84
ԱՆԱՀԻՏ
—
Հո՜ւ, քա՛ւ, նո՜ւ...
՚
հե ււ ^վերչացահ.
հափեր
բարձրացան–
ու
ղէլ
ձաչն Տր կր պոռար
բոլորէն
լսուելու.
աստէ՜ճան
ումով.
Պի՚ս*.. պի՚ս.«,
Մէկէ^էւ
սակայն հափ ուբացադանչութէւն
ղադ–
րեցան.
#
օնթ1՝րւ1եթ1՚եսր,
չօնքերր
պււսաահ
ու
(""//՚՛
Հասակր
ցցահ
ք
կր
Հասնէր.
—
՚
Լ ո ւ ա յ ե օ ՚ ն , վուայեօ ՛ն,
խենթեցանք
թո»
լ"ՐԴ ուլ. թէ ոչ օդ առնելու
պէաք
ունեցողներ
կան
ձեր
ՏԷչ...
Մաաներր
Տեքենաներու
արագութեամբ
կ աշ–
խատԷԷն. ու դլուխներր
Հ
ա
կ*
դսպուահ
Էւնդուքներր
չոր
Հադերու
նՏան
ս՛երթ
րէ՚դ
Տերթ կր
պոռթկաչէն։
Զարմանալի
թող ձ$
ու
Է
Ք^՚Ղ
աս
Է^Լ
ա
*
*\
է\
բացատրէր
ՎարդուՀԷ
ԱրաՏ
էն
։
Աովորական
բան
Տր1ւ է. ու օրուան ՏԷչ ա
(
ււ
տեսակ
պատահարներ
քանի Տր անդատներ
ահ դի կ ունենան
։
Պիաի վար­
ձուէս
։
Կէսօրէն
ԱրաՏԷ պարկր
քառորդովր
լեց ու ահ
չէր տա կա ւ էն ։
հ կ ա ահ լ ով դա չհ
,
անէ կա չուս աՀա–
տօրէն
մպաեցաւ : Յեաոչ,
աՏենուն
ՆՏան
ճաշեց։
Հաց ու պան
էր
բերահ էր Տէասէն.
հրարր
հունկե–
րուն
վրա
չ պաՀահ
է
աՏչնալով
արադօրէն
լրացուց
:
Եր շյ
,
լ
Ր^Ա
ք ւ ՞ Ր Ք
շարեցէն
քանէ Տր տեսակ
ւււ–
աեստեղէններ,
ու անխուսափելէ
դէնէէ
շէշր– Վար*,
դուռէն
անդաՏ
բադդատաբար
՛
ճոխ
ուտելէ ք էր
բերահ:
^
Ո
Լ
Ո
ՐԷ\
^(է\ Կաշէէն
դուարթ ու էր ո աղա*՛
ւոադրէն
դոՀ Տէկու Տր երեւոյթով
։
Անոնց աչն
/
ււ–
րաէւութէ
1-
նր
նաէւ եկաւ էր դրութեան
դաււնութէւնր
շեշաուահ
դէհերով
դդացնել
էրեն–
ք"
ս
կ՚ք
ք / ՛ ^ ՚/^/*^՛
դար Տան ալէ թակաղդ
եց ութեա Տբ Տր, չք ւ–՚ւյ ո ւց դա չ1ւ
ք
ու
էր ՏԷչ ալ սաեդհեց
նՏանօրԷնակ
դոՀ ու
թեթեւ
արաՏադրա
թէւն : Հա՜ճո
չք դդաց դէտելով
աշէւաաա–
ւորուՀէներու
աչս
բադՏութէւնր
.
լսելով
անսնց
Հնչեղ
հէհաւլեերլէ–
ու Հետեւելով
անոնց
երչանէկ
շարմուա\ւերու1ւ
։
Ենք Տէնչեւ
աչձՏ
երեւակաչահ
էր
աշէւաաա. ո րներու
աՏրոէւր
արաՏերես,
ւլձդոՀ ու
Տռաչլ
նաչուահքներով։
Անաէլէւկալ
ու
՜
ճշՏարէա
ուրաէւութեաՏբ
Տր1ւ է որ գէ՚նք
էեքքնէր աչս
պաչհաւԼգ
մպաադէՏ
ու դ՚՚Հ
բաղՏութեան
դոչու–
թէ
լ
նր էր շուրչ.
ո ւ
"
էրով
է^՚Քդէ*^՚Քլ\
"
լլ
լ
ե^
է՚առ.
