120
ԱՆԱՀԻ
Տ
գա Նու
եւ Լա սա գիր
եղաւ։
Բայս
1՚,)
է՝Հին Է որ
աս
աւելի
խոր
մխուեցաւ֊
Հայկական
կեան­
քին
մԷԼ, երր
Ամ են այն
Հայոց
Հայրասլեար
իր են ուղգ եց կ ոն գակր
որ ո վ
ի ր են կր
յա
՛
էլ ձնէր
թ ՐՔ ա Հ այ Հարցին պաշտ
սլ ան
ու թ ի ւնն
ստանձ­
նող
Ազգային
Պատուիրակութիւն
մր կազմ ե՛­
լու եւ 111*1111ր
Գւա խ ա գ ա Հ ել ո է. ծ ան
ր զորհ ր։
Ատ–
կ ից առա
Լ , Պ ո լ սէն ու Եղի սլ տ ոսէն
ազ գայ
ին
ի շիյ ան
ո ւթ ի ւնն
եր էն
իրեն
ե զահ խնդրանք
ի մր
ւղ ա տ ա սխ ա ն ել ով, տ ես ակզո
ւթ իւն մր ո ւն եց ա ծ
Էր վ ա րչ ա սլ ետ
Պ. Փուանք ար Էի
Հե տ
ք
ո
րմէ
խնդրա
ծ էր Պ ալք ան եան
Հա ր ց ե ր ո ւն կ ա րղա–
դրութ եան մի ւսցն ել
թ ՚ ր ք ա Հ այ աստ
ան
ի եւ Կ ի–
էիկիոյ
Համա
ր խ ո ս տ՛ա ցոլած
բարենորոգ
ման
ց
զ որ հ ագրո
ւ թ եան
Հ ա րցր
Պ ա տ ա Հ մա մբ ՝
ի ր
մօ տն էի երբ կոնգ ա կր
Հ ա ս ա ւ . ինք ւղ ա տ ր ա
ս–
տուած
էր
Նգի ւզտոս
մ եկն
իլ ուր իր
անձնա–
կ ան գործ երր կր կ ան
չ էին զ ինք
։
Ջեմ մոռց ա ծ
այն
տարօրինակ
ազգ
եց
ո ւթ ի ւ*1ւր
զ ո ր
Հ այր
ւււ -
սլեւււին
կոնդակն
բրաւ, իր վրայ։
Կորովի,
ձեռ–
ն եր
էց
ո ւ գ որ ծունե այ
մւս ր դ, ար ղ ար ու զ ե ղ ե–
ցիկ
/
ի առա
սիր
ո ւթ ի ւնն
ո ւնէ
ր ան
իր
մ ե ծա­
նուն
Հօր՝ որուն
Համար
պաշտամունք
ւէ՚ր կր
տածէր՝
արժանաւոր
զաւակ
ժ՛ րլլաչու,
իր
իոկ
գործերով,
սլատ մութ եան
ժ՛ ԷԼ արձանա–
,
գրուող
անուն
ժ՛բ ձգելու,
եւ ա Հ ա
պատեՀու–
թ իւ1ւն
ի ր են կր տրու
էր իր ց ե ղ ին
ղ ա տ խւ
Հ ա -
ժ՚ա ր իււկ
ւււշխ ա տ ել ով՝
ծ աո այ ել ու,
օ ղ տ ա կ
ալւ
Հ ան
ղի սուն ալ
ու. Հանրօգուտ
ղ
ս
ր
կատարելու
իր
ներք
ին բ ուռն ու տիրսւ կ ան ր զ ձ անք ին
գո–
Հացուժ՛ տալու
եւ նոյն ատեն
իր ազգին պատ­
ժ՛ական
անձնաւորութեանց
շարքին
մ ԷԼ
իր
անձնուիրութեան
ու ճիգերուն
շնորՀիւ
իր ի–
րաւունվ/ն
եղող տեգր
գրաւելու։
Առանց
վար
ան ելու
ընղուն եցաւ
Կ ա
թուլի–
կոսին
աոաԼ արկը.
