ԱՆԱՀԻ Տ
81
ասաոլահեղէն
շ Ա Ո բ հ ս
եբ1ւ եցալ»
ճիչս,
կորիւնի
Աքէս, ֊
1
լ""1՝ Ր՚կ «" ոք ոլստեք...
այնպիսի
ասա
ո ւահ եղկն
շնորհաւ
եըեեցալ%
:
Աւելի
նշա­
նակելի
է «Հայաստան
աչխարհիս^ի
(
կորիւն՝
իբր
Վրացի՝
ա շ խ ա ր հ ի ն )
քով աւելցնելը
«
Թոր–
գոմայ
աւրլին»
յորքլւրքյւ
լմր , ղո ր
երբեք չի
գորշահեր
Կորիւն
,
քլ որուն
ներմուհմտն
կբ
հանղ
իս/ինք
ուրիշ
բանա քաղեա
լ Հա աո
լ ահ ի մբ
մէչ:
Կոր
«՚
ւ՚Ա՚նոի
յԱյբար
ատեան
գաւառին
ի կ ա յ ս
թ ա գ ա ւ ո ր ա ց
և
քահանայապետացն
բղխեցին
Հայոց
շնորհք
պատուիրանացն
Ասւոուհ
ո յ » :
Աղա
իժ. (էէ
579)
« 7 *
ա ն զ ի
յԱյբարաաեան
գաւառին
ի թագա­
ւորանիստ կայեաքւսն
բղխեցին
Հ՚՚՚յ՚՚ց
աանն
քհորգոմայ
շնորհք
քարալու
թեան
աւետարանին
պատուիրանացն Աստուծոյ» :
արձե ա լ կ ս րի ւ՛ն ղեր օ է կ ր էլն ու թի ւնն եր Է
էւ աւԼլաղրււլ
թենէ
մինչ Ագաթ՜– ի մէք
ՀշնորՀք
քա բո ղու թե ան աւ ե տար անինչէ
ետքր
Հսլատուի֊֊
րանաղն
Աո ւււ ււ ւհ ո լ»
ա
Ա եո աւելս
րղ. Է՛ կամ
^՚^> հ.1՚ Գ
ո
րս՜"՛հ
ե՜լու կբ կամ
միւսը։
Ալս
երկու
Հատուածներուն
մէք
վւուսնն
թ՝որգոմա
/»/՛
Ա
ե րմուհ
ումբ
(
Հա լաստան
աԼ~֊
խ ա ր •֊, ի Համար)
նոր բւր քոր քում
մ բն կ որ էլ է, -
րե ի կորիւնէն
Լա վ>ր գ ո րօ՜ահ՚ո
լ թեան
մ սւ ա հ՜ կ
Ս– Կ
՛
է՛՛՛՛յ ՚ թ*"րգմանու
թիւնբ
աա բահ ո ւ ե լկ
,
ծ ա –
նոթ
գաււնալէ
լեսալ^
ք՛Ր անոր
մԷՓ
գւոնուահ
Թո
րւլ .ո մ
տնու
նին՝
Հ.
ա
լաստանի
ւի բ ի սլա կա ե
վերագրում
ր սկսաւ
(
ինչպէս
նաե
Ասքանաղի
վերագրումբ , որ
Ր°՚Ր
Ս կիւ թ աղիք կբ նշանակէ)
:
քՒոբգոմի
երկիրբ
հ՜ա յրագո
յն
Հիւսիսի
երկիր
մր պէաք
է ր
Ա՛՛՛յ
՚
է1՛ ԵզեկիԷլ
մա բղա
բկին
մէք կբ կսշսւի
Թոր­
գոմը
«
ի ծագաց հիւսիւայ»,
ե֊ շատ
աւելի
կբ
պատշաճ
ի կ ի մ մ ե լւ ւո ղ ւ ույ՝
Սկիւթական
մ եհ֊ ցե­
ղին այդ
ճիւղին։
ՆթԿ եօթներորդ
գարուն
Ն– ՛Բ • Սկիւթական
մեծ արշաւանքը
ընղհանուր
8
աո աջակողմեան
Ասիա
(
մէ^ն
ըլլալով
Հայաս­
տան)
որ ղղրղեց,
խախտեց
ամէն
ին շ , // գեր­
ն՛ ,1
Սկիւթական
հատու ահ մը
Հայաստանի
հողին
վըս՚ւ
թողելուն
համար
Հայաստան
աշ­
խարհը
Աո քան աղե ան տղղ– ե տուն
թսրղոմա
յ
և հիւսիսական
տղղ (Հտնուրց
հիւսիսականաց
վեհագոյն»
կորենացիի
բառեըովՀ
յ"րԼ
ո
րէ~Լ
ներելի
կ , սլկաք կ ընգունիլ
թկ այղ
յ"րՒՐ՜
Լումր
մասամբ
և
՚/՚՚՚
քբ
մասամբ
ուղիղ
կրնայ
նկտտոլի
լ
Հայաստանի
նոր
բնակչոլթեան
մևհագո
յն
րաւք֊ինը
պատկան/,լով
Հատեան
^
Փոիլգացի
(,
լ
իրանեան
եկւորներոլ
:
Կորիւնէ՛
բանաքաղելը
Աղուիք, ի մ անաւ ա ն գ
