ԱՆԱՀԻՏ
125
Խադտր
Աղբար
էր վաէրոէՆ
կրթնահ
,
կորա–
քաււակ,
առտուս
րառ
Տր արտասանելու.
դնաւլ
ք
լա–
՚
քով
ւււ
արս ունքով
սսլաո-ա հ, Հա աս։ հ
րոլորովէն\
(1
ւ դեկէոներ
1
լր սլատՏեն
թէ տնէկա
շատ
կար՜ճ
՜
ԼՀաՏրտչ
Տր
Տէսւչ՚հ
ղնսոյ
,
որովՀետեւ
րտրէ
ՏաՀր
Ք
/՛
ճ ^Լ՛
անդՀ&ւ
Դ1՚ կ արաս
կր ս սլ ա ս Լր
Է րեն:
ք՛
Էտչէւ, կ ոսեն
,
1
։
է
աոար
Աղրար
աՏԷն
քտ*1ւէ
Տր
Ք
ա
ձ1Է\
կանդ
կ
ււււ.
նէր
է
ետ
Էն կր դաււէւար,
Հղօր
՜
ՃԷ դ ուէ Տր աչ ս եր
ււ
ւն
կ ո ւդ եր ր
կ ր րան տր
եւ էր
ք
ո–
վէննելւ^։
կր էւնդրէր
որ անոն
լ» ալ դառնա
չէն
եւ
Հեռաւոր
Հորէդոնէն
նտչէէԳւ*
րաչս
աղէկ
Տր
հա *
չէէն
ք
սո ւր
է
սո ւր աչքերով*
տեսնելու. ՀաՏար
թէ*,.
՛
Քեռէն
էրենո
եաեւէն
չէ՛
Լ*
Հասներ
արդեօք։
-1.
ՈՀԼ-
Հ ( 5 « Կ
Ֆրեօնօ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Է Ն
Յ Ա 6-ն Ե՛Ր
Ս Պ ե Ն Դ Ի Ա Ր ե Լ Լ Ն
(
Ս՜ԱւՈՒԱՆ ՏԱՐԵԴԱՐՁԻՆ Ս.ՌԹԻՒ)
1/
ԱՀ
ան
դի ար ե ա
՚1։ *1
ւ
իր եր ա ժ շա ա կ ան գա դա
-
փարներն
ա ոս ո ւմ էր
գլխ աւոր ա պէս
մասսա­
յից,
նրան
.
բ
ի ^
1
^ է
Լաս*
ծանօթ
ժոդովուրդ–
ն եր ի էք
է։
մա ս ա մր, իր սեվւական
եր եւա կա
ք ո լ •
թե՜ան
բնագաւառից։
Ս
պ ա ն ղ ի ա ր ե ան
ի
<տկոժ
ա
պո
դի ց ի ա
))
ն եր ո ւմ
քի
չ
չ են
այն պ ի ս ի եր աժ ր շ՜
ա ա կան
<*թեմաններ
^ որ
սլա ականում
են
Էւ -
րեն
դ
սակայն
նշանակելի
մե օ ա մա
սն ո լ
թ
ի ւ ն ր
վերցրած
Է
ժողուրդից
դ
ւլ ար դա ր ո ւ ա ծ Է
րա դմա
Հնչիւն
ք
գեր ա դան ց ա պէս
օրդեսդրային
ձեւեր
ով եւ տեղ
տեղ
յ ղկուա
ծ
նուրբ
դգալ–
նութեամբ
եւ
գեղեցիկ
վ ա ր պ ե տ ո ւ թ ե
ամբ։
Այդպիսի
ժողովրդական
ե դանակն
եր
Ս պ են–
դի արեանի
կոմպոդիցի
այում
շա ս։ Ա
շ
ւս ա
են,
ե նրա
Էսքիդների
տետրակներից
դատելով՝
նա
եղանակներ
վերցնում
էր
Հալերի
և
ք()՚ա–
( / )
ի բ ե ՜ ւ ա ն ի « \ ւ « ր
Ո ՚ ֊ ղ Ի ՚ ՚ Ի Վ^Փշփն
Թ ՜ ի ւ է ն
կ ՚ ա ր ա ա տ պ ս ն ք
օ ՜ ա ն օ Թ ե ր ա ժ շ տ ա գ է տ
Վ.
ո^օրւլանեանի ա յ ս
ք)մս\
ւս | ից յ օ դ ո ւ ա ծ ը 1)այ ն ո ր
ե ր ա ժ շ տ ո ւ Թ ե ա ն Ա*ն6~ վ ա ր պ ե տ Ա պ ե ն դ ի ս ւ ր ե ա ն ի
Սասին զ ո ր ս՝եր ժ ո ղ ո վ ո ւ ր դ ը տ ա րի ււ՛ր ւ ա ւ ա շ
ց ա ւ ն ո ւն ե ց ա ւ , կ ո ր ս ն ց ն ե լ ո ւ ։
թ արն
եր ի
ո
Ռուսների
եւ
Ո ւկր այ ի ն ց ի ն ե ր ի,
Պարսիկների
ե Ար արն եր ի
Պ
Հրեաների
ք
Յ ո յ ն ե"
րի
ե
Սվանների
ս ա ե ղծ ա գո ր ծ ութ
ի ւ ն ն եր
ի ց ։
Այ դ
ժողովուրդն
եր ի
\
բ ա ց ա ո ո ւ թ ե ամբ
ոուսյ
չ ե դո լ ի ան գի աո
ւ թ ի ւնր
որոշ
չա վ/ով
Ս պեն–
դի արեանին
խ ան դա ր ո ւմ կր
Հասու
լ ի ն ե լ նր–
րանց
երգերի
գեղեցկութ
իւններին^
բալց
ժո­
ղովրդական
եր դի
սք ան
չ ելիքն
եր ի
ի Ա ա Ո Լ ի -
11
|||Լ
րմբռնոււքր
բաւական
լրացնում
էր
ույդ
բացր։
Ա պ են դի ա ր ե ան
ի ժօաեցումլշ
ժողո
վրր–
դա կան
երգին
ս ի ր ս ղ ի մօտեցում
չէր
ե ոչ է լ
տնայնագործ
ական
դ
ի՚սչպէս
ա
յ գ լինում
է
յաճախ,
ույ
լ վա ր սլե տ ի մօտեցում
էր
յ
՚՚
րլլ
ու­
ն ի Հաստատ
տ ե ս ա բան
ո
Լ
թ ե ան պա արա
ստու­
թեան
բ ա զ ա
արեւմտաեւրոպական
վարպետ՛
ների
ԺԵՀ դարից
յետոյ
մշակած
Հիմքերով։
Կարելի
է շ ա տ
Հեռու
լ ի ն ե լ
կուլ
աուրա–
կան
երաժշտութեանդ
է՝ ա էս ի
//
Մ ոց ար
տի
ե ր ա ժ շա ութ ե ան
ն շան
ա կութ
ի ւ ն ր նու
ադեցնե՛
լու
փորձից,
բայց
դա
չ ի խանգարում
իւ ո ս ւո ո֊
վ անի
լ , որ ժողովրդական
եր աժ շա ու թե ան
ա–
ռան
ձն այ ա տ կ ո ւ թ ի ւ ն ն ե ր ի
թ ւ ում^
որոնց
մով
նա
որոշւում
է այսպէս
կոչուա
ծ
ա ր ո ւ ե ս ա ա –
Fonds A.R.A.M