ԱՆԱՀԻ
Տ
99
բանի վերածուած
էի՛ւ։, իր ննջասենեակը
ԳԼՀՐ՛
քերու
դէզին տակ
կր կքէր։
Աշխատութեան
յատկացուած
սենեակը, կր նայէր իր տանր I։
կռնակի
բոլոր
տուներու
պարտէզներուն
վը–
Ր
ա
յ
։
Լ՛"./՛՛՛՛Րէ՛" բացուած
զոյգ
լուսամուտնե
րուն
աոԼեւ,
սենեակին
ամբողջ ճակատր,
լայն բազմոց մր, որուն վրայ խառն ի խուռն,
նետու ած էին րնդա րձա կա ծաւա
լ
գիբքեր
ԼՒթՐէ՚՚՚ել-էն
շրջապատուած,
աԼ կողմր
ղրա–
սհղանր, որ անգործածելի
դարձած էր՝ բազմո
ցին
ւզէս, գիրքերու
դէզին տակ։ Զախ կողմր
գրադարան
մր կար կիսաբաց, եւ
սենեակին
դրանր առԼ\եւ խոշոր կոդով մր
թղթակազմ
դիրքերով
լեցուն։
Գհտինր,
բազմոցին
ոտքը,
բարձ մր կար, որուն վրայ կր նստէր
Նղիա
գրելու Համար, եւ բազմոց ր կր գործածէր իբ
րեւ գրասեղան։
Անիկա սլէտք ունէր իր Լիթ–
րէներուն, իր դաւանած
բոլոր
իմաստասէրնե
րուն,
Հնդիկ Վետ
ան եր էն
մինչեւ
Ս. Գրքին,
Պայրլլնր
թեւերուն
տակ
եւ Հիւկօն
ծունկե
րուն առջեւ, Լուկրետիոսր
սնարին տակ եւ
Հոմերոսը
գրասեղանին
վրա յ, կր խօսէր, կր
խորհրդակցէր,
կր մխուէր անոնց մէջ, գրելէ
աւելի
կարդալու եւ իր Հոդին
Հաղորդակցռւ–
թեան մէջ դնելու Համար անոնց
Հետ։
հոյն օրնիր դէմքին
կիսասքօդ
ժպիտը
զիս աւելի ",ամարձակ կր դարձնէր, եւ ազա–
տօրէն Հարցռււէեեր կ րնէի
զինքր
շրջասլատոդ
զիրք եր ո ւ մա ս ի ն ։
֊ –
Այս զիրքերր, ըսաւ,
ցոյց տալով կո
ղովին մէջիններր,
ասոնք նետուելու
Համար
են, Հինցած
Հեղինակներ,
որոնք
կարդացած
եմ, իրենց
այժմէութիւնր
կորսնցու ցած են եւ
ժամանակին
Հետ իրենց անուններն ալ սլիտի
կորսուին,
ղր աղարաններուն մէջ, տեղ
բացի
նոր ղիրվէերոլ
Համար։
Ս ենեակը խիստ
զու արթ էր, Մայիսի աոա–
ւօտր բաց սլա տուՀ անն ե րէն ներս կը Հեղեղէր
իր բոլոր
լոյսն ու աւիշը։
Պարտէզէն
երկա
րած
թզենի
մր իր տերեւներուն
ստուերներո
վը կը խաղար
կիսաբաց
գիրքերուն
վրայ,
տանր պատերն ի վար սողոսկող
1
|լ|ա|սւ*՚//«7»
իրենց
բոյրը եւ մեղրր կր ծորէին
սենեակէն
ներս, գրեթէ պա տուգաններուն
մինչեւ
կէսր
ծաղկ եց ն ել ռ վ։
-
ԱՀա այսպիսի օր մը պիտի ուղէի մեռ
նիլ,
1
Հա րա Հի՛, րսաւ յանկարծ . այսպէս, երբ
բնոլթիւնբ
իր սանր կր կատարէ, ես ծադիկ–
ներու
բո յրէն գինովցած,
արեւուն
շոգերէն
առկայծ, պիտի ուդէի
մեռնիլ
Մայիսի առա
ւօտ
մր ։
Այն Հիացու ։>՚ր որ ունէի
Հօրեղբօրորդւոյս
Հանդէպ, իր դրածներր
որոնք
աւետարանի
մր շունչր կր սւիռէին մեր սլան մէջ, այս
մարդ առեղծուածր
որ, իր աղղած
վարանում
ներուն մէջ, միշտ զօրաւոր եղած էր պաՀելու
մեր
Համարոււ/եերու
դաւանանքր,
ինծի են
թադրել
կուտային՝ թէ ամէն ղդացում որ իր
Հոգիէն կը բդխէր,
կր
0
<
՚՚՚
րէ՛ ՛՛Ր "էէ" նու իրա–
1;՚
Ս՚11. ՖԱՔԻՐԻ Տ11ՐԱԶՈ֊Լ
կա՛ւ/ էր» եւ րանասաեէ/ձ
ո ւ թ ե ա ն ժ՛ր **քէ
ս
՞»
ե շ-
աա լի
թ ո ւ եց ա ն ի Գ/ո ի ի ր իւօ ս ,ր երր։
Նկած եէ1՛ կարդաչու. Հաժ՚ար գիր,րեր ու–
գեչու,
րսի։
հ ււՈւ ա էյ ի Գւա գան,ր ո ւք ժ՛ր իր նրր ա–
կերա ժ՚ասւներր ատ րաց ո ւ,էք սիրու՛ն արկ/լիկի
ժ՛ր
մ՛էջ
գ
եւ. գեղակագժ՛
«
Վեքւիէեր»
ււ՚ր
Հանեց
մէջէն։
Ա Հ ա վ* եղ ի ց ո յց կա ա ա էէ՛ - րս ա ւ , / \)ր գ
գարու
սիրոյ
աւ.1> ա ա րանր
, ՚/ " / ՛
Ւ/
1
լեգուաէ
կարդալս, եւ Հոգին
ր ժ՛ր՝ոն ելու
Հւսււ՚ար գեր
ւ/՚ա~
ներէն
սորվեցայ։
Կուաայի
.
րեգի
«
Վերթերոր^
բայց
ժ՚օրժ՝ էգ կր ւքա էսն աււ\
չ սլիաի ա գէի որ
գ ի ա ն ա ր
էէ Է
ես ք եգի աա ա
ծ
ե ժ՛ գ ա յն
։
Խլեցի
ձեո,րԷս
«
Վերթերոր
եւ ձեո.րերու ս
մէջ պաՀեցի
զայն։
Fonds A.R.A.M