յաստանը կվերածնվի։ Այդ ժամանակ նրա ժողովուրդը կհանդի
սանա նոր և շքեղ մշակույթի ջահակիրը Ասիայի բոլոր ժողո–
վարդների համար, որոնք
այլևս ոտնձգության չ ե ն անի իրենց
ազատարարին, զգալով և հասկանալով այլևս ոչ թ ե ազգային,
այլ համամարդկային մշակույթի օգուտները։
ՄԱՍԻՄՈ ՖՈՇԵ ԴԵ ՄԱՆՏԵՖՖԵԼ
(
թարգմանության իտալերենից)՛
ա
Սեր դեպի ազգությանը...
ԱՐՍԵՆ ՏԵՐՏԵՐՅԱՆ–
1906
թ. հունիս 19
Ա Ն Ի
•
1913
թ. հունվարի 13-ին, երր ես այցելեցի այս հայկական եր
բեմնի մեծ մայրաքաղաքը և ալն, ինչ որ այստեղ տեսա, ինձ վ րա
թողեց ճնշող և շշմեցնող տպավորություն։ Ես հիացած էի այն ար
վեստով, որին տիրապետել ե ն հայերը ա յն ժամանակ, ե րբ մեզ
մոտ մշակույթը կանգնած էր ամենացածր մակարդակի վրա, և այդ.
բոլորը խորտակված, կործանված պատերազմների ու երկրաշար–
ժերի հետևանքով։ Ինչքան ծանր է այդ բոլորը դիտել։ Ցավում եմ,
որ ես ընտրեցի անհաջող ժամանակ (ձմեոը), որպեսզի ման
րազնին ուսումնասիրեի հարգելի պրոֆեսոր Մաոի կ ա տ արա ծ
պեղումները, որին ի սրտե ցանկանում եմ մեծ հաջողություններ
նոր նյութեր պեղելա գործում, որոնք լինելու են մեզ և մեր ժա
ռանգների համար թանկագին և սրբազան հուշարձաններ։
Հու
սով եմ, որ մի անգամ ևս, բայց արդեն ամռանը, իմ կինեմատո
գրաֆը հետս վերցրած կայցելեմ ավերակները, որպեսզի նկարա
հանեմ ալն բոլորը, ինչ-որ ձյան տակ էր և հնարավոր չեղավ ոչ
միայն նկարահանելու, այլև նույնիսկ դիտելու։ խոր հարդ եմ տա–
115
Fonds A.R.A.M