ՏԱՐՕ՚ՆԻ Ա Շ Խ Ա Ր ՀԻ
1071
5
–
Հ.
Ւրօք
զին և ա լ ժողովուրդի
մը
<| յււ||>Ա1ՇԱԱ՚Ժ(ւ
էր որ
աեղի
կ՚ունհ–
ն ա րէ
(
իոդովուրդի
" ՛
յ ն Հաաուա
ձնե֊
ր ը . ոբոն ք ա պ ա լին եց ա ն սննգ ա
ւօօւ
կայաններու,
կամ
գառին
Երեւանի
ու
1
^ջմ ի ածն
ի պ ա ա ե ր ուն
աակ /##»
ւզաւինե լու, եղան
գ աղթա կ ան։
Անունգ
աուռղ
եղաւ , կը սաանա
յ ին , ա յ լ ա ֊
սլէս կը մնա յ ին անօթ
ի է Հիւանդ ու–
թ իւնն ա լ կու գար իր կ՚"րգին,
ու
գաղթական
ժողովուրդի
մէկ
մասը
կր Հա լէ ր ն ո յն ի ս կ
Հա յ ր են ի
Հողին
վրայ։
Թ՚՚՚մՑ
յ
անոնք
որ իրենց
զ է ն ֊
քով 1ւ կո րովռվ
ապ րե զան , գաղթ ա–
կան
Ըէէ
ա
էէ
գագրեզան։
կանոնք
կա–
րե լի էր ան ո լան ե լ զ ե ղապեաութ
իւ ն
*
^Ր
յ
^՚Րհհւ*
փնառող
զինեալ
ժողո­
վուրդ
մը , պա ա ե ր ա ղմ ի կն ե ր ո ւ ար–
աակարգ
ր ա՛՛հ ակ մը, երբեմն
վայրի,
ե ր բեմն
մ եղմ, բա յց մ ի չ՛"
սեւեռուն
մ ա քով,
մ ի՛ չա յա բ ձա կողա կան ։
Տ ՚" բ օն ց ին ե բ ուն
" ՛
ն ց ք բ ժոդռվուրգի
մ ր գաղթ ա չա րժն էր։
Առաջ ին սաթ իւ այս Հեղեղը
անցաւ
Աուբմալուի
թաթարական
գիւղերէն
ե֊ ուղղակի
սրբեց
զանոնք
փոթս րկա
լ ի Հովի
մ բ պէս ։ Այ"
Հո սան քը կր Հա սնէ ր Ար՛՛՛ք ս կա յա ր ան ը ե֊ աչ քե ր ը կը յառէ
ր Ար ադա ծ
չե բան ։ Ա ասուն ց իները
,
մ ասնաւռ
ր ա բա ր , կը պաՀան ջէ ին
լեռնաչխարՀ
"*
Ր1 "Ր ՚"ՂՐՒ*–րՒ
ն
ոլ
՜
Ր
ունենար
է Ա իւս
Հոսանքբ
կ՛առաջանար
գէպի
Ս արդար
ապաա։
Ապրիլ
ամ սուն
արդէն
գժգոՀռւթ
ի ւ ն մը կը ծաւալէր
Երեւանի
Ազգային
իյորՀուրգի
ե, կուսակցական
վարիչներու
մեծամասնութ
եան
մէչ,
-
Տարօնցինեւ՚ո գիւղերյւ ա ւ ե ւ ՚ ե ց ին ։
-
Տաւ՚օնցինեւ-ո թաթարական գիււլերո կբ կոտա՚ևն։
-
Տաւ-օնցիները ամեն ինչ կողոպտեցին...:
Երբ Ար ՛ս ր ատ եան աչիյարՀը
թրքական
յ ա ր ձա կողա կան ի
վտանգը
կ՚ապրէր
Հ երր Հայ աղգր
պատմութեան
ամենէն
ձ ան ր ճգնաժամը
կ* ան–
3
Ը^
1
է Բ 1 ^՚
ս
յ մտաւո րականութեան
մեծ ա մա սն ո ւ թ ի ւ ն ր դեմոկրատիզմ
կր
Հոլովէր
ե֊ մարդկային
ազնիւ
բարոյականէն
կը
ճառէր։
Բարեբախտաբար
Երեւան
կը գտնուէին
ԱրաէՈյ ու Ղ՝րօն^
որոնք
բրապաչտ
էին 1ւ դիտէ ին թէ կեանքը
սկզբունքներէն
տարբեր
ճամբա–
ււ.ււ.ս.՚է.ա> 111
.
Ո.Օ
Յ ե ղ ա փ ո խ ա կ ա ն
աււ ւ–
1
ոո(
։
ւյ<ււ
1,1-1.(1
Fonds A.R.A.M