գույն ձևով պ ահպ անեյա հայկական անտիկ 1ւ հզոր քաղաքակըր–
թաթյան մնացորդները։
ՎԻՏՏՈՐԻՈ Դի ՄԱՏՏԵԱ
(
թարգմանություն իտալերենից)
I I
24
հունիսի 1904 թ.
Ես Էլ եկա, տեսի ու ողբացի այս դավթարի վրա։
* * *
Մենք փառքեր ունենք թաղվ ա ծ հողի տակ,
Մենք հույսեր ունենք պահած մեր սրտում.
Մի՞թե հավիտյան կողբանք ավերակ,
Մի՞թե հավիտյան կմնանք տ ր տ ամ։ .
Հ. ԹՈԻՄԱՆՑԱՆ*
•
12/25
մայիսի 1904 թ.
Գտնվելով Անիում և հիանալով նրա վեհությամբ, նրբաթյամբ
ու հիասքանչ ճարտարապետության ինքնատիպությամբ, ակա­
մայից ես սլացա դեպի մի ուրիշ, իտալական քաղաք, նույնպես
կործանված՝ քսան դ աբ առաջ։ Ես մտքով տեսա Պոմպեյը՝ Վե–
զուվի զոհը, և հրաբխի կործանիչ ուժը համեմատեցի մարդու կոր­
ծանարար կատաղության հետ, որի զոհը դարձավ հիասքանչ
Անին։ Սակայն ո՛չ մեկը և ո՛չ մյուսը չկարողացան
ոչնչացնել
նուրբ մշակույթի տեր ժողովուրդներին։ Իտալիան արդեն վերա՛
կենդանացավ։ Կմաղթեմ, որպեսզի շատով գա ա յն օրը, ե ր բ Հա–
1
Բանաստեղծությունից հետո, Հովհաննես Թումանլանի ստորագրության
կողքին կա նաև ականավոր պատմարան Հ. Մանանդյանի ինքնագիրը։
114
Fonds A.R.A.M