.1՚".1՚"
՚ / "
լ
ք
ա
, /
հեաեեալ
Հատու
լոհ ի մկ9 ուր
Աղութ,
ղորհահելով
ն ո յ ն
խոսքերը՝
բայանի
հակասո
լ թե ան կամ ա ւ ե լա
ղ ր ո ւ իէ ե ան մկ$ կ՛ ի ք–
նւս
լ :
Կոր •
«
եւ
ն որա
( //
ա շիժո
ւյի \ իւ ք՛ա/ ր Հաւ ասա
րօք
զսովորականն
առաքի
եղեալ
զաղօթս
1
ւ
ղտքնու–
թիւհս
, //
ւլսլ աղա տանս
արտասուալիցս
է
ղխըս–֊
տասբերս
է թիւնս
,
ղՀսւլս ա շ իւ սւ ր Հ ա Հ ե ծ ս
,
քիշե -
լով
զասացեալսն
մարգարէ
ին , եիքէ
Հ
Տ
որմամ
Հեօ՜եօ՜եսցես
յ
բսնմ՜ամ
կեցցես»
:
է, ւ
այնպէս
բազում
ա շիաւ ա ս ւ իք ե ան
ղ Համբերեալ
վասն
իւ—
ր ո յ
՛՛՛
ղ ՛լ իւ՛ բա րե աց ինչ օճան
ղ տանելււ
ք
յ
II լա ւմ
սլա
րւլ ե էբ ի ւ՛ կ
՚
քի^՚՚՚կ
լամ ենա
շն ս ր Հ ս ղ էն
(
Լսւսսւ–
հ՜ո յ գ
>///
լրական
շաւիււ ւն
ձնե ւււ լ ծ՜նու նւլ ււ նո -
Ր"Գ ե սքանչելի
սուրբ
աքովն
ի*֊ր
ո
վ
նշանա–
՚1
իր
ս
՝*՚
ս քերէն
լեղս
ւ ին :
Ագաթ,
(
էչ
615—6)
«
Ա ւ իւր ո ւ ւէ ա ե
*\
ի են
ւլսո լիս ր ւս կ ան ե աս ւււք ի
ղնէր
( // .
ւ՝Ր ի՛ք
11
Ր
I
ե. իւրււվ րե
(
անւլ ո ւս ա
ու
հե–
լուիրն)
^աւաոսւրւէՀէե
, (
|Այւս1սւ
ե զաղօթս
,
ւլսւբր–
նութիւնս
,
զպաղատանս
ա ր ա օ Ա րայւհ՛ր Ա ,
ղիւըս–
տամլ՛եբո
ւ թ իւ ՛ես
:
^ / ՚ ձ ^ Ր
՚
"՛՛՛
ք •
ք/՚Հ^՚ք
՚
գասաց–
ղե ւս լ ս ե ւ1 սւ րւլ սւ ր է ի ե
, /*
թէ
ՀՀյ Որմաս՝
՝»
ե հ ե հ ե ււ—
ւ/ես ^ լա՛ յն էք ամ կեցցես՝»*.
Այսպէս
|1Ա1(քՈւ Ա՛ Ա1շ–
|սատւււ|֊> ե աս՛ր կատարեալ վասն համաշխարհին
բարեւող
ինշ օճանս
գտանելոյ
% \\
րսւմ
պարգե­
ւէ ր ի"կ վի^
սէ
^1
՝՝՝ ՚ " ՚ 1 ՚
ք
հ
ս 1 ՚ ՚
ս
Վ * "ի""ք ւոսլեսւլր
\
| |ւ -
քլակն )
յամենաշնորհէն
Աս սա։
հ՜ո յ
է
Հայրական
չ ա փ ո ւցն ծ նանե
հ նու նւլ ս նո ր՛՛ղ ք, ււ քան
շ ելի՝
սլա
րւլ ե ւս բա
շիւ
աքովն
/"
Ր՛՛՛ի
)
զամենայն
լա յ
//
ի Հոգլո
յ
րս րղ անգ է
ւէ կ լւ սա ւ իք ե ա հ Ւ
(
սխալ
տ պո լաճ՝
1.՚
կրւսՈ1
թեաւ1՚րն)
միւս
անգամ
վ ե ր սա
ին
հ՜նանե
Է են» ;
Սաո
ր՚ագհ՜ահ՜
ենք ա յն տեւլե
րը ուր բ ա ն ա -
քաւլլւ
աւելագրոլթիւններ
ունի կամ
ալելորղ
,
ան ա եղի վւուիոխռւթիւննՀեր,
ինչպէս
ա ր տ օ ս ր ա ֊
ռ հ ր ս
ւիոխտոակ
սւյւսւաւււււ ս ւ | |ս| ււ//, վ ա ս ն հ ա ս * –
աշ|սԱ1լւււ|ւԱ ( =
Համայն
Հայ տշիւաբՀի)
փո­
խանակ
ւ|աււ1՝ւ
ի ւ ր ս յ
ա(ք(յ.ի11/ւ
,
յ ա ւ ք հ ն ա շ ն ո ր հ է | 1
Աստուհոյ
,
փոխանակ
յ ա մ ՚ ե ն ա շ ն ո ր հ ո զ է ն
Աս֊
սլւււհոի
փոփոխոլթիւններ
ղորս
երբեք
կորիւս
ինքբ
շի կրնար
ըրաՆ
է՛ր՛"I
այնքան
աւելորդ
կերսլով
իր իսկ ղրտհին
վրայ։
՚
իարձե ալ ,
«
բու–
Fonds A.R.A.M