քի
միաբաններէն
մէկը,
նուիրակի
պւսչաօնռվ
բազէք ա թ իւ.
ան գա
ւ/ք/ե բ
պաբաաձ
Էբ Տ՚՚՚բօնԷն
մինչեւ.
Տ ի՛» բ$զե ք ի բ ի դաշտ ր ե խո րապէս
դիտակ
էր
միջցեղայի՛ն
յա ր ա րե ր ու. թ իւննե
ր ուն ։ Այգ
շրջաններուն
մէջ
գործող
ուշիմ
ղեկավար
մը ան լ)՝ի չ
1
ա պ Լ ս կռաՀած
ու կշռած
պիաի
ըլլար
քրտա֊
կան
իշխանապեաութ
իւննե րու
ոյժր,
որ փաստական
տէրն
էր
երկրին,
Յոֆլան
եպիսկոպոս
ստանձնելով
Ա. կարապետի
վանաՀայրու–
թիւնը,
վանքի
ե
Տ ՚ ՚ ՚ ր օ ն ի
շրջանի
գո յութ
իլն
ր կապեց
Հա յ– ք ր ա ա կ ան,
բարեկամութեան
Հետ։
Յոֆլանի
Համար
շրջանի
կառավարութիւնը
Ա–
լատին
փաշան
էր։ Անոր
Հետ բարեկամացաւ՝
քաղաքական
ե
Հանրային
իյնգիրները
վարելու
Համար
։
Գործակցութեան
ե վստտՀութ
եան այս քաղա քականութ
իւն ը ոչ
միայն
Յոֆլան
եպիսկոպոսի
Հեռատեսութենէն
կ՛առաջանար
,
այլ
նաեւ
Ալատին
փաշայի
բարեացակամ
վերաբերումէն
զոր ունէր
դէպի
Տ՛"րօ–
նի Լա յութ իւն
ր։
ֆաստօբէն
Ալ ատ
ին ի
օրով
Հալածական
ժողովուրդը
վերադարձաւ
իր օճաիյր
ե Համեմատական
ապաՀովութիւն
մը
ունեցաւ։։
Տեղէ տեղ
քշուող
Հայ ժողովուրգ
ը ապաստան
կը գտնէր
Տ"
1
ր օն ի
դա–
ւառնեբուն
մէջ և. կրկին
մնայուն
կեանքի
մը Հիմքը
կը
դնէր։
Ալատին
ի տունը
շատ
յաճաիյ
ըմբոստ
գիրք
մը բռնած
էր
0
ս–
ման եան
կայսրութեան
դէմ ե կրցած
էբ զսպել
բազմաթիւ
թ ափ առա–*
Հըջիկ
ցեղեր,
որոնք
ան իշիյանութ
իւն կ՛ առա ջ ա ս՚հ է ին բոլոր
այն
վայ­
րերուն
մէջ, ուրկէ
կ՚անցնէին։
՛
քաղաքագէտ
ե ուշիմ
վանաՀայբ
ը Ալատինի
տան
մէջ տեսած
էր,
այն
ոյժը,
որ
Օր
մը պիտի
կարենար
թօթափել
թրքական
տիրապետու­
թիւնը,
որմէ
ետք
Հայկական
ազատագր
ութ իւնր կը դառնար
տեղական–
խնդիր
մ
ր՝
քիւրտ
ցեղապետն
ե ր ուն Հետ
կարգադրուելիք։
Ալատին
փաշան
Ա , կարապետ
ի վանքը
կը նկատէբ
Հայոց
կեդ­
րոնական
վայրը։
իր
փաշայութեան
շրջանին
մէջ մտնող
Հայերու
ներ­
կայացուցիչը
վանքի
վանտՀայրն
էր,
որ
միեւնոյն
ժամանակ
առաջ­
նորդն
էբ ընդարձակ
շրջաններու
։
Յոֆ/ան
վարդապետ
երբ տակաւին
միայն
պարզ
միաբան
մըն
էր և կ՚աշխատէր
Ակն ց ի Աինաս
եպիսկոպոսի
ձեռքին
տակ,
ականատես
կ՚ըլլար
դէպքի
մը, որ անշուշտ
Հետագային
իրեն
ուզզութիւն
պիտի
տար
վանքր
կառավարելու
գործին
մէջ։
՚
հէպՔՐ
Կր պատւսՀի
մօտաւորապէս
1 7 4 5—
՛ ՜
Ի շրջանին։
Ա.
կա­
րապետի
վանքր
50
ոսկի
տուրքի
պարտքին
տակ
կ ՚ ի յ ն ա յ ։
Տուրքը
պի­
տի տրուէր
Ալատին
փաշային։
Օր մր երբ Ալատին
փաշան
մարգ
կը
զրկէ
վանքը
այգ
50
ոսկին
պաՀանջելու
,
Ա՝ինաս
եպիսկոպոս
կը փախ­
չի ե. Ա. կարապետի
անտառը
կը պաՀուի։
Այդ տեղի
անունը
կը
մնայ,
(
էՉայե քեշիշ»։
Տուրք
պաՀանչոզները
կը վերադառնան
Մուշ և. Ալատին
փաշա­
յին կը պատմեն
վանաՀօր
փախուստը,
Այն ժամանակ
Ալատին
մարդ
կը
ղրկէ վանք
1
ւ
եպիսկոպոսը
կը տանի
Մուշ,
ընտիր
վերարկու
մը նուէր.
Fonds A.R.A.M