74
ԱՆԱՀԻՏ
տունը Համ՛ով
սլա սոս ոի
մ՝լլ
փոխարէն
ւոուահ՜ սլէաք է
ըլլան։
Վերջապէս
տասլլ տարուան
զուր բո­
ղոքնե՛րէ, գանգատներէ,
յոգնութիւսներէ
վէրՀ^բ,
հ
ա
յԲ
9՝
սւնլէււ կբ մ՝եռՊ։ի վիշտէն,
մ՚աՀուան
անկողնին
մ՚ԷՀ իր կնոՀը կտտկե–
էով իր գորնին
շարունակութիւ1։ը։
Պառաւը
խօսք /լուտայ, և իր խօսքբ սրտանց տուան
է,
այնքան
անոր
նո։ իրականա Է1 եանր
Համ՛ար որքան այգ Հազար
ֆրանքներուն
սիրոյն, զոր ժամ՛անակին վ ճարած է եւ ո–
րոնց պէտք
ունի այսօր —որոնք
իրն են,
կասկած– չի վերցներ, եւ որոնք
քիրնօտէն
նոտարին
ղ րասենեակ
ին ։ՐԷՀ տասր տարիէ
ի վեր կլլ լլալսէուին ու կր լւարգուին ի–
րենց տոկոսներով..,։ Ասիկա ինքր լաւ գի–
տէ, շա՛՛տ լաւ գիտէ. հնացեալը իր գորնը
չէ. իժէ գաաարանր այգ տարին
բեկանում՛ը
Հազորգա՞ն
է՝թէ չէ, թ՜է բեկանում՛ը տե­
ղի ունեցա՞ն է թէ չէ, —այգ /
լ
"
Լ"ՐՌ ԷՐ
գիտնալիք
լւաներր չեն եւ մ՛իեւնոյնն են
իրեն
Համ՛ար։
Այնքան
որ խեգճ
Հայր
Գանլէռին
մ՚աՀուանը
աււթիւ, գորովոտ
այրին
ուզելով
իր ամ՛ուսնոյն
արժանի
յուղարկաւորութիւն։
մ՛ր ընել, բօաբշտ ԽոհԽշտի
մ՛ր պաշաօնեա–
յին կր յանձնարարէ
նախս
չի/նայել,
քհր­
նօտէն
նոտարին
քովր
ուզանին չափ ստակ
կայ...։
Բ օ ա թ է Տ
ք ս Ո շ ե ւ ՜ Շ Տ ^
գիւրաՀաւան
սլաշտօնեան
Տիկին
Գանլէռին
խօսքին կր
Հաւատայ, եւ անանկ Հաշուեցուցակ
մ՛ր կր
պատրաստէ,
որուն գում՛արը այգ
յ ի Հ ° ՜
ա
լ
Հազար
ֆրսհ։ քներն ալ կ՛անցնի իր բոլոր
տոկոսներովբ
ւՐԷ/լտեզ...։ Բայց աւելորգ է
ըսել որյուղարկաւորութենէն
վերՀբ
սլաշ­
տօնեան
յ ի շ է
ա
լ նոտարին
քովբ
։/՚
էկ սու
մ՚բ չի գտներ...։ էւ տարիներէ ի վեր կբ
սպասէ որ Տիկին
Գուն լէ ււ
ի՚նքբ
անձամ՛բ
երթա
յ այգ թաղուան
գանձը
գուրս քա­
շելու
Համ՛ար
մ՛ութ եւ փոշոտ
խաւերէն...։
Պառաւ
այրին,
շուարան,
ուժասպառ,
մ՛ղուտն կոպիտ ստիպոււտերէն
սլ աշտ
օն հա­
յին , որ իր գբպաէւէն
փճաբան է եւ այլ ևս
չի կրնար սպասել,
առաուբնէ
մ՝քքէ։չեւ
իրի–
կու1։ իր տէրտը
մ՛տիկ
ընող մ՛ը կը վքնտռէ։
Ատիկա կերպով
։
Բը իր կոբսուան
ստակին
տէրը կը գարձնէ
զինքբ։
իսկ
գիշերները,
ւՐինչեւ
ուշ ատեն, այնքան
տաժանելիօրէն
վաստկան
իր Հանգիստի
ժամ՚երբ կբ
զոՀԷ
տՀ ու ձախ, կառավարական
բոլոր
բարձ­
րաստի՜ճան
պաշտօնեաներուն
երկար ել
անսպառելի
նամ՛ակներ
շաբագրելով,
զոր
կբ տանի յաՀորգ
առաւօտուն,
Հակառակ
իր մ՛իջոցներուն
նեղութեանբ
եւ նտմ՚ակա–
գրոշւքներուն
սղութեան
ը, կը
յանձնարա­
րէ ստացագրով,
որպէս զի «.Հասարակաց
կողովին))
՚
^ԷՀր
չկոբսուին։
Բայց այգ բարձրագոյն
եւ ամ՝ենակա–
րող
պաշտօնեաներէն
ո՛ չ
մ՛էկը
մ՛ինչեւ
ցարգ
Տիկին
Գանլէռին
օգնութեան
չէ ե–
կան, եւ ոչ խելք
մ՛ր սորվեցուցան՝
՚
էի^՚ՔՐ
ա յս անել վիճակէն
գուրս
Հանելու Հա–
ւ/՚արտ
Ամ՛էն անգամ՛ որ
թ օ ա թ € Տ
ԽոհԽշտիներ֊
կայացուցիչբ,
Պ՛ Թապէռնան,
կուգայ եւ
ււ/աւ/աւին
սլա սա
։
Հանն ե բուէ։ աակը
աղմ՛ուկ
կ՚ընէ, շատ ։Րեղքն ալով Հանգերձ
փոքրիկ
խեղ՜ճ
կինը՝
չեմ՝
կրնար
չմ՛տանել որ,
մ՛իւսը,
Հայր Գանլէռ, ան որ այլեւս
մ՛եր
ցաւի աշխարՀքէն
չէ, իր Հազար
ֆրանք­
ներ
բ առան է գարձեալ
կերպով
մ՛ը, Հ
ո
գ
չէ թէ որո՛մ։
գրպանէն
եւ ի՛նչ
տեսակ
գորնանութեաէ։
Համ՛ար...։
1922
Օգոստոս
1֊
լաւքաո
կէԻԶ
ՄԷՀՏԷՐԵԱՆ
Fonds A.R.A.M