(
էւքինյ ունի Մաճտեսի Գ՛րիգոր մը, որ եկած ե երեւան, եւ Թոն լրբաբար խօսե–
|ու|՝ կ ռուա ծ ե Խանի մարդոց ճետ, որոնք կյւ գանակոծեն զ ա յն եւ կլւ մերկա­
ցնեն , եւ ինչ գրութիւններ ՈՐ ուներ՝ կ ՛ ա ռնեն ու ցոյց կու տան Խանին ե ւ ու­
րիշներուն։ Երկու դրութիւն ունեցած եր, մեկ անկե (Յովսեփ է մին ե ն—ա ն ո ւ նը
չի յիշեր), մի ւ ս ը տերութենեդ, ո ւղղո ւ ա ծ Ս. Կարապետի ա ռ ա ջնորդ Յովնան
վարդապետին, զոր բոյորն ալ տեսան եւ թերին մե դ ի , մենք այ տեսանք ե ւ
ճաստատեցինք որ քու կնիքն ե, ուշատ գարմացանք։
ք*այց մենք սուտ խօսե­
ցանք՝ ըսելով թե շինծու կնիք ե ե ւ վ ալու կնիքը չե։ Այս բպ որը իմացան եր­
կրացիներս եւ քադաքեդ շատ մարդիկ եւմանաւանդ Տեւ՛ Գաբրիել, ՈՐ տե­
սաւ եւ իմա ց ա ւ։ Այժմ կ ՛ ո ւզե մ ըսել ա դնո ւ ո ւթե անդ թե ես պատշաճ չ եմ
տեսներ քու օւ՚ճնեալ անուանդ, ՈՐ քու դիրը եւ կնիքս գտնուի այսպես յիմար
մարդոց ձեռքլւ, մանա ւ անդ վնաս ո ւնի քան օգուտ։ Առաւելա պէս սիրոյ պատ­
ճառո վ կը գրեմ, խնայելով ձեր անուան ե ւ արքայական տէրութեանդ։ Յով­
նան որքան մարդ ե ՈՐ դ ո ւն անոր գիր գրես այդ պիսի թաներու մասին, եւ.
գրատարն ալ այդպես յիմար, ՈՐ ամենո ւն ցոյց տայ՝ պարծ ենալո վ ։ Կլւ խրն–
դրեմ որլաւապես մտածես որոճալով ե ւ մանա ւ անդ զ ա յն ալ քէմինր) զգաս­
տացնես, ՈՐ իր մարդիկլւ իր քով ժո դ վ ե եւ խ ո ճ եմո ւթե ա մբ շարժի, ու՛ով -
նետել մեր եւ՚կիւ՚թ այլ ազգ իի ձեռքթ կբ գտնուի ե ւ մենք անոնց ձեռքի տակն ենք։
Գիտես թե ինչ կ ՚ բ ս ե մ ։ Ոչ միայն այս տեդը, ա յլ ե ւ բոլոր այն տեգերը, ուր մեր
ազդը կը գտնուի, քանգ ի մե ծ ցաւ կը ծնի մեր ա գ գին ճամար, ինչպես
կ ՚ ե ­
րեւի։ Ուրիշ բաները Տեր Գաբրիել կը պատմեմ։
Այսպիսռվ,
1764–
^
գարնան
II իմէոն
կաթողիկոս
բացորոշ
գիրք
կը բռնէ
Տովնանի
Ա. Տովսէփ
էս՞ ին ի գէս՞ ե կը գատապարտէ
անոնց
գոր֊
ծ ունէութ
իւն ը, խստօրէն
ղգու֊չւսցնելով
Հեբակլը
,
որ գործ
չունենա
յ
յիշեալնեբուն
Հետ
է
Սիս՞Էռն
կաթողիկոս
նամակներ
գրած էր նաեւ
թ՚իֆլիսի
երե–
ւելի
Հայերուն
ե Վբաստէսն
ի առաՀնո բ գ Զաքար իա եպիսկոպոսին
որ
զգուչանէսն
Էմինէն
։
Հերակլ
թագաւորը
խո րապէս
աղգուած
էբ կաթողիկոսի
նամա­
կէն ։ Նախ անՀաճոյ
երեւոյթ
էր իր ե
էմ ին ի նամակներու
բռնուիլը,
եբկբորգ,
Հերակլ
կը տեսնէր
թէ Ա իմէոն
կաթողիկոս
Հակառակ
է է֊
մինի ե Տովնանի
ծ բագի
րնե բուն
։
Վբաց
թագաւորը
չաա
լաւ
գիտէր֊
ԷՀմիածն
ի ե Հայոց
կաթողիկոսի
աղգեցութ
իւն ը ամբողՀ
Հայերու
վբայ։
Վբաց
իշխաններու
մեծ մասը գէմ էբ էմ ինին՝ որպէս
վերանորոգիչ
ե.
ազատական
մարգու։
քՒիֆլիսի
երեւելի
Հայեր
բ կաթողիկոսի
^բաՀանգ֊
նեբով
գիրք
բռնած
էին Տովսէփ
էմ ին ի գէմ ։ Բայց
Հերակլ
թագաւս֊,
րը նկատ ի առնելով
թրքական
վտանգը,
ւսռայժմ
ընթացք
չէր տար
կաթողիկոսի
նամակին
,
թէեւ
որոշած
էր խզել իրյա րա բե բութ
իւննե բ ը.
էմ ին ին
Հետ։
կաթողիկոսի
նամակը
ստանալէն
ետք թագաւս
բ ը իր մօտ
ժողո­
վի կը կանչէբ
իր խո բՀբգական
իշխաններ
բ ,
Հայոց
երեւելիները,
ո֊
բոնք
բոլորն
ալ գէմ կ
1
ա րտ ա յա յա ու ին Տովսէփ
էմ՛ին ին , որ առանց
Է Հ ֊
միածնի
Հաւանութեան՝
գործերուն
ձեռնամուխ
կ՛բլլա
յ ։ Ա՝անաւանգ
վրա֊–
Fonds A.R.A.M