Ա Ն Ա Հ Ի Տ
165
Հա ք գագաթին
մ ԷՀ ազգային
մշակոյթի
պաՀ–
ոյան
մ ան , Հայ քաղաքակրթութեան
ուսումնա
սիրման
ձգտող
ճիգերուն
։
Այդպիսի
ճ շմայ՛ իա
բարեկամի
մր^ Հայ ժողովուրդը
պարտաւոր
է յէ
իր
երաթաագիտոլթիլնր
յա յան
ել
ս յէտ ագին
Հեյ։մոլթեամբ
,
եւ մ եր ժողովոլբգբ
այս պարտ–
Ք(՚
Լէ՚
ոէ
ք.1՚
ս
կատարեց
:
Ապան ի ո յ գա–>բնկէ ց թագաւոբր
,
Ալֆոնս
ՀԻՂ՛ ՚
,
որուն՝
191՛)/՛
սել օրերուն
Ղ՝անիԷլ
*/
ա֊
բուժանյւ
աղատելու
Համ ա յէ կատարած
Հան
քե–
րր կր յ1դ
աէոսյ
կէ
<ձԱյւինճ^ Ա՝ոլրաա—Ս՚ափա
յէ լ–
եան
ն ա խ կիւն սանոլց Ա ի ո ւթե ան
ամ ուս թե
յւ թ
Տեղեկատու/^
՚
թլվթ՛
թիսին
մէչ,
«
տա
յ
լ ս
–
սէյւ^
մ յէ չէ յւ : Ան աղնուաս
իբւո մալւգ
մ յէն Էր
1
որ պաաեյւաղմի
յւնթացքին
ի յւասյէս ասպետա
կան ոգի մ լւ ղ՚՚Ալ տուաւ;
ք*
բ երկիլւր
չ էգ՛՛ք
մր–
նաց այգ փոթորիկի
միջոցին
դ թէեւ
սպանիա
ցի
ժ ո ղո վո ւբ գիւն
մ ԷՀ
գեյյւ) անաս է յւնե յւ յւ աւե լի
րաղմ ա թիւ
եղան • թագաւորին
ղգացումներր
ա ւ ԼԱ, մօտիկ
էին
Հ ալէ աձայնութեան
ե յւկիբնե—
րու
մ ո ղո ւիո լբ գն ե յւ ո ւն դ բա յց ճիշդ չէ
կարծեմ
թէ Հրա րե կամ ական
րնթացք ի յայտ
բեյւաւ ,
ինչպէս
կյւ գրէ ՀԱբինճ$> դ ա շն ա կ ի ցն ե յէո ւ Հան
դէպ՝^ . քօրրեքթ
չէղոքոլթիւն
սյաՀեց *
բայց
կատարեց
դե յէ մ բ բաբձրօբէն
եւ ան
կողմնա
կալս րէն
մարդասիրականդ
ոչ թէ
Հոգածու
գան ո ւե լուի Հիր ո ւշա գբ ո ւթե ան
յանձն ո ւած
(
այն իսկ
անՀատական
դէպքերու՝^
,
ա յլ
կանո–
նաւոյւասլէս
դ
յաբատեւօյւէն
,
պատ ե րաղմ
ին
մ ինչել
վեբՀյւ
ւլրաղե լոփ ա յն Հաբիւլւաւոր
գի–
մ ո ւմն ե բ ո վ ՛լո բ ի յ՛ մօտ կ
1
ընէ ին բնգգիմ
ամաբտ
երկու
կողմ երէն
րն տան
ի քներ՝
տեղեկութիւն–
ներ
ոլղելոլ
Հ ամ ար իրենց
ղերի
բոն ո ւած ղա
լա կնեբուն կամ ազգականներուն
մ ասին , ո–
րոնցմէ
ո1ւէ լուր
չունէին։
Բազմաթիւ
քայւտոլ–
ղա րն ե բ ո վ
դի լան ա տ ո ւն
մ ր Հ ա ս ա ա ա ած
է յ՛
դ
ոյւ
կյւ ստանար այդ կարգի
նամակնեբր
դ կբ գրէր
ուր
ո յւ պէտք
էյ՛) կդիմանար
գերի
ինկած
*(
ի
ս
՜
լորին գտնուած
տեղը՝ եթէ
՚՚
ւլՀ
էյ՛
ա ս
1
կր
Հաղորդէ
յւ ա յ դ Հասցէն
անոր
րն տան
իքին դ տե
ղեկութիւն
կսւտաբ
անոր
աո ալ Փա կան
ւիի ճա
կի մասինդ
րն տան
իքէն անոր գրկուած
նամ ակ
,
իրեղէննեբ
,
նուէ բներ , ուտեստ
,
եւայլն
կր
յցնէբ
՚
ղր
։
Ալֆօնս ԺԳ • ղբաղեցաւ
նաեւ
իթթիՀաաի
կաււավա բութեան
Հրամանով
մահացու
աքսո
րի մր ղրկուած
Հ "՛յ մտաւոբականներով;
ՀԱ–
րինճ» կր պատմէ՝
շաՀեկան
մ ան բամ ասն
ու–
թիւննեբով՝
այն եռանդուն
Հանքերը
զոր Ա պա
նիս
յ պոլսական
դեսպան
յւ թափեր է ի յւ վեհա
