ԱՆԱՀԻՏ
121
կին
քա՚ւվ,
Տր անգաՏ։
ՏասնըՀինգ
օրը Հեղ Տը,
տութեան
բառեր
թոթովէր
էլաս՝ կիսկատար
տա.
բացառիկ
Տարղռց
թերթ
կոպար
ՊոլսԷն,
Ի ազար
րակոյս
Տը յղանար,
խաղար
Ազբօր
Հոսիի"
ՏԷչ
Աղբար
՜
ճար ճարակ
կ՚ընէր
ՏԷկ երկու
Հին թի։ եր
կրակ
կ՚իյնար,
բառերը
էլուգային
անոր
կոկորդէն
<\եռք
կր ձգէր,
գուրգուրանքով
կր դնէր
ղանոնք
բարձրաղաղակ,
ւսչքհրր
ք
ո
ցեր
կր գառ1ւային
ել ա–
իր
հողին
ՏԷչ, քանի
Տը անուններ
Տիտք
կր
սլա–
րեւոտ
երագներու
շողերով
կր տաքցնէին
իր
չուրին
ՀԷր
ե կր սկսէր
իր ճառերուն։
Հաւաքուած
Տերունի
Հոգիներուն
Տսկոտ
բաղՏու–
ե լ ՚ բ
այլեւս
էր ղաւա1լ1։երը
սկսան
Հոգալ
ղ1 1՚ք,
թիւնր
:
1''
աղար Ագրար
կա Տալք կաՏալք
շուկա
չէն
կարուե֊
1
հ իր տեսութիւնը
Հաստատելու
ՀաՏար
ղօ–
ցալ
1
ւ նուիրուհցաւ
ազգային
հառաչութեան։
րալոր
փաստեր
ունէր
Յայտնութեան
՚
հրքէն,
Տա–
Հե ռուէ
Հեռանս
լսեր,
շշու1լ1ւեր
ասեր
էր
Սաւանդ
՚
հանիէլ
Մարգարէէն;
\\
ս վերջնոյն
Տար–
լեղափոի։ական1։հրու
գորհերէն։
Անոնց
Տասին
Հ\՝ա–
ղարէութեան
վերջին
գլխուձւ
վերջին
ՀաՏարներէն
պարակի
վրաչ
գաղտնաբար
խօսելու
ատեն
չէր
Տին կ՚առնէր,
Հոն «գաղան»
բառը
գործածուած
է
ուղեր
շատ
առաշ երթալ,
աչքով
յօնքով
իւորՀըր.
եւ անոր
անկուՏր
նախաաեսուահ։
Գազանը
անկաս֊
գաւոր
նշաններ
կ ընէր,
ը"ել
ուզելու
ՀաՏար
թէ
կահ՝
Տաճ՛իկն
էր,
ՄոլՀաՏՏԷ՛ար,
որուն
գրեր/լ
իւոՀեՏութիւն
չէր իր դիացած
բոլոր
բաներր
րսել
էհս ա՛հ շ ա՛հի
վերածելով
եւ
ղանոնք
գսւՏարելով
աՏէն
տեղ,.,
1
լոլ1։հնար՝
Հազար
երեք
Հարիւր
երեսուն
1
ւ
Հինգը,
1՚
ր
յե ղոսիոիալթե
ան Հետ
ունեցած
առնչու.
այսինքն
տաճ՛կաց
թուին
1335
քւ,
որ ատեն
ինչպէս
թեան
ւիասաացի
ապացո ան ալ տալու
ՀաՏար
կր
Տարգարէ՚1ւ
Հաստատապէս
կ՚ըյւէ,
գադանր
պիտի
ի չ ֊
սկսէր
գլուխը
ճօ՜ճ՛ելէն
երգել.
1
ւայ է լ
իր իշխանութիւնր
վերՀ
պիաի գանէ,
ան.
գ ա ր հ գ ի ն
է,
ա ն ո ՛ ւ ն դ , գիտեմ.
շուշտ
Տեր
Քեռիին
ձեռաՏբ,
Վ ե ր ք ե ր ո վ լի ս ի ր տ գ գ իտ եմ՛ ,
Շփոթութեան
եւ տարակոյսի
բոլոր
իյօսքերր
| ) ր տ ի գ դ ա րմ ՜ ա ն վ ր է ժ ն է| գիտեմ...
