տասներից դարս է նետվում ի մարտ, ի մահ։ Նրա աոջևից սանձակոտոր
ամեհի երիվարի վրա սուրամ է հայկական զորքերի քաջակորով ու իմաս
տուն սպարապետը՝ Վահրամ Պահլավունին...
Ահա և հերոսության մայրը՝ Այծեմնիկը պարիսպների վրա կանգնած
մարտնչում է անագորույն թշնամու դեմ...
Ահա և խաղաղ օրերի Անին... Շինարարական մեծ աշխատանք հան
ճարեղ ճարտարապետների Ա քարագործների, հմուտ որմնադիրների ու վար
պետ քարակոփների...
Իփնդ, պար, ուրախություն... Տոնական օրեր... Քարավաններ աղտե
րի երկար շարաններով, բարձված ծանր հակերով, ել ու մատ են անում
Անիի դարպասներով...
Պատկերները մեկը մյուսի ետևից դժնդակ ա երջանիկ պահերի վաո
գույներով գալիս ու անցնում են, փոթորկելով մարդու հոգին մերթ հրճվան
քի ու հպարտության, մերթ զայրույթի ցավատանջ զգացումներով...
Քայլում ենք...
Դեո արևը շողում է հյուսիսային ամրությունների վրա։
Կանգնած ենք Ավագ դռան առջև։ Մուտքի ձախ կողին բարձրանամ է
հսկա մի բուրգ, խիստ ու անողոք,
ներսի կողմից հավիտենականության
նշանը ճակատին։ Մարդ ճնշվում է այդ խրոխտ հսկայի ստորոտում։ Իսկ
դռան աջ կողմում, կիսավեր բուրգի կողքին, պարսպի վրա, հմուտ վար
պետը երկաթե գրչով դրոշմել է Անիի խորհրդանշանը։ Դա մի վագր է, որն
իր ճկան մարմնով, զգույշ քայլերով ընթանամ է առաջ, դեպի նպատակա
կետը սևեռած հայացքով... Ն ա շնչում է... Տրոփում են նրա երակները...
Ակամայից մարդ գամվում է իր տեղամ, և երկար ժամանակ հայացքը
չի կարողանամ հեռացնել այդ գեղեցիկ գործից։
Անիի խորհրդանշանը տեղ-տեղ մամոակալել է ։ Արևի ճառագայթնե
րը խաղում են բարձրաքանդակի վրա և կենսատու ցոլքեր արձակում, ավե
լի վաո ա կենդանի դարձնելով նրան...
Միքայելը, առանց ժամանակ կորցնելու, ձեռքն առավ մատիտն ա թուղ
թը և թեթև ա ճկան շարժումներով սկսեց ուրվագծել ալն, որից հետո,
վրձնի համարձակ շարժումները աստիճանաբար, թղթի հարթ մակերեսի
վրա դրոշմեցին Անի քաղաքի խորհրդանշանը բազմերանգ գույներով, ձև ա
ծավալ ստացած։
Նստած քարակույտերի վրա հիացմունքով դիտում էի նրա աշխատան
քը ա հրճվում նրա շնորհքի ու կարողության վրա։
65
3
Անիում
Fonds A.R.A.M