108
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
բուն
ե֊ միշտ
կր լքնա յ ի ն
թշնամի
թրքական
թեւարկութեան
գէմ
։
Բուն
$արօնի
գաւառին
տէրն
էր Ալատ
ի ն
Պէկի
տունր։
Ա՚ուշի
փաշա
յո
ւ թ իւ Կր
5
Ալատ
ին ի ժամ տնակ
^ ամ են էն
զօ րաւո ր ի չի* անւս պետու–
թիւններէն
մէկն
էր։ Ա՝"ւչ
քաղաքը
,
Մ
ու
ւէ
Գ
էԱ
Ն
ա
Բ,
Պուլանուխր
^
Խ
ր–
նուս ր
5
Վարտօն
(
ւ կենճր
կր մտնէին
Ալատին
Պէկի
իրաւասութեան
մէ^
։ ՛
Բիւ րտ այս
ի չի* ան ր բաւական
գ իւանագէտ
;
բ ա ւա կան
կոբովի
"–
վճռական
գանուելովդ,
կրցած
Էբ
այսքան
րնգարձակել
իր
փաշայու–
թեան
սա Հմանն ե ր բ ։ (,աա անգամ
իշխած
Էր Պիթլիոին
ե
Տիարպեքիրի
ՀՐ
^՚՚՚Հ՚ի
՚
է՛)
թրքական
կառավա
բութ եան առաջարկով։
\;
բ բեԱե
րմբո ստա­
ցած
Էբ Օսմանեան
տիրապետութեան
գէմ
ե
թ ո յ լ ^էր
տուած
որ
^/*~
գրում
ի թ ր քա կան փա չան
ոտնձգութ
իւնն՜ե ր րնէ
Ա* ո ւ չ ի փաշա
յութեան
ենթակա
յ չր^աննհրուն
մ է^ ։
1
եէ ասա լական կարգ
ու կանոնով
իշխանապետ
մ րն
էբ
Ալատին
փա չան
5
ե– ունէր
բազմաթիւ
աշիրեթապետներ
զանազան
շրջաններուն
"*՝
էլ\ւ
որոնք
իրենց
աեղի
իշխանը
կր Հանգիսանայ
ին ։ Այո
րնգՀանուր
Համակարգութեամբ՝
զինական
բոլոր
ոյժեր
ր ենթակայ
է ի ն Ալատ
ի ն
փա­
շա
յ ի տան
։
Պետական
իշխանութ
ի ւ ն ր ներկա
յա ցնոզր Ալատ
ին ի տան
զե–
կավ
ւս րնե
րն
Է ի ն է Տուրքերն
ու նուէ րնե ր ր անոր
տունր
կր կեգ
բռնա­
նա յին
։
Անշուշտ
փոքրիկ
իշխանապետնե
րն ալ իրենց
բաժ
ին բ
կ՚առնէինք
իրենց
շբաբաններուն
մէ^ ։
օնի
աչխաբՀի
կառավարութիւնը
այս
իչխանապետութ
իւն­
նե րն էին,
որոնք
յ
ինչպէս
րսիոք
;
1515–
^
գաշնագրութեամբ
Հրովար­
տակներ
Լֆերման^
ունէին
ինքնավար
կերպով
վարելու
իրենց
չր^ան–
ներր։
Օսմանեան
կայսրութեան
վերին
Հովանին
կր զգային
մ իա յն ա
յն
ատեն
յ
°ՐՐ
թրքական
զօրքեր
բ կ՚անցնէին
գէպի
պարսկական
սաՀմանը
պատեբազմե
լու
Հ
կամ
երբ ա յգ
զօրքեր
ր քիւրտ
իշխանապետ
մր պատ–
ժելու
կ՚ելլէ
ի ն
։
Թէ՛ Աասունի
ե թէ
Ա՚ուշի
ք իւ բա
փաշ՚սյութ
իւննե
բ ր յատուկ
Հա­
լածանքներ
չունէ
ի ն
Հա
յեր ու Հանգէպ
։
ԸնգՀակառակ
ր կը
Հովանաւո­
րէ ի" և– կը պաշտպւսնէին
զանոնք
թափառաշբ^իկ
՛
Բիւրտերէն
5
կր
քա­
ջալերէին
ա բ Հես տաւո բներն
ու առեւտ
ր ականն ե ր ր ե կ՛ օգտուէ
ի ն
անոնց
շինէսրար
աշխատտնքներէն
։
Ալատ ին Պէկի ատն
տ ի րա պետ ութ իւն բ
1700–
ական
թուականներուն
բարիք
մր եղաւ
Տարօնի
աշխարՀին^
որ
նորէն
Հայ
ազգտ բնակչութեամբ
լեցուեցաւ
։
Ա՝ ինչեւ
ա յգ
թ ուականնե
ր ր Հա
յ
ժողովուբգր
էւս լած ական
Էբ ան ի շ խանական
րնգՀա
բուսՂւեբէն
5
Ւ^՚լ
ա
է
ս
նաեւ
քիւրտ
այն ցեղերէն
^ որոնք
Պարսկաստան
ի սաՀմաններէն
ե կոր–
գուաց
լեռն երէն
քշուելռվ՝
եկած
ե բնակութ
ի ւ ն Հաստատած
էին
Հա
յ ֊
կական
գա ւառն ե րու
մ է^ ։
Պ ո ւ լան ո ւ խ ի ե * բՀակայ
գաւառներու
աղգաբնակչութեան
մեծ
մաս բ գաղթած
էր Կէօքչա
յ
ե Ապարան
;
ո րոնք
մ ինչեւ
Հ իմ ա
իրեն
ց
բա ր բառ
ը պաաւծ
են
։
Ալատ
ին ի պա շտ պան ութ
ի ւ ն ր տա բածուե
լով
Տուր
օն ի
գաւառնե–
Fonds A.R.A.M