՛
հա ահ ու նոչ1ւացահ
նկատել
անոր
ՏԷչ։ Եր էարա
թավէանց ու վերլուհոդ
ո՚Էաքր
կր վւորձէր Հա սնէ
լ
պատճաււներուն
որոնլ* կտրելէ կր դալւձնհ,էն
աչս
տեսակ Տր Հր
ա
շ^ՔԷԼ
։
Անտարակոչս
բաղձանքներու
սաՀՏանավաւկուՏր
որ կր բդխէր
էրենց
անՏշակ
Տէտքէն։
Պակասր
ձդտուՏէն
Հանդէպ
բաներու
ո*
րոնք
Տէշա
սլէաի
անկարելէ
Ահ ան
էրենց
նՏաննե–
րուն
ՀաՏար։
Ր"՚չւյ
ՀաՏակերպուՏր
եթէ էր անձ
էն
ՀաՏար
անբնական
կր թուէր
Տէնչեւ
աչձՏ ու չէր
իսկ
էւորՀահ
ատոր
կարելէութեան
Տասէն,
դախ
կր դտնէր աՀա բադՏաթէւ
անձերու
Տօտ. եւ սա–
կաչն աչս էրոդութէւնր
էրեն
դարՏտնալէ
թուելէ
աւելէ
դնտՀատելէ
ու
բաբէ
երեւցաւ
։
Եր աչս խորՀրդահութէւններուն
&
էչ
սակաչև
րևդՏէչուեցաւ
շատ թուխ–
դրեթէ
սեւ 1լնոչ
նա՛֊,
ուահքներէն
որոնք
տարօրէնակ
հտնրութեաՏբ
Տր
էր վբաչ
*\՚
է Հնարէն
։
Եկահ էր ՎարղուՀԷԷ
քով, ու
կր
էւօսէր
անոր Հետ. /՚՚"(</ ԱրաՏ
դէւրութեաւ.բ
դուշակեց
որ աաէկա
րրահ էր պարղապէս
աւելէ
Տօտէն
ղէնքր^
դէտելու
ո լ
էր ուշադրութէւնր
դրա–
ւելու
ՀաՏար։
Ֆրանսերէնն
դէտէ
.
կր Հարցնէր
Վարդու­
ՀԷ էն
առ անց էր աչքեր
ր Ար աՏԷ վրա
չ էն վար ա
ււ–
նել
ու
։
Աչո , էոէկէհւ պատասխանեց
ուդդակէ
ԱլաւՏ
մպաելով
թեթեւօրէն
։
//
ւ
խօսեցան
։
Ալճերէա
հնահ էր ու
"՛
ւ/
1
/՛
1
հր֊լնեց
աչրէ
րլլ՚՚դր
,
ա
ւ
\
Ք^*Ո1
՚""
V°
1՚1՛
՚՛՚"
հ
հ^Ղ՛
"
I"՚/
շողացնելով։
ՎարդուՀԷ
Հեո ացաւ
խօսակցութեան
ր֊ւթացքէն.
ու
աչն ատեն
կէնր նսաաւ
անոր տեդ
է
ԱրաՏԷ
դէՏր։
Ըսաւ որ կր ՀաՏակրէր
Հաչերուն.
չէ
որ Արեւելքցէ
կր սեպուէէն
երկու
ադդերն ալ
վե բչա
պէս
։
\1
ուր՜ճր
Հարկաւ
կր ոէրէք,
Հարցուց
ա–
նա1լ1–կալօրէն
։
Անշուշտ.
պաաասէւէոԿւեց
ԱրաՏ. ու աւել–
,7"
լ
,
ս
–
Կ ա ՞ յ
(՚
րեւելքքքէ
որ չսէրէ
Տիթկէ
է՚նղաո
կրնր,
«
ւ
վաձրկեան
Տր Հեոա՚եալով
վե­
րադարձաւ
պդարկ շրշ Տր ու րտմակ Տր
րերահ։
Ես ալ առա՛նց
սուր՜ճ
ր չեՏ կրնար
ր Աալ
՚
օր աչս շէշ"վ
սուրճ կր բերեՏ
Հետս։
Ւօսելով
Հանդերձ
սամակ Տր լեցուց. ու ԱրաՏԷ
երկարելով.
Հարկաւ չէք Տեր ձեր
ւ
՚
հձ Հէադդաբար
րամ ակր Տէկ Հաս։ է Տէա^ն
։
Ես չետոչ կո էւՏեՏ, Հոդ չ է ։
Թ/՚Հք
կէս չէ դեռ
։
Առե ՛ո, առէ՛ք,
սր)։դեց դրեթէ
խնդրական։
Fonds A.R.A.M