ժ՚էկդի
դրաւ
Եգիպտոս
դառնա
լու ծրագիրր
դ
իր անձնական
գործ
երուն
այլ եւս իր կեանքին
ժ՛ԷԼ է
ո
ՐՐ
ո
1*
Դ
Ւ
ՎՐ
ա
յ
սաՀմւսնաւիակ
աեղ
ժ՚ր միայն
յատկացու
ց, եւ\
իր անու նր, գիրք/՛,
ժ՚տաւոր
ու բա րոյ ական
ուժ երր, իր ամբոդԼ
արտասովոր
ե ռանգն
ու
անխոնԼ
աշխւստսւսիրութիւնր
դրաւ
ի սպաս
ա զղային
ղատին։
Բարենորոգ
ժ՚ւսնց
Հարցին
ի
նպաստ
Աղ զային
Պատուիրակութեան
իր ըն–
կ եր սերուն,
խ
ո
Ր
Հր դա կ աններ
ուն
եւ
ւււ Լա կից­
ն/է րուն Հետ ինչ որ ր րաւ
ան
ժ՚ԷկուկԷււ
տարի,
Հոս իր մա Հո ւան
ցաւէն
թե
լա ղրուած
այս
քանի
մր
Հ ակիրճ
ԷԼ երուն
մ ԷԼ կ ար ելի չէ ա մւիուի ել ։
Ար/ սլաս՛ ւէ՚ու թիւ նր ինչպէս
ե՛ անկից
աոաԼ
եւ մանաւանդ
անկից
յետոյ
իր
բովանդակ
Հայանպաստ
գործ
ուն էութեան
պատ
մութ
ի^նր
ամ են այն
ժ՛տ
նր ա մա
սն ո ւթ ե ա մբ
օր մր զր ողն
եր
պիտի
րլլան
անշուշտ։
Ինչ որ Հոս պէս՚ք
է ի
վեր
Հ ա ն ել,
ի ր
ն կ ա ր ա զրի
Հի՚ժսա կ ա ն գծեր
էն
մին
է, զոր այգ
օրերէն
ան յստակօրէն
ու զօ–
րեղօրէն
ի յայտ
բերաւ,
այն է Հանրային
շ՛ս՜
Հ ուն
բ ւսց ա ր ձւսկ, խ ան դ ա վա ո, գա
զա
վւ ար ա–
պ աշ տ ՛էէ ո լիր
ու մր ,
այն պ ի սի աստիճանով
ժ՚ր
դոր
քիչեր՝
մանաւանդ
մեր
ունեւոր
դասա­
կարգէն
՝
ցոյց տուած
են։ Այն ատեն
մի
այն
դարձաւ
Եգիպտոս,
երբ բարենորոգէ/անց
Հար–
ցր
լուծ
ու ժ՛ ւ/՚ր ստացաւ,
կրճատ ուա ծ , վ եր ա -
ծուած, խաթարուած
լուծում
ժ՚ր, բայց
որ կր
ն եր կ այ սւց ն Էր
ն ո ր Էն
նշան ակութ
իւն
ուն
եց
ո ղ
որոշ արդի ւնվ> մր
։
Հ ա ժ՚աշխ ա ր Հ այ ին պ ա տ եր ա գժ՛ին
պ այ թ
ու­
ժ՛ Էն
յ ե սւոյ,
Հ այ ր ա պետ
ր վերակազժ՛
եց
Ազգ,
Պատուի
ր ակութ
իւնր ե նորէն
Հրաւիրեց
Պօգոս
Նու պա
րր ա
՛
էլ
որ
ն ախ ա գ ա Հ ո ւթ ե ան
։
Ան գ ա ժ՛
ժ՚ր
եւս
անիկա
վւութաց
պատասխանել
Հայրա­
պետին։
կոչին,
եկաւ
փարիւլ,
լծուեցաւ
գոր–
ծ ին
յ
եւ այլ եւ ս
թ ա ղ ո ւեց աւ,
մխրճեց
ա ւ
այգ
գործ
ին
ժ՛ ԷԼ,
նոյնւսցաւ
անոր
Հետ,
անոր
կեանքը
իր կեանքը
եղաւ։
Ինչ որ ըրաւ
Ազ­
գային
Պատուիրակութիւնր
իր զանազան
փու­
լերուն
Ժ՚ԷԼ, նախ
առանձինդ
յետոյ՝
Հայաս­
տանի
Հ ան րա պետ ութ եան Պ ասւ ուիր ակութ
եան
Հետ,
մեծատարած
ուսումն ա ս ի ր ութի
ւն Ժ՚ը
պ Էտ,ը է զայն
պ ա տկեր ւսցն ելու
Հ ա ժ՚ւս ր։
Հա–
ւաք ա կա
ն
յ ար ա տ էա՜ւ գործ
ո ւն է ո ւթ ե ա ն
ա լ դ
ե լ՛կա ր
շրԼանին
բոլ որ վւ ուլ երուն,
խ ել աց
ի
ձեռնարկներում
լաւ
Հ աշւուած
ճիգեր
ու, ուշի
ւ/՚օ–
ր էն ղ ե կ ա վ ա ր ո ւ ա ծ գ որ ծ I, րու
Հ ե տ,
ան
շ ուշտ
ղ ան
՛
ղ ա կ ա սն եր
֊
կ աժ՛
ււիւ ալ ներ.
Եւ ր ո ոչ այ
ի
ժ՛ ե ծ ա ղ ոյն ա զզ եր
ուն
ղեկ ա վ ա րն երն
իսկ,
այ դ
ան
օր իԳւակ փոթ որի կի րնթ ացք
ին
ք
դո
րծեգին
սխալներ։
Ինչ որ ուժ՛էն բանէ աոաԼ
այդ
շրր–
Լ ան
ին ա պ սւգ այ
ան ա չ սւ ռ պատ
ժ՚ա գի րր
պ ի տի
Հ ոչ ա կ է ու
յ աւ եր ժ ացն
է
" ՚
ն վ
եր ա պ ա Հ
ոք
ան֊
չ սւց ուժ՛ով,
ն ախ ա գաՀ
Պ օղու՛
Նուսլարի
ան
ս պ ա ռ ու բ ո լ որ ան
ու էր
Հր այ րվ>ն է ծա
ռայ ե–
լու,
զինք իր բոլոր
էութեամբ
բորբոքող
ազ­
նիւ
տենչը
իր ցեղն
ու Հայրենիվւր
ազատա­
գրուած
տեսնելու դ տարխւերով
զի շեր
ղերե
կ
չ արււ՚չ ար ժ՛տաւ որ աշխատանք
ու
՚
իիզիքւս–
կ ա ն
յ ո զ նու
թ իւն
յ ան
ձն
՛
ււո ն ել ււ վ
Հ ա քող
Հ ա լ–
ր ա պ ե տ ին
իր ե ն
ց ոյց
տ ու ա ծ
վ սս, ա Հ ութ ե
ան
ինքզինքն
արժանի
Հունդի սացն
ել ու
սլ արտ
ու–
Fonds A.R.A.M