պետին
Հրամանով՝
^֊Լա
յւ ո ւժան ր փրկելու Հա
մ՛ա յւ ե որ սա կա
յն բաղիսե բ են ո Լ\ բ ա գո րծ կա–
ււ ա ւէա յա ւթ ե ան
ս տ ս ւ իքԼ ա ւ) բ սքօղե ալ
անղ֊լւբգ–
ուելի
չկամութեան
:
Աւելի քան Հաւանական
Է
որ Ա սլանիո
յ գեսպանր
զբաղած
Է ոչ
մ իա
յն
Վ^աբուժանով
դ ա յլ ել աքսորի
ղրկուած
մեր
միւս մեծ մտաւոբականներով՝,
ՀԱբինճ^> կր
Հարցնէ թէ " ՛ք է արզեօք Ա սլանիո
յ վե Հա պե
տին տուեր
Վճարում ան ի անուն
յւ
:
Ա է կէ
աւելի
գիմումնեյւ
պէտք է եղած
րլլան * ես գոնէ ա–
տոնցմ է մ էկյ՛ ո յ՛ ՛՛շ գիտեմ • գեո լղարած
ունիմ
պատճէն
յւ ա յն իսնգյւագբին
ւլո ր ա յգ
օրերուն
մեղի
Հասնող
լուրերուն
առթած
մղձաւանջային
անձկութեան
մ ԷՀ
ուղղեց ի Ալֆօնս
ՀԻՂ*
•
թա
գաւորին
*
նամակէ
աւելի
յո լշագիբ
մ րն էր դ ուր
թուած էի աքսորի
ղրկուած
Հայ
մտաւորական–
նեյւուն
անուններ
ը.դ
անոնց
մ եծտգո
յննե
բուն
բացաււիկ
այւժէքը
մատնանիշ
րնելով եւ
իրմէ
իւնզբելով
մ իՀամ տել ա յ դ
քա գա քա կբ թ ա կան
արժէքներր
կորուստէ
աղատելու
Համար։
Սի՛՜
բա լիր եւ իւոստմնատու
պատասիւան
մր ստա
ցայ
իր քաբտոլղարութենէն
:
Բարի մաբգր
յւ—
յւ ա ւ ան շուշտ
ի՚
ս
.
չ
՛՛
լ՛ կք՚
սա
բ
Հ,Ար ինճ՝ֆ ի պատ–
մ ո ւթ իւն լւ ղա յգ կր Հաստատէ
, -
յւա յց
շյ ա Փո
ւլ I,ց ա ւ իր վւափաքած
ա բգիւնքբ
ձեռք
բերել
,
գիմացն
ունենալով
ոչ թէ մարգկային
կաս ա–
վարութիւն
մբ դ այ
յ ճիլաէլնեբոլ
Հո լիր
մր : Ա—
ա ի կա բբաւ ոչ թէ Հայ դատին կամ Հայ
ժողս–
վույւգին
բարեկամ
րլլալուն
Համայքդ
այ ք իբր
մարդասիրական
գործ մբ; Այդ ազնիւ
ճիգին
Համար
դ որուն
ապարգիւն
մնացած
րլլալուն
պա տ ա ս իւ ան ա տ ո ւն ինքբ չէ բնաւ դ
Ալֆօնս
արմանի է մեր ժողովուրդին
եբաիւաազիւոա—
կան ոսկեմատեանին
մ ԷՀ իր է Հն
ունենալու;
ԱՆԹԻԼԻԱՍ, ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ ԵԻ ԷՋՄԻԱԾԻ՛Ն •՝-
Բ ա բդէն
ս ր բա ւլան ի իբր Կիլիկի
ո
յ
աթոռակից
կաթողիկոս
օծման ել ՀյքաՀԷ վարդապետի
ե–
սլ ի ս կո սլո ս ա ց մ ան
Հ ան դի ս ո ւթ ի ւնն ե ր ր
Հալէպի
եւ Ան թ ի լիա
ս ի
մ ԷՀ դ ա յն
յ
ո
*
~ զ ի չ \
վեՀութեամ
բ
որով կատարուեցան
դ այն միաՀամուււ
սրտա
գին
ոգեւո րութեամ
բ
ղ՛՛ բ յառաՀ
բեյւին
Ա ո ւ–
Ր Ի
Ո
յ Ր՚՚վանղակ
Հայ Համայքին
մէՀդ
ցոյց ա ը–
ւին թէ իրաւունք
ունինք
մ եծ տեսնելով
գերբ
՛
լ՛՛ր իբ1՛ ազգապահպան
ում գե՜ււ
ունի
կա
տարելիք
նե րկա
յ՛ սլա յմ ան ե յւ ո ւն մ ԷՀ՝
Հա յաս–
տանեայց
տզզային
եկեղեցին
մեր
Հայյւենա–
զուրկ
պան դո լիս տ
ղանգո լածներուն
Տ
ամա բ ;
Ա լգ դերը
լաւագոյն
կե յւ պ ո վ կաւոա բե լու կա–
Fonds A.R.A.M