122
ԱՆԱՀԻ
Տ
ռաՀ^ բերող
ձեւերու.
ոմանք, այգ
ձեւերէն.
Հելլէ՛ն՛ներու–
բիքնօն^&
Հետ
Համ՛եմատելի
ե՛ն։ Ատորել
կր ՛նշա՛նակե՛նք
այսօրինակ
կարգային
փոխանցումներէն
մէկ
քանին։
ԱւՐբոդՀական
ելելԷՀր՝
ւքի, 8>ա տիեզ. սօլ, լա, սի, տօ տիե(|, րհ, ս՛ի,
Զանաղտն
Հնգեակներ՝
Սի, 3>ա տիեզ, սօլ, լա, սի,
ւքի, Ֆսւ տիեդ, սօլ, րս սլեմօլ, սի,
մի, 9>ա տիհ(յ, սօլ, լա տիեզ, սի,
մի, 8>ա տ|ւ1,(|, սօլ, լա, սի սլեմօլ։
էյնթալիտիականր
ամ՛ ենազուտ
ձեւին
մ՚ԷՀ
գործ՜ ած՜ո լած՜, բաւական
յա ՜ճախա–
ղ-էպ է՛
մի, Ֆա տի1.զ, սօլ տիհղ, լատիեզ» սի։
Աւելի ցանցառաբար
—
երբեմն
միայէւ—
կր Հանգիպինք
Հնագոյն
գորիականին. այն
ալ
կիսաձայնախառն
վի՜ճակին
մ՝էշ\ րոտ
արեւելեան
սովորութեան.
մի, 3>ա, սօլ տիեգ, լա, սի,
եւ կամ՝՝
մի, 9>ա, սօլ տիեգ, լա, սի սլեմօլ,
իսկ պարագայ
մ՛ր կայ, իւիստ
նշանա­
կալից, ղոր կ՚ուզէ/նք
ւՐասնաւորաբար
շեշ­
տել, այն թէ, ւՐինչգեռ
արեւելեան
մե–
ներգներր
րէւգՀանրապէս
եւ, ինչպէս
կր
կարծ՜ուի,
Պարսիկներուն,
Հէճազի
Արաբնե­
րու եւ թ՛ուրքերուն
աղգեցութեան
տակ,
ՀաւՐակ
թրծուած՜
են՝ ամբողչ\
կամ՛ կէս
ձայնէն
աւելի
մ՛իջոցներով, Հայ երգր, այգ
կարծ՜եցեալ
ու թերի
նմանաձայնութիւն–
ներր անգիտացած՜
է ։ Անոր
ելեւէջներուն
ծ՜անօթ
եղող ձայնամ՚իՀոցներր
կա՛մ՝ աւՐ–
բողՀ են, կա՚ւՐ կէս՛ Հոն մ՛ուտք չէ գտած՜
նո յն իսկ ա յն՝ տեսակ մր թեթեւօրէն
նուա­
ղած՜
մի%
որ, յաչս կարգ ւՐր
երաժիշտնե­
րու, անՀրաժեշտ
մէկ պայմանր
րլլալ կր
թուի
արեւելականութեան,
այն օրէն ուր,
Հի՜ճրէթի
երր որ գ գարուն,
արաբ
երաժրշ–
տագէտր
Զալզալր
օրէնքի կարգ
գասեց
զա յն։ Ալ թէեւ
Հա յկական
երգերն ալ,
նման
ամ՛էն նախնական
երգի,
ձայնական
զարգարանքներ
կր պարունակեն,
բայց ա–
սոնք, շատ աւելի
սակաւաթիւ
են քան Ա–
րեւելքի
մնացեալ
ժողովուրգներուն
մօտ,
բացառութիւն
նկատելով
ասորի
(
տյ՚քւՁՕլԱտ)
երգերր,
որոնք եւս, Հայկականներուն
պէս,
աւելի
աս ոյգ են՝ Հ ն չական ութեամբ
թէ
կշռոյթով։
կշռոյթներր,
պարզ ու այլաղան,
ստէպ
կր ներկայանան
որպէս ազատ
կշռութիւն,
«
առաՀին
ոտքրյ> Րէէ
ա
է"վ
առաւել
կամ՝
նուազ
զար զ արուն, եւ մերթ
երեք,
չորս,
Հինգ —կամ՝ աւելի—
ոտքի
բաժնուած՜։
ԱՀա ասոնք են տարրերր
Հա յ
երգին.
ոմ՛անք,
տմ՚ենաՀին
անցեալէ
մր բխած՜,
ւՐինչեւ
մ՛եր օրերր Հասած՜ են տակաւ
՜
ճո­
խանալով։
Երաժիշտին
մշտակա
յ
բծ՜ախնգ–
րութեանր
թողուած՜
է գտնել
պատշաճ
արտայայտութեան
այն գունագեղ
ձեւր՝
՜
ճոխ . ու Հակասական
երանգաւորումներ
ստեղծվող, որով ձայներու
արուեստին
ւՐԷՀ
Հիանալիօրէն
ի յայտ
կուգա
յ Հա յայ գե–
ղ արուեստ ական
Հոգին։
Ա՛
ԿԱԱԹՈԻԷ
Fonds A.R.A.M