ԱՆԱՀԻ
Տ
151
ԽՈՐՀ1՚ԴՍ.ԾՈ1»ԹԻ1>ՆՆեՐ
ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԵԱՆ ԳՍ.՚ԼՍ.ՓԱ1՚Ի
՚
Ս
ՇՈՒՐՋ
Ա–
Երջանկութեան
իտէալ
մըլ գիտա­
կից
Համադրութիւնն
է
Հոգւոյն
ու
մարմնոյն
անգիտակից
տենչանքնե­
րուն։
կերպով
"՛՛
ըլ՝ ք՛" (՛է դերձանն
է որ
ժայռին
ողորկ
մակերեսն
ի վար կը մ
ըս­
ուի ու շողուն
արցունք
ներ ու ւ\եւ ոփ կը
թափի
փար, եւ որ իր
ներկայութեամրւ
կը
յայտնէ
ստորերկրեայ
չբուրի
լայնա­
ծաւալ
սչաստառն
անտեսանելի
:
Ամէն
մէկ ցեղ իրեն
Համար
երջան­
կութեան
իտէալ
մը կը ստեղծէ,
իր բը–
նութեան
Համապատասխան
եւ
ուրիշ
ցեղերու
իտէալէն
բո լո րոփին
տարբեր,
իտէալ
որուն
՛
է էք կը ցո յահա
յ
անոր
՝•
> ււ
ղ իՆ իր բաղճանքներոփ,
ղ
ււ
րհ ունէ
ու—
թիւննե
րո փ ու ան կա րո ղութ
իւննե
րո փ։
Արեւելքցին,
օրինակի
Համար,,
^^՚ՂՂ՜*
անՀոգ,
երազկոտ
ու
ցանկասէր,
իր իտէալը
Հանգստի
ու Հեշտ
ու թե
աս
գաղափարներուն
մէէ
1
կը ներփւակէ,
եւ
յն խորշանքոփ
Գ"Ր
ունի ո եւ է
ճիգի
ինքնաստ
իսլման
Համար,
ա շիւ սւ տ ու–
թիւնը
9
ո
յ°
զուտ
այ իբր անէծք
մր ղո ր
անկեալ
մարդկութեան
ճակտին
փրայ
էնքն իսկ ղրոշմած
է ։
Նկատեցէք,
արղարեւ,
ի"ձ
^եւով
Մովսէս
Ո
լ
Ս՛ու Հ,,ւմմէա,
ա յ գ
Հանճար–
՛
սերը
որոնց մէչ
1
կը մարմնաւորուի
արե­
ւելեան
Հոգին,
^երեւակայեն
տեսլա­
կան
գոյութիւն
մր. «Ան, կ՝ ըսէ Մ ոփ­
՛՛
էս՝
Աղամի
կեանքը
նկարագրելով
ու­
՛՛՛՛
ր
անկումէն
առաջ,
զերծ
է ամէն
ճի–
///
ու
գէ եւ ամէն
տառապանքէ
:»
է լ
Ս՝ու–
Համ
յ էտի
Հեշտասէր
Աս ի ո յ ա յ գ
որդ–
ւ ո յ ն Համար,
ան մշտատեւ
խրախճանք
ւ1 բ եւ կ ա խ ա ր դ ա ն ք
մ ըն է,
փասն զ ի
այդպէս
է իրօք որ կը ներկայացնէ
ար–
դարներուն
կեանքը
ճէննէթին
ժէջ,
ա յ գ Հովանուտ,
բուրումնաւէտ
ու
քաղ­
ցրամրմունջ
պարտէզին
,
ուր
բեր–
ղրանքներբ
կը յաջորդեն
բերկրանքնե­
րուն
և ուր
բոլոր
զղա
յա բան
քնե ր ը
լիապատար՝
կը փայելեն,
յաւէրժական
երիտասարդութեան
մը
շնորՀիւ,
ա–
ււանց
երբեք
յաղեցում՛
կամ
յոգնութիւն
զդա
լո ւ :
Բոլորովին
տարբեր
է
Արեւմուտք–
ց ի ին
իտէալը։
Իր կորովի,
Հրայրքոտ,
բուռն
ու պա
յ քա
ը ա ս է ը բնութեան
մ բղ–
ման
տակ,
ինքն
իրեն
Համար
երջան­
կութեան
դաղափար
մր կը կազմէ
ուր­
կից վտարուած
են ա ն գ ո րծութիւնն
ու
Հեշտութիւնը։
Արելմուտ
քց ի ին
ժէջ,
արդարեւ,
ա ն ս պ ա ռ
պ ա Հ ե ս տ մը կայ
կորովի,
դործունէութեան
յորդում
մը,
անընգՀատական
պէտք
մը նոր ու.
բուռն
զդայութեանց
•
զործել,
իր ու­
ժերը
վատնել,
անՀըաժեշտ
պայմ՛ան
մ ըն է իր ֆիզիքական
ու
բարոյական
առողջութեան,
որովՀետեւ
իր
ուժերը
չգործածուելով
իրեն
գէ մ պիտի
էլա ո —
նա
յ ի ն ու ղինքբ
պիտի
ճմլէին։
Ուստի,
էքդեմը
զոր իր մտքին
մէջ կը
սլսւտկե–
րացնէ,
իր
1
ԼալՀալլան,
ոչ մէկ
նմանու­
թիւն
ունի
արեւե
լեան
երեւա կա
քոլ–
Fonds A.R.A.M