնապետ
մը,
Պ"լսէն
Հրաման
մը ձեռքը՝
կը ներկայանայ
Յոֆլան
վանահօր՝
Պ՛՛լիս
ա ա ն ե լու
Համար։
Յոֆլան,
պարաքհրու
տակ
բեռնաւորուած՝
կը թողու
Ա՛ կա­
ր ա պ ե տ ը
և. կը փախչի
Բ
՛
Ա
լ ո ւ ։
Բա
լուէն
Ա իմէոն
կաթողիկոս
ին գ ր ա ծ իբ
մէկ
նամակէն
,
որ
1766
Սեպտեմբեր
թուականը
կը կրէ, կը պար՛/ուի
այս
իրողութիւնը։
Ա. կարապետի
յիշատակարանին
մէջ ՛Այգ
ժամանակուան
անցքերը
Հետեւեալ
ձեւով
նկա ր ա գ ր ուած
են՛
«
Մ ի ա բ ա ն ն ե ր է ն
շատեւ՚Ա
փ ա խ չ ե լ ո վ * ա յ ս ո ւ ա յ ն տեղն ե ին թ ա ք ն ո ւ ա ծ ։ Վ ե ր ջ ա պ ե ս
ինքլւ 8 ո վ ն ա ն ալ
փ ա խ ա ծ եր ե ւ կ ըթ ա փ ա ռ ե ր զ ա ն ա զ ա ն վ ա յ ր ե ր » ։
Պատմական
այս իրողութիւնը,
ոբ ժամանակին
ա րձանագր
ուած
է,
ցոյց
կու տայ թէ
կարապետի
վանքն
ալ յարձակում
կրած էր, ո–
Fonds A.R.A.M