ԱՆԱՀԻՏ
8 9
արուեստէ
պատմութիւնը
դեռ
չուրուագծած
,
մասնակէ
ղկմք
մ րն կ որ նիւթ
կառնեմ
էնծէ ,
ա՚ռանս
պատճառի
չէ Հ֊
՚
հս՚է՛
որ Մ/՛Հայիլ
էմինէսքուն
մեծագոյն
•
լկ՛էք"
կ ռումէն
բանաստեղծութեան
:
Աւելէ
ճէչտը
անով կր սկսի
սսւմկն
նոր
բանաստեղ­
ծութիւնը,
1
ւ
կր զարգանայ
անոր
շունչովը։
Աւելէ՛ն–
ան կր
մնայ
անգերազանցելի
ու կր
սլաՀկ
մինչև
այսօր
ալ իր
ուժն
ու
Հմայքը։
Նիւթ
առնել
էմինէսքուն՝
կր նշանակէ
ղննեւ
այն
անկիլնագարձը
ուրկէ գտաւ
ռումէն
գրա­
կանութիւնը
իր ճամբան,
մինչև
Հաոաւ
էր
Հո
լն ր
Հ
Յետոյ,
շաւո
քիէերը
վաքր
ժողովուրդնե­
րու
գրականութեան
մէք՝
կրցան՜ են
տիեզերա­
կան
շունչը
գտնել։
էմինէսքոլի
երգերը
ունի՛ն
այգ
շունչը։
Անոնք
մարգկա/ին
են, ու Հ ե տ և ա ­
բար
վարակիչ
ե
Հաղորգական։
էմինէսքու
մ իա
յն
ռումէն
բան ա ս տ ե ղծ մը չէ : ԱՀե բանաս—
ստեղծ
մրն է . բանաստե՛
ղծն է : Ո ւս ո ւմնաս ի—
ր ել
դանիկս/
որոնել
է
մաբգկայէն
Հողէն,
անոր
էւորաղոյն
լոլղումներն
ու
սէեսէլքները։
Կա/ և
ուր
իւշ գէ& մը "ր մեր
մտածում//
անոր կը տանի։
Իր կեա՛նքը։
կմէնէսքու
ապ–
բեղաւ
ինչպէս
ճշմարէս/
արուեստագէտները
ա/ղրած
են, զրկանքով
ու տառապանքով,
ու
էնչսլկս
շատեր
ր մարդկութեան
մեն՜ տ ա ղ ա ն դ ­
ներէն՝
ան ալ գա ցան՜ կ եղերական
վախճանէն
,
կէս
ձգելով
էր երգը։
ՇաՀեկան
էր
պրպտել
վւոթո
րէկներսվ
լեցԱւն
այս Հողէն,
ու
գիտել
ամպերը
որ պտրտեց
ան
անոր
զանկին
մէչ՝։
Վ ե ր ջ ա պ է ս
"
ւրիշ
աղուոր
թել մ րն ալ կմ ի–
նէսքուն
կր կապէ
մեզի։
Անոր
երակներուն
մէ9
կԳնթադրեն
Հա՛յ
արիւն։
Հաճոյք
մըն էր, Հայ
գրողէ
մր Համար
,
և ա՛յ՛լ
թ*՛ԷՐ պրպտել
:
Հե–
տևիլ
արեան
ձայնէն
որով մեզ կը կանչէ
ռու–
մէն
պատմութեան
անցան՜
մեն՜ բանաստեղծ
մը ,
ու մեր Հոգիներով
անոր Հետ
Հաղորղէլ։
ԱՀա
թէ
է ն չ ո ՚ լ
ռումէն
գրականութիւնը
քիչ մը ծանօթացնելու
Համար՝
էմէնէսքուն
կ ՚ ը լ լ ա յ
առածին
նիւթս :
ԻՐ
ԿԵԱՆ-ԲՆ
Ո Ւ
ԳՈՐԾԸ
կարճ է պատմութիւնը
իր կեանքին
:
փանէ
մը
թուական,
ու արդէն
պատմուած
կ՝ ըլլա
յ
ան ;
՚
Ծնան
է
1850
յունվար
\՜
վ,ն
Պօթօչանի
մէչ–. Իր <այրը՝
Կէօրկէ
էմինօդԳչ՝
Պ՚՚-քսվէ–
նացի
էր Հ Ա ււլչոփա
յի
մօաա կա լ
7՝
ք՚/ինէ
շթ
գիւղէն
:
Ա՝այրլչ
Ա՝ոլսւոփայի
Ժօլտէշթ
գիւղէն
էր , սերահ՜
քյ
ւււրա
շք"
֊֊
րնաանիքէն
;
Ա
ւրեմն
Ս
՚
Ոէտոփան
է ուր
աչքերր
կր
րանա
ք , ե
ուր կր
թրհուի
Կոգին–
Ս՛ո
էտ
ո փան ^ ււր իր ահս
ահ՛
էուհերուն
Հակառակ
անթաւիանց
կր
մնացեր
իք շնամ
ի ոեդերոլ
ւլլաշւք ին ^ ե. ուր աւելի
տնա—
ւլա
լւ ա
կր
շնչէր
ռումէն
Հողին
քան ի
Ս՚անթկ–՛
նիա
ուր աւելի
Հղօր էր Տ ՚ " •֊• կ րներո
ւն
ու
անոնց
րերահ
րարքերւււն
շուներ :
Անցնեէոփ
Պ" ՚ վ՚օփինա՝
իր նախնական
կր(՚~
Միոայիլ էւքրնեսքու
թո
ւիմ իւն
լւ կ՚առնէ
Զկրնաոլցի
ւլ իմնաղիոնր
; //*..
թէե
օտար
երկնքի
տակ
րա
յց
ււումէն
Հողին
է որ մ ի շա կր մ՛շակուի
իր մկք֊,
շնորՀիւ
ււու—
մէն
դաստիարակներու՝
որոնք
//*
ււլտոփա
յ է ն
կոլ
գային
ու փառ կր սլաՀկին
Հա /րենի
աւան–
ղ ո լթիւնեե
ր ր ալ սա
ր ի ա կան
ԷՍ ւհիհ
տակ
ա
սլ—
ր՚յղ
արենակիցներու
սրտին
մկք։
Հյատ բան
չգիտենք
կմինկ
սքսւի
աշակհրտոլ
թեան
շ
Ր
լա–
ն ին փրաք–
ինշսլկո
առՀասարակ
իր մ ան կո
լ –
թեանր
մասին
ւ Տ՛Ա քս՛նի կ միայն
որ ան
աւար–
տահ
չէ երկ
լա
ր ղա կան
ուսում
մ ր :
1864/՛֊֊ ,
ուրեմն
Հաւլիւ
11
տաբու
,
կր լքկ
գոլ
լ՛ ո ցր ո ւ տի
կ ՚ հհ ան ի
(
ծ՝ ա ր տ ին ի ի
թ ա ա ե
բա­
խում
րին Հետ կր շրքի
(
հում ՛ան ի ան ու Թ ր Ա՛ն
սի
լ –
փա
ն ի ա ն : Այս պ ս՛ ո լ ա ր տ ե ս ա կ մր գ՚ղր
ո
ց կ
՛
Հ՛Հ՜*
լա
յ սա կա
քն իրեն
Համար
,
ո լափ Հ ե ւո/ւ ոչ մ իա
յն
կր
ճանչնայ
ղանագսւն
Հո ր իղոննե
բոլ տակ
տոլ–
բող իր եղրա
յրնե
ր ր , այլ կր ճանչնա
յ
մ արգի–.
Fonds A.R.A.M