՚ /
^ / ՚ ճ
Կ" գանէին
երբ Տանաւանգ
խազար
Աղբար
էիացուՏի
և ապշութեան
քար
րւութիւն
Տր
ր"գթ՚"նակով
ՏէլԿոեղ
կր գնէր
Եսայիի
Մարգարկու–
կր տիրէր
իր շուրչ,
խազար
Ագրար
Տեհ Տարդ
էր, Բ
եան
և լ
Յայտնութեան
Գրքէն
որոշ
ՀաՏարներ
յեղափոխական
Տարդ
էր,
քա՛չ
Տարդ
էր։ Աս
երգը
որոնք
Հաւասար
ուժ՚գնութետՏբ
եւ
վճ՚ո
ականապէս
կասկած
չէր
ձգեր ատոր;
Գանիէլ
Մարգարէին
խօսքերը
կր
Հաստատէին...
Ւր խօսքերուէւ
աՏենէ^ւ
"
իբելի,
աՏենէէւ
Հա–
^ ՚ / ՚ ք *
ա
ֆ ՚ \ ^ ՚ Հ \ կիրակին.
Տէր Ա արկոո
քաՀանան
Տուէ Տսար Տեր
՝1*
եռիխ1ւ
գալու1ւ
շ
ոլ
ր^
կք^ դառնար,
ալ իր լղարողին
Տէ$
ա1լ1ւարկութիւ՚1ւ
Տր
ը1>էր
ա
յ գ
ուղղակի
հովկաօէն,
Հայկակահ
գաւառները
գրա–
Տարգարէին
եւ անոր
գաղտնի
կորհանՏան
Տասին,
ւելու,
Հա աւլ կործանած
գաՀը
Հաստատելու
Հա.
խաղար
Աղբար
ուրաիւութենէն
ինքղիէւք
կր կոր.
Տար։
սրնցնէր,
Տեհ երչԿսնկութեաՏբ
կր նայէր
իր
շ
ոլ
ր^
Աչգ
շաբթուէ։
երբ
1
Ր
ա
ՂՍ1՚1Լ
11՝
ուսիոլ
Տա–
ել կր վէնառէր
իր տարեկից
ծերունիները
որոնք
սին բան
Տր զրահ
ըլլար* խազար
Ագրար
շաա
խոր.
արգէն
հա՚էւոթ
էին
ս՛րէ
՜
ճշՏարաութեան՝
շնսրՀիւ
Հրգաւսր
կը գանէր
Լ օ՚ւսՏերով
բեռներով
բա սա.
իր բացօթեայ
ձոզովեերուն։
Անոնս
աչքերուն
յա֊
տրսւթիւն
կուտար։
Եթէ
խօսք
Տր,
բառ
Տը իսկ
աակը
կր
ն ա յ է ր
առանձին
Հա՜ճոլօով։
Ինք
գիտէր
չըլլար
անոր նկատՏաՏբ,
խազար
Ազբօր
ՀաՏար
որ ի՛նքն
էր շիտակը,
Հը^
Տիւս պարապ
գլուխ
այդ
լռութիւնն
ալ առաւել
եւս
խորՀրգալոր
էր,
առարկողնե՛րը,
գրքէ,
աւետարանէ
լուր
չունեցող*
թէև
իր աչքին
աՏէհ
ինչ պարզ
էր և «բոշ,
ինք
ներ
պարզապէս։
աՏէն
բանի
կր Հասցնէր
իր խելքը։
Իրիկունը,
քարոզէն
եաք,
շիտակ
տուն
կը
1\
ւ Տէկէն.
դառնար
աւելի
ՀրաՏայական
եւ աւելի
լուրչհ
Տհե–
–
Հեռին
՚
աի գայ, ՛տի գայ. կեցէք
սրաչքով֊
ցիօ յայտնապէս
փսխուած
կը գանէին
զինք,
բայց
նիգ տեսնէք
ու Հաւատաք,
կ՝եզրակացնէր՝
անուշ
կը գուշակէին
որ անկասկած
–
քեռիին
գալստեան
կերակուրի
Տը Հոտէն
ՀնՀնացոզ
յոգնած
ճ՚աՏբորդի
Տասին
նոր փասս, Տըն ալ գաահ
րԱալոլ
էր
խազար
Տը պէս,
Ագրար...։
եթէ
ոզորՏելի
Տէկը կասկածի
ու թերաՀաւա–
Ար– դուշակ-ւթիւնը,
իրա՛ւ
ալ,
քիչ
ետք
Fonds A.R.A.M