144
Ա Ն Ա Հ Ի Տ
6 6 –
է՛յ կտկփսիղ
փի՛ս Աիսաքեան
, ( \ )
Ե րախ
սաււյւլ ա դ.ոլ ես
մէայս
«
Ամիրայից
ոչ թէ ազգին»
,
Ա՛յս
անշնորք
գրվաօ՜քգ կան :
ԽԱՉԱՏՈՒՐ ՄԻՍԱՔԵԱ՛Ն
(57 •
Պէ՛ ՀՀ՛ յ ճէննււլֆ
քեօո
խալպաղան
\,
ոբէ՚ն
քեսի կա րգա
լո լ աան .
ՀՒէ Ժ՞
ս
կ
ս
՚
րգ
ա
(՛
ա
յ
ս
գ ւ ՚ ք ե լ ՚ ր
1
Տեկեոեցիս
քանգակեալ
կան :
()8 •
Արձանացեալ
անխաիւա
կենան
Այս իւօսքե րր մ ի
1
շա , յաւիտեան
•
Արգեամր
—
էլ բսկ–
Հ ա
յ ՚ ՚ Ց աւլգին ,
1
Լմեն տեգիս
գրոշմետլ
կան :
Աւլկ կ մարդ կ ի՞նչ կր փախչին
,
Հիսաոլ
թւֆտեր
թ"գ շիտէս կ
տան։
71՛
/՛
այց ես գիտեմ
մտքիղ
ճամբան,
Պ՚Հչ ղորհ-երգ
յայտնի
եղան՛
ճեմարանէն
էիրո բնտ/ի ե ցար ,
I)իւբթիւկ
,
սիւրթիւկ
ինկար
սրթան
:
///
ա
Տտտու ր Ա՛իսաքեան ննան՜ Է \&1\ին
եւ մ՛եռան
1891
Մարտ \՜)թ (Հ. Տ.) Իւս–
կ իւաար։
նքա չտտուր
Պարտիզպանեանին
Հետ գլէւաւոր պատ՜ճառն երէ՛ն
մ՛ին
եզան
է շՀեւՐարա՚նի՚ն գոցուելոլէւ։
Փայլուն գրա­
գէտ մ էր
։
«
Տտրէքր
եօթանառու1/ր
կ՛ սեւցնէր եւ
փորձառութիւնն
ալ եկան լեցան էր՝ իր
զուարթամ՚տութիւնւր
վաիւելւււ
ան յար եւ
անսլտտ՜ճառաւոր
զուտր՜ճաի օա։ ւ թ ե անց եւ
Հակա զ րակտն վարքի ւ/՝ր...
«
թազի՛ն
մ՝ԷՀ պարզ Հաճի տզա ։Րր,
կենակից ու էսօսակից անուսոււՐ մ՛արզ ալ և
մանուկներու, որ դի^՚քր չՀտոկնալնու1ւ Հա–
6 9 *
Չար ամիրայք
թնչ ագբ կերան ,
Ըրաօ՜նեբնին
միշտ
օրթտն կան,
Հայոց
աւլգին
գբուշբ
1
Լ ուտեն,
՝
ք՝էսէնեբուի
^աւչա բական :
70 —
Այ՛՛ յայանի է ինչ որ կ՝բլ/ան
,
Ս՝ ե,լի եւլաւ
է յան ,գէ յան :
)%)
Ա,յ
ս
"
Ոտանաւորդը ւււղւլուաքէ է, անա­
ն ո ւ ն հեղինակին կոդմ՚է, խաչա տ ուր Ս՚իսաք–
ետնինւ ի պատասխան այս վերջնոյն ստւսնու–
ն ո փ կաս" անանուն հրա տ արակած
ւ(՚էկ երգի­
ծ ա կ ան գրուածքին. |յ՝իսաքեա|ւ ամ՛իրաներու
կուլմ՚ր կր րււնէր. ն ե ր կ ա յ
«
ք| տ ան ա լորդին հե–
ւլինակլւ ն ե ր կ ա յ ա ց ո ւ ցի չը կր |)սւնգիսանայ Էս–
ն ա ՚ին ե ր ո ւն ,
մ՜ուլալրււական գասակարգին,
րնգ գ է ս " ամ՛իրաներուն ելհոգեւոր պետերուն,
եւ ինչ ինչ տ ուներէն կր տեսնուի ն ա ե ւ ււր
մ՚օտիկ է 1|1սԹո|իկ Հայոյ), որոնց աքսորումը
կը պ տխարա կ է։
խ. |»./
ԽԱՉԱՏՈՒՐ ՊԱՐՏԻԶՊՄնԵԱն
մ՝ար ինքն ալ ստիպուան
էլ։ իւօսիլ
անււնց
Հետ
անո՛նց
մ՛իտքովն ու լեզուով,
որով
այգ Հետեւակ
մ՛իտքն ու լեզուն
ՀետւլՀե–
տէ տիրեց իր վրայ
ալ. անՀնտր է
չոլլրշ–
Fonds A.R.A.M