126
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
Հետ փոխագրուած
ներքին
դաչա ի կեպնէ
գիլզը։
(
Նոյն
պայմաններուն
մէջ կր գանուի
Արմենակ
՛
Լ ա զա ր ե ա ն
(
Հր
ս
՚
յր
)
յ
որ ձնած ու պա ա ան ու–
թ իւն ր ան ցուցած
է Ա ասուն
ի ԱՀբոնք
գիւ՛ղը, ապա իր Հօր* Տէր Աամ -
րրէ
՝&
Հնյ*
Դազարեանի
Հեա փոխադրուած
է Ա՝շո յ դաչա ի
՚
Լզըլաղաճ
գի
՚֊
ԴԸ*
^ատեր
Հրայրը
Ղյղրլաղաճցի
կը նկատեն
յ
ու այդպէս
ալ ա–
նոր
պատմութիւնը
կը
Հիւսեն՝)։
կ բ թ ութ իւն ը ո^ւր է առած
,
անծանօթ
կը Օսայ
։
Բա
յց
շունչին
տակն է
Ամրտոլի
(/*""
շ4՜շ)
Համալսարանին
յ
որ այդ ատենները
կիսա­
մար
կեդրոն
մըն էր^ սակայն
այդ դա բոցի
փայլուն
%
բ 9ան ին արտա­
դրած
սերունդը
ամբողջ
Հարիւր
տաբի մր Տարօնի
ե Սա սուն ի վանա­
կան
կեդրոններու
մէջ իր նախորդներու
ճանապաբՀով
ընթացաւ
^
ու ս ու է/նական վա րդապետնե
ր արտադրելով
։
Յովն ան այս ուսումնական
վարդապետներէն
մէկն
էբ
յ
մտաւո­
րական
Հակումներով
օժտուած։
մ՛աման
ակ ի գրագէտներէն
մէկը կը Հան­
դիսանար։
իրմէ
քանի մբ տաղերու
պատառիկներ
յայտնի
են։
Անոր
տաղեր ր գտնուած
ու Հաւաքուած
չեն։ իր տաղեր ր աչխաբՀիկ
ե
բնա­
պաշտ
ն կա բագի ր մը ո ւն ին յ Օր մ՛ը
յ
թեր եւ ս
(
Հնար
ըլ լա յ
ձ ե ռադ ի ր
ա աղա բ անն ե ր էն Հալա քու
կատարել
ե Յովնան
ի բնորոշ
գէմքը
լոյ»՛
ս ին բերել
։
Ակն ց ի Ա՝ինաս
եպիսկոպոսի
ձեռնասունն
է Յովնան
վարդա­
պետ։ Երբ Մ ինաս եպիսկոպոսը
կաթողիկոս
կ ՚ րն ար ու ի ե կը մեկնի
էջ -
միածին,
իր ձեռնասուն
Յովնան
վարդապետր
առաջնորդ
ե վան աՀա
յ ր
կր կարգէ Ա* կարապետի։
Յովնանի
վանաՀա
յ ր ութ իւն ր կը սկսի
Անծանօթ
պատմազիրր
կ՝ ր ս է թէ Յովնան
վարդապետ
ք
Ը
ս ա
բե­
րանացի
պատմողներու
(
բթամիտ
մէկը
եղած է^ ուստի Ա–
կարապետի
գերեզմանէն
խնդրած
է չ
Ա
որՀք
ե ստանալով
չ^որՀքը^
°րէ °ր
յառաջ–
գիմ ած է ե դարձած՝
առաջնակարգ
քարոզիչ
։
Անշուշտ
աւան
զ ո ւ թ իւն
մըն է այս
5
որուն
նմանը
մենք կը տեսնենք
ՅովՀաննէս
Պլուզ ե կոս–
տանգին
Երդնկացի
բանաստեղծ
կրօնականներուն
քով ալ։ Տեսիլք կը
տեսնեն
դ
չ
Ա
ոբՀք
կր ստանան
ե կը բանաստեղ ծեն շնոբՀալի
կերպով, կը
թուի թէ Յովնան ալ նե ր շնչուածն
ե ր էն Ա՛՛էկը եղած է* Ս .կարապետէն
շնոբՀք
ստանալու
,
ի՛" լ
ո
(՚
չատերու
ձգտում
ը եղած է ։ ճշմւսբտութ
իւն ը այն է
որ Յովնան
շատ
շնորհալի
քաբողիչ
մը ե– բանաստեղծ
մը եղած
է ։ Բնա­
կան է որ ժողովուբգը
Ս՛ կարապետի
շնոբՀած
կաբողութիւնր
նկատէր
այն
փայլուն
ձ ի բ քե բ ը , ղոբս
ունէր
Յովնան
վաբգապետը,
ՎանաՀա
յբութեան
շրջանին
Յովնան գա ցած է էջմիածին
և ձեռ­
նադրուած
եպիսկոպոս
(
Մ ինաս կամ Յակոբ
կաթողիկոսներու
կողմէ,
Այգ կէտ ը թուական
ճշդութեամբ
արձանագրուած
չէ։
Յովնան
եպիսկոպոս
լայն
ծանօթ
ու–
թ իւննե բ ունէր
Տարօնի
և
Տիաբպեքի–
րի
շրջաններու
մասին,
որպէս
տեղա­
ցի,
Հյւսեւ որպէս Ա • կարապետի
վան–
ՅՈՎՆԱՆ ԵՊԻՍԿՈՊՈՍԻ
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆԸ
Fonds A.R.A.M