86
ԱՆԱՀԻՏ
է (լու ան Տե1լնուճէ պ աՀուն
սլառաւ
հա ա
լու,֊
Հէ՛ն
կր1լնեց էր էյրաար,
ու. ԱրաՏ, աղու
Հնաղան֊
դա թե ա ւ) ր ես անրացաարելէ
ղդացուճէ
ճր ճղուահ
,
էտուսափեցաւ
ԱլճերուՀէ^ն
ու. աճապարեց
պանդոկ
։
հր աշէէաաանքէ
երրորդ աո աւօասւն
էր. աեդր
չՀասահ
դ
ԱպանուՀէն
ղէՅհ առակ
եւ. ուրաէւ
շեշ–
աով Տր րսաւ
որ
է՚օնթՐա1եթ1*եսր
ղէ՚եք
տեսնել
կուղէ։
Հակառակ
ԱրաՏԷ
սլհդուՅներուն,
ան
յ։սճա–
ո. ե ։յ աւ թէ պա ա՜ճա ռր կ
1
անդէտ ան ա յ
ւ
1)
ա կո՛յն
է ր
արաայայտութե1*էն
րացայայտ
էր որ դէտ է ։ Եթէ
անոր ա րաէւ
շեշտր
^
է
,
/
յ ք
ա
ք
|
;
Սրաւք
պէտէ
,
//
,/
ք"
|
/
^ք՛
այո
Հրաւէրէն,
ու կասկահէր
որ պէաէ
&
աճ
Է
՛
ու ի ։
ԱնՀոդ
ու Հանդարտ
ււէրտով
դնաց
:
Ե ր ր
կրկէն ե–
րեւցաւ,
՚
էէ
ս
քր
կր ճառադա
յթէր.
փութաց
անՏԷ–
շաւղէս
ՍպանուՀէէն
սօտ
։
;–—-
՚1
1
րնդուէւէ
լւ որ էրաւունք
ունէ ճ
ձեղէ
Հանդէպ
նեղանալու։
Մէւսր,
անակնկալէ
եկահ, էր էւոշոր
ա
ձքերէԼ
ղարՏացՏաճր
դարձուց ՛ԱրաՏ է որ է։ոձոռ ա րաա չա
ի
աութէւն
Տր կր Հանար
պաՀել էր դէՏըէն
վրայ։
Բայց.,.
րա^ց. .. կլէ կՏկՏար
II սլան ո
լ
՛
կէն
դրեթէ
դունատահ
։
Աեււ –վ։ր առ ալ Էր ափէն Տէշ եւ
ուէ1դնօրէ1ւ
սեղՏելով.
-
ԶՀասկ ցա ր ա ա կաւ
էն ձեր յանցանքր
։
Ու
Տէկէն
ա լ չկարենալով
ղսպել էր
էյնղուըր
հնչո ւ պաՀեցէք
էնձՏԷ
էնհէ
Հաճար ձեր
րրահըյ
հաէ$րնարելէ
չէ"ր ձեղճէ
լսելս։
ՇնորՀա–
կալոլթէլե,
էճ սէրելէ
ՍպանուՀէս
։
Եթէ կէթառ Տր
ունենա
յէ,
լուսրնկայ
դէշերով
Հաւատացէք
որ կու–
դ
ա
յէ ձեր պատուՀանէն
տակ
ցայդերդ
Տր
նուա­
ղելու
:
Բա՛յց ՀաՏարեցէք
որ այդ է արւլէն
րրահս :
Կր
կարՏրէէ ք ։ ՊԷաք
չկայ,
րնաւ
պէալ> չկա յ
.
էնհէ
վաղուց
հանօթ է որ Ոպանէոյ
վ
ա
րդերր
կարճէր ու
կրակ կ րլլան, ու աղ$է1լ1ւերր
ճէյ ճէկ վարդ։
Նորէն
շնորՀակալութէւնք
օրէորդ
•
ԲառՏէն։
Անցաւ նոր դորհին։
ՏասնրՀինգ
ֆրանք
սրա­
կան
պիտի
ունենար
։
Աեդանի
Տր^ աո֊ջիլ.
