ՏԱՐՕ՚ՆԻ Ա Շ Խ Ա Ր ՀԻ
1023
«
Ս ր ած ութ իւննե ր՛ե ու ան գթ ութ իւննե
ր
Ա
չաա
ուժեղ
կերպով
ապաւորուել
էին նրա գլխում
Ա պատճառ
գարձել
նրա մի քիչ
ՀՀ"*"՛ծ
վիճակ
ին ։ Տեղին ե անաեղի
Ժպտում էր ինքն
իրեն ե առանց
պատճառի
ըն ցւում
էր ե ր բ ե ւ/ե ։
«
Տ ՚ ՚ ՚ ն ձ ն ե ց ի տղանե ր ին ե. պատուի րեց ի ուշ տգրութ
իւն գա ր ձնեն
իր
վր
ա
յ֊
Գ"
լ
°է
կարողանայ
կամաց-կամաց
ձե ր բազատուե
լ իրեն
չր^՛""՛
պատող
մղձաւանջ
ի ց
է
«
Վար գան ի
Հ՚՚ղը իր վր՛՛՛ձ
՚
Լ
ս
ԲՑՐ
ռ
9
Խնկօն.
ասելով*
« —
Ես ու Վար գանը,
երկուսս
Էլ մի խելքի
ենք. Էսօր ուտն ից
մենք ախպե րուն ում են ք իրար Հետ • Համաձա՛՛՛յն
ես Վա ր գան . Հ ը
10
^ մ իա–
սին կը կռուենք*
կ՛ախպերանա՛՛՛ս
Վարգուն։
—
Հ՛"՛ յ
պարոն
.—
պատաս–
խանե ց Վա ր գան
ը։
«
ԱյնռւՀետեւ
նա գարձաւ
իլնկոյի
ստուերը,
միչտ նրա ՀետԷրէ
Մ ինչ եւ ի ո կ ղ Էն ք Էլ ստացաւ
իր փա մ փու չտն ե ր ո վ մ իա ս ին ։
«\
քխաւուից
գնացինք
Աուլուխ.
Հետեւելով
Լաբինսկիի
գըն–
դին,
«
Աուլուխ»
մի անուն
որն այնքան
սերտօրէն
կապուած
է Հե֊
բոս
Հա յգուկի՝
(
իԼ ս ր ւլ §
ալ
ու չի անուան
Հետ
9
որտեղ ա յնքան
Հեր ո սա­
բա ր մա ր ան չ ե ց ե քա
Հ ա
բա բ գէմ տ ո ւե ց վՀէօսէ
/»
ին բւս չուն
։
«
Հա
գիւ թէ
15-16
կ ի լոմն ար
Հեռու
լ ի ն ի Մ
ոլ
–
չիտ
։
«
Չ
ո
ր
ս
°բ մենք
պիտի
ւէեայինք
Աուլուխում։
«
հքօսւում
Էր թէ տաճկական
ւլ օ ր ք ր Ա՚ուչի
վրա
յով
պիտի
վ*՚
ս
ուէր
Պ ի թ լիղ
է
Ո րպէսղի
մենք
ք աղ " ՚ ք ը մ տնե լիս առան ց պաշտ ր ի չս%տ–
յինք,
պէտք էր գաղտն օր է՛հ Ա*ուշ ուղարկէինք
երեքական
Հոգի բ
ո
է" Բ
ւիս շ տ ե ր ի ց . պաշար պատրաստելու
ե մի տ եղում
ամ բա ր ե լու
Համար։
«
Խնկօն
.
պա ր հե ա բա չ Էս ր ե. Ֆեթֆեբի
լը երեք
Հոգի իմ վ՚"շտ ից ,
ո
Ր " չե ց ի ե պա տ ո ւ ի բ ե ց ի ճամբայ
ընկնե
լ ^ զգուշութեամբ
ք՛՛՛ղա ք
մ ըտ–
նե, ու. Հ ա մ՛ա ււ ։
((
Վարգան
ը սւ
1,
ղ1,
կա ց/ւ լ Էր այգ մաս ի՚ս , խնդրելով
խն կո յ ին որ
իրեն
Էլ վերցնի
քաղաք
գնալիս։
խնկօն
մերժհլ
Էր ասելով.
— ((
Առանց վաշտապետի
թոյլտուութեան
չի
կարելի։
ճՏզան
յուսա Հատուած
գալիս
Էինձ մօտ։
Անխօս
կանգնել
Էր
իմ դիմաց
,
մերթ
նայում
Էր ինձ ու ժպտում,
//
բ րեսՂւ Էլ լրբացած
գ ր–
լուխր
կախում
Էր ու նայում իր ոտքեր
ին ։
ճԶգ՛"–""
Ա
մ "Բ ամաչում
Է ասելու
ինձ այն, Է՚-՚էԷ
Համար որհ–
կել է ինձ
մօտ։
— ((
Հը . Վւսրգւս՚ն
,
է^^
1
^ փորացւսլ
ունես, ասա՛ . մի
ամաչիր։
(
^Պատասխանում
է կմկմալով
1
ւ Հայեացքը
աչքերիցս
փախցնե­
լով,
— (.(.
Պարո՛ն, ես լը կ՛ուզեմ
(
քուչ
երթալ,
շատուց
չըմ՛
տեսել
Մ
ուչ
։
(
էԱ՚տաոում
եմ, այս խենթը
կը գնայ
քաղաք
և. իր
խենթութիւ–
Fonds A.R.A.M