ԱՆԱՀԻՏ
91
նորէն որ ՔառՏէնի
ձեռքլԼ իր զիստէն
վեր
լ՛ար֊
ձրաւք "՛ւ.
ւ
Օրեր, անվերադա՜րձ
օրեր
։
Իրեն
թուեցաւ.
որ Հրաշքով
փոխադրուած
է իր երկիրր,
ու քիչ
վերջ երր ոտքի
ելլէ–,
քանի Տր
քայլ
անդին իր
րնակարանին
դուււր
պիտի իր դէհԴւ առնէ՜։
՛
Բառ֊
ՏԷնի
շրթունքները
կր Տոաենա
վէհ իր րերնին
։
Ա–
նոր
շունչր
եկաւ
երադի
պէ՜ս
խազալ
իր
դԷՏքին
վրայ
։
Բայց
յիՏարի պէս ցնցուեցաւ
երր
ՀպուՏը
զդ
ա
ց
իր րերնին
ղԷՏ ։
Ի ՞ ն չ եդար,
ԱրաՏ^—֊կր
Հարցնէր
Քառձէն
Հեւան
սով։
«
Հայրս
սիրուն կը դանէ
իրՀարսր
ու եզ~
րայրս
սիրուն կը դանէ իր Հօրը
կի^՚ԷԼ՛ •»
։
Սիրուն չե Տ քեղի
ՀաՏար, Արա
Տ...
էքը րաւէ ,
պոռաց
ԱրաՏ
րնւդվղուՏով ու
խե՜լքը
դարձահ։
լ
*՚
Լ^իկէ\ւ
սարսափաՀար,
լո եց
ւ
Մօաէն
լսուե–
ցաւ
Հանրակառքի
Տր ձաւնր:
(
ՀնդիՏազրելի
կանչի
Տր Հնազանդողի
պէս ԱրաՏ
վաղեց իր
սրունդնե՛
րու1ւ
րոլոր
արադութեաՏրր։
Եթէ տեսնէ՜ր
սակայն
որ ՔառՏէ^1ւ
է
պա ռկահ
Հողին վրա ի կը
Հեկեկար
րարձրաձայ1ւ
9
թերեւս
այն ատեն,,. թերեւս
այն ա–
տեն,
. ,
րաա
հովը
աւելի
րարձր
կ՚արտասուէր,
րայց
ԱրաՏի
Հոդին
ղարՀուրել1՛
օրէն կ՛ա րի լնէր
։
ԺաՏը
տասին կը Տօտենար
ե՛րր ք
ա
դ
ա
ք Հ
ս
՚
~
սաւ։
՚
Լազեց
Հանդէսին։
ՈրաՀը
լեցուն էր
երկսեռ
րա
ւլ Տա թե
ա
Տր Տը^։ Եդուարդ եւ ԱարեՀ
Տօտեցան
ւ
Ո՞ւր
տնտցիր
Տինչեւ
ՀիՏա :
^ օ ր ծ
Տը եղաւ, շկրցա^
աւելի
կանուխ
դալ։
հշՏարելով
անոր անսովոր
արտայայտութիւնը,
չպնդեցին
։
Մնացին
անխօս ու ՛՛աքի ։
«
Հ ա յ ա ս –
տան՝»ի
խՏրադիրր
, ՚
^Եղիշեան
կը րանախօսէր
։
Ա–
րաՏ
րէէթացքէն
Հասկցաւ
որ վերկանալու
Տօ տ է ։
«...
Ու զո՛ ր,
սիրելի
Հայրենակիցներ,
Տի
Տոռնաք
որ Ֆրանսս։ Տեր երկրորդ
Հայրենիքն
է.)՝>։
Ինչպէս
առաջինր
Թուրքիան,
քիձ ան՚սց
պոռար
ԱրաՏ :
«
...
Այն Ֆրանսան
որ պաաՏութեան
կաակեց
Մ եհ
Յեղափոխութիւնը,
որ Տարդկութեան
րերաւ
վեՀ ու աւլնիւ
սկղրունքներ,
ազատութիւն,
Հաւա­
սարութիւն
եւ եղրայրութիւ.ն...
))
ւ
՚
ՄափաՀարութիւն
:
Զկա՞յ
Տէկը որ պոռայ
սա՛լ 11ո1ենիհն,
Ա՛րաՏի
ներսէն
խօսեցաւ
ձայն Տր։
«
...
