1024
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
նը կը զարթնի
Տաճիկներին
սւեսնհլով,
փորձանք
կը
ըհ ր ի
միւսներ
ի
գլխին*
Հարցնում
Ամ*
-
«;
ԵթԷ գնաս
(
քուչ,
թուրք
տեսնէք ս ի՞՛նչ կ՛անես,
կը
խփե՞ս։
«.
Առանց
թողուելու
որ խօսքս
լրա սնեմ.
-
«
ԸԲԲ,
Ի
մ
" ՚ ՞
ւ ,
Թո^ւբք։
Ե" Թուրք
աենամ
չը՛ խփհ*մ
^ իմա*
Հ
կ*եզնի*
կը խփեմ
յ
կը սաակ ո ում. Թուրք
մեր քոք կ
ա
Բ"&*
՚ ՚
^–
((
ՉԷ՛
յ
Վարգունդ
չի կաբելիդ
—
պատասխանում
եմ
կարուկէ
Հ$ուռ
եկաւ
^ մԷֆքը
դարձրեց
ինձ ու սկսես
աբաասուել
փոքբ
երեխայի
Հեկեկոցով*
այնքան
աղեր սանք ու ցանկութ
իւն կար նրա ա»
բա ր մունք
ի մէ^
5
որ սա
ի պո
լա
ծ
թ ո յ լ եմ տալիս գնա
լ
Մ
ուշ.
չ
մ
ո ռան
ու­
լով
պատուիրել
իքնկսյին
որ զգոյչ
լինի. Վարգանին
մենակ
կթողնի
ոչ
մ
ի տեղում
։
ճԱռանց
վտանգի
նրանք
Հասնում
են քո՛ղ՛՛՛ք*,
բաւականին
պա»
<> ա ր
Լբ ր ինձ
յ
$ Է յ ՚ չ՛" քս՛
բ
,
զաւու րմա ^ ծխախոտ
ե՚֊ա
յ լն՝^ են Հաւա
քում
և. մի ս են հակում
տեղաւորելով,
տղաներից
մէկին
թողնում
նրանց
վը֊
ր՛ոյ որպէս
պա Հա պան
;
վերադառնում
են մեզմօտ ^
Ասւլուխ։
ՀՀՎարդանն
է լ վերադարձաւ
նրանց Հետ ^ միչտ
Խնկոյի
յետեւից
ընկածդ
Հաւատարիմ
թիկնապաՀի
պէս. սակայն
ուսից կախած
ունէր մի
մեծ
դՀոլ։
Սկզբում
չանդրադարձայ
թէ դՀոլը
ինչո՛՛՛ւ էր բերել^
բ՚՚՚յց
մ
ի ժամից
յետոյ
որբ նրա ձա յն
ը բա
րձ ր/ս ցաւ ու տզան ե ր
ը բո լ ո րեց
ին
Վար դանին
$
ես է լ Հհտա քրքրութ
իւն ից մօտեցայ
նրանց*
նոր
միայն
Հասկացայ
որ Վ^արգանը ոչ միայն
լաւ դՀոլչի
էբ^՚՚՚յլ
"՜
միեւնոյն
ժա­
մանակ
լաւ երգում
1
ւլաւ է լ պարում էր։
ճԵբբհ
՚
Քյ
"՛
յոք՛՛՛ն
կատարեալ
ՀՀ՝Բո+լարիգ)
պարող չէի
տեսել։
«
ՏւՏ՚՚՚րիներ
առաֆ
բախտն
էի ունեցել
տեսնելու
մեր Հին
Հայ»
դուկնե
ր ից՝ Սմբատ ին . Յո լակ-Արամ
ին
.
Փոքր
Արամ
ին
.
Աբոյին
.
Հաս»
րաթին^
Ախոյին
ե. ուրիշներին
պարելիս
;
ընկերական
քե ֆե ր ում
^ սա­
կայն
զգում
էի այժմ ակնբախ
մի տարր
երսւթիւն
Վարգունի
ՀՀ՚^ոչար^ի
Ա. ն
բան
ց պա ր ե լու
մ իԳեւ
։
ՀՀՏ՚որօնցին
պարելիս
գ
կենդանի
խօսք է Համակ.
ներքին
զգա»
ցուաՆե
րի ա ր տա
յա
յա
ի չ
է
քւր "՛պ րած
կեւսնքը
պատկե րացն ող
;
եր բեսՂտ
նման ե ցն ե լո վ ու կեղծ ե լով իր չ՛" ր ժոււ/եե ր ում կռուի
Բ՛" Լ" Բ
ձեւե րն ու
Հն ա րն ե ր ր իր կա տ ա ր ե ա Լ ռազմունակութեամբ
^
մերթ
ընգօր ինակե
լ ով
իր
լեռներ
ի այծեաւ/ների
ու եզնիկներիդ
մեղմ
^ զգոյշ
^ երկչոտ
ե– յ՛՛՛"
ճէսխ սիգաճեմ
քւս յ լուած ք ը կանաչազարդ
պուրակներում
• • •
(
Լ ա ր դ ա ն
ի
՛
զ՛" Բ Ը իսկապէս
գ եզ ե ց ի կ էս։
ՂԼ՚(յբա
մ ա ր եՂւ
ի վրա
յ ան չա րժ ւ/եա ցող մաս չկար, բո լո ր ան դամ »
ներ
ը
ի բ են
ց տեղին էւ ժաման ակ ին շա րժւ ում
Է ին տա լով ռ իթմ
^
Համա»
չափ
ո
ւ թ իւն Ա. ե ր ւսն գ
։
Ջնա
յած
որ երկու
ձեռքերն
Էլ բռն ուած
Է
ին
թ մբուկ-դՀո
լով ե– կսպա լ-չբուղով^
սակայն
նա ե բ բեհՂւ կանգնած
որպէս
տնկուած
ցից^ դողացնում
էր իր ուսերը^
թափ էր առնում
յանկարծ
ու
խո յանում
գէոլի
ասռաՀ
^ ոտքեր
ի ուժեղ
դոփ
իւն ով
ծունկ ի էր
չոքում
Fonds A.R.A.M