նսաահ
աշխատաւորներու,
պաակերր
պիտի
թուագրէր։
Եւ
ալս Հանգիստ
դորհր
կր պարտէր
՝1՚։
ս։ւՏԷնի1ւ
որ
իր Տասին
իէօսահ Էր
ք օ ն թ Ր Ո Ա ՚ ե թ ր ե ս ք ՚ ս :
1'
լւ պզտիկ
առանձին
ււեդանր
սրաՀին
հալրն
Է ր ։ Աջին՝ ստրկոդներն
Էին Տինչեւ
աէիւս հա Աւր։ Ի–
րեն
աՏենԷն Տոտ
գտնուոդներր
երկու
երիտասարդ
Ֆրանսուհիներ
էին, Տէկր
Տիչտ
ւէպտուն,
կլոր է՛­
րեսով,
որուն
Հետ ԱրաՏ
անՏիշապԷս
կատակել
սկսաւ։
Միլսր
անձպիտ,
ք""/,"/
"՚
ՀՔ^՚ՐՐ
^
լ
"
րունգ֊
ներշ
առածին
իսկ վալրկեանէն
ԱրաՏի
արիւնր
խենթեցուցին:
Աղջիկը չէր իսկ նալեր
իրէն։ Սի.
շսց Տր
սրունգո^
նետեց
Տիւս
սրունգին
վրալ, ու
ԱրաՏի
նալուահքր
չկրցաւ
անկէ
զատուիլ։
Ի՛՛նչ կր նալիս ատանկ,
եղահր
որ ունդ
Տրն
է... ԱրաՏ
լանկարհակիի
եկաւ,
կարՏրեցալ;
Անիկա
լալնօրէն
կր խնգար.
ա
ձՔ^ՐԸ,
անդի–
Տագրելիօրէն
խռովիչ
էին ու ցանկաքարո/ց
••
Ջեռքր
տարաւ
փէչին,
բալո
զալն վար
իչեցնելէ
առաջ,
րարձրացուց
ու զիստերուն
սւգիտակութիւնր
ճառա­
գայթի
խուրձի
Տշ նՏան
խաղաց։
ԱրաՏ
շրթունք–
ներր
խահաւ
գրեթէ, ու " ՚ չ ք հ ր շ րռնկեցան
:
Մի՛
սլարասլ տեգր
իր
ա
Ր
•"
^/^/•ք,
1
լ՚
խօ­
սէր
ա
՚
ւ Հ լ ի կ շ Հանդարտօրէն
ու Հեգնական
մպիտով
Տր^,
սլզաիկ ես տակաւին...
Ապտակ Տր րնդունահ
լ ՚ / ք " ՛ /
1
կարհես
ԱրաՏ,
ցնցուեցաւ.
Կ ը
կարհե՚ս...
Պա՚Հ,
լալտնի րան Տրն է ատիկա..,
—-
Շատ
դիւրին է սխալդ
Հասաաաելր,
կր
րաւ է
որ...
Կք
կարհե՞ս,
րնդՏիջեց
աչս անգաՏ անիկա
։
Ս սլա սէ կէսօրին, ու եթէ չես վախնար, կշ
տեսնուինք
։
Մեհ Տր խնդաց.
Ես վախնա՜Տ... Նալէ
որ կէսօրին
դուն
վախէդ հակ Տր Տա ահ չըԱաս...
Ինդացին
իրարու
ասոլարէզ
կարդացողներու
նՏան։
Ու կէսօրին
անցան
լեցուն
պարկերու
սրաՀր։
Երր
վերադարձան.
-
Հարցուր
որ պաաՏԷ,
րսաւ
լաղթական
ե–
լ։եւոլթով
Տր ԱրաՏ
Տիւս
ՖլւանսուՀիին
։
Հալց
անոնք
Տարելու
աստի՜ճան
կր
խնդալին,
ու ԱրաՏ կր Ձնար
շ ու
ա
լւահ, կր Ջղայնանար
ար–
գհն,
ու պիտի պոռար,
երր նկատեց որ կր Հան­
դարտին
1
Վ,երչացա՞ւ,
լարեց
նեդսիրտ Տր։
^ " " ՚ յ »
սլղտիկս կր րարկանալ
ալ եղեր
։
Գիտե ս ինչու կր խնդա
լինք, կր
բացատրէր
կլոր գէՏքով
ՖրանսուՀին,
որովՀետեւ
եկահ
օրէդ
ի վեր անոր
աչքլլ
վրադ
Յնացահ էր : II, զահր աս
էր արդէն...
Fonds A.R.A.M