Բաղդաւոր
ենք Տենք
որ տեսանք այս
0
ՐԸէ Ֆրանսա
յի Տէչ ապրելու
օրր ։ Աք քերնիս րա–
նանք ու սորվինք
։
նոր, Տեհ դպրոց Տը թող ՐԱ
ա
$
այս
երկիրը
Տեղի
:
Ու Տեր կրցահին չ ա փ շուտ ու
շատ րան սորվինք։
Մերինէն
անՀունօրէն
աւելի
աուաՀ՚ազէՏ
քազաքաէլրթոլթեան
Տը հոցն
ենք ։ Ս եր
Հայ
Հոդին
պաՀելով
Հանդերձ,
դիանանք
սակայն
ղայէւ րարձրացնել
այ1ւ օրինաէլներով
որ աՏէ^էւ վա զ։֊
կեան կր ներկա յարաւն Տեր աչքեր
ուն
ա յ ս
քաղա­
քակիրթ
երկրին
ՏԷչ
։
—
Նշան ահս է ան, րայց
դուն տարրեր,
դուն
տարրեր... կր խօսէր
ձախը
ԱրաՏի
ներսէն։
«
...
Ես կը կաւ ա ա ա Տ որ Տ հն ք, Տեր ց ե ՛է՛՛՛յ
ին
րնաաուր
եւ ան ղու դա կան
ձիրքերով.
պիտի
դիա­
նանք
օդա
ուի
լ դժրադդ
պարադանե
րու
Տեղի
ընձե–
ռահ այս րարերաղդ
պատհՀութենէն,
ու Տեր յա–
^"Ր՚է
սերունդը
պիտի
կերտուի
այնպէս Տը որ Տարւլ–
կային
քաղաքակրթութեան
Տէշ պիտի
դրաւէ
աՏե–
նայառ
ակ ազէՏ
երկի
րն եր ու Հաւասար
տեղ։ Այդ
ա -
պտդա
քին վստաՀ
աէլնկալութեաՏր,
դոչենք
աՏենքս
Տիարերան
«
Ապրի
Ֆրանսան))
։
Երթա նք, առաջարկեց
ԱրաՏ
իր
ընկեր­
ներուն
։
՛
հուրս
ելան,
զա ցին
սր՜ճարան
Տը։ ԱրաՏ
Հետ–
զՀեաԷ
խէ՚ըդի՚եքր
կէ\ դ՛ոն էր ։ Եդուարդի
Հարցա–
պէւդուաներուն
ւդաս։ ա ։>ի։անհց ի վերջոյ,
Անգորհ
եՏ նորէն,
անոր ՀաՏար
տրաՏա–
ղրութիւնս
լաւ չէր ։
՚ ՝
ա
ձ * ք
ՀիՏա
անցաւ.
Տոռ­
նան
ւ
ւ՛
Ու զուարթացան։
Բաժնուելու
ատեն
յանկարհ
Եդուարդ
րացադանչեց.
Աւետիս Տը^ ձեզի, տղա՛ ք
է
քիչ անաց Տ ոռ­
նա
յի
տ
ԶեՏ կասկահիր
որ ձեզի ՀաՏար ալ
ընտանե­
կան
կեանքը^
նախրնտրելի
է ներկայ
ա յ ս
վի՛ճա­
կէն։
Այսօր նա Տակ առի տու1ւէն,
երկուշարթի
օր
Տայրս եւ ք՛որս Հոս կ
ք
ըլլան ; Հրաշալի
օրեր
1
լ ան­
ցընենք,
այնպէս
չէ՞՛
Երր իր ս ենեա կր ելաւ,
\\
ր աՏ իր ս եղան
ին վը»
րայ
նշՏարեց
նաՏակ Տը։ ՛Քովը
թուղթի
կտոր
ւ$ը
կար,
վրան
դլաւահ.
((
Ղ՚մրազդութիւ
ն. աՏու սինս
այսօր
վերադար­
ձաւ։
Բայց Հոդ Տի՛ ըներ։
՚
հուււդ րաց ձդէ, կը
կտրդ՚սղրեՏ
ու կուդաՏ
ւ
Fonds A.R.A.M