116
ԱՆԱՀԻՏ
Բալց
Հայոց
ժ՝էքԼ կենդան
ի կը ՚ժեան ինչ
ինչ
Հին ա ւան դո ւթ
ի ւ ն ն ե ր , որոնք
Հ ա ս՝ ա
բ-
ժ է ք ր դ ա ա ձ ե ն ք Ս՛եր ա քց ե լ ա ծ դր եթ է
Բ
Ո
Լ
Ո
Ր
երկիրներուն
մէքԼ։ Ալս ււլ էս են դ ա րն ան ա Հէ­
ներու
եր գ երր , Ս այիսի
գիշեր, Ս Էն՛ Ժանի գի­
շեր,
օէքսվւիբեան
«
աւէ՚աոու ան գի շ երր >> *
Հ այ ասա
անի
^Էք,
ա
ժ դ դի ւ թ ա կան գի՜
շ երր
1
Հա ւէ՚բա
ր ձուս՛՛ին
ն Է։ Տօնէն
երկ ու օր
առաք
,
ա
ՂւԻ
^ները
փոքրիկ
խո։ մ ր ե ր ո վ դաշ–
աերր կ երթան
խորհրդանշական
հ ա ղ ի կն ե ր ր
ք ա դելու
ե իր ենո քան - գիւչոււ/եեբբ
սլ ա սւ -
ր ա ս ւ/ւ ել ու։
Ա%ք
ս
երկու
սլ ա ր ս կ ա կ ան բառեր
ր,
«
քան » որ կը նշանակէ
Հոգի ե \\ գի ւ չ » որ կը ն շ ա–
նակէ
վարգ,
լան կեբգն
են ա ւ ա ն գ ա կ ա ն եր­
գին,
անոնք
անունն
են նաեւ
այն
անօթին
որուն
մէք նոքն ա գ ք ի կԳ՛ ե ր բ էսսան ի էս
ուոն
ն ե ա ահ են ւէւ "քր
ի կ (էւշաաակներ,
մասւնէւ, Դ
ո
~
Հ արեգէն,
եւալլնէ
օ օնին
օրը , այ էլ ա ո ա բ կա ֊
նե
ր ը վիճակով
կը քա շուին,
իւր աք ա՛ւ չի ւբ
ին
կը
վիճակի
գ ո ւշա
կո
ւ թ Էէ ւ ն մը որուն
ս/բաա–
ս ան ո Լէ/Էն
յեաոյ
ա մէն ք ը ո աքի կը կան
դնին
ե
մ եհ ա շիյ ոյժ ո վ կ երգեն
օրուան
/
անկեր գ ը*
\
Հսւ
ււի ս տ ա (յ |ւՆ
ման
իշ-ա կ
ձ
-
է
/
ն գ|)Լ
||ւււ1՛ ^ա*Ա չաՆ,
ե ւ ա յ լ ս ։
(
Աքս ա ե ղ գրուած է եդան ա կիննօ
թ ա գր ո ւթ
ի ւ ն ը ^ ։
ոդակի
նկաաենք
կշռական
ս ա
մաս֊
նայաակութիւնը
որ , ա ո ան բ , բո
լոր ո վին ան–
հանփթ
1111՛֊*
I"
1
–
աբեւմաեան
երգին
ք
Հաղուա–
գիւա
Է անոր
մէք
է
եռամասն
չավւերուն
մէք,
չավէին
գօբաւոբ
բ ա Էս ուժը
,
վւ ո իւ ան ա կ ըլ լա­
լու սահ
Հ ա մա էգ ա ա ա ս Էս ան ե ր կա բ ա գոյն ա ե -
Լ
ո գութ ե ան , ինչոլէս
կը պաաա
Հի երբ
ունե­
նանք
1)4
արժէքով
ձայնանիշ
մբ, որուն յա
ա
քորգէ,
ակար
բ ա խուժին
վրայ, քէՏ մը, կարճ
է, Ժինչգե ո ընգՀա
կաոակն
յա քորդ
ձայնանէւշը,
որ
ե ր կր որ գ
բ ա էս ուժ՛ին
կը գ ո ւ գ ա գի սլ ի, ա–
ւ հ լ ի
երկար
Հ.
օրինակ՝՝
1/
Տ
ձայնամանակը,
որուն կըյաք որդէ
ք
1
բ ։
Աքս
սլար ա գ ա ն
/
ա
Լ\
ա էս սւ ւլ է սլ է
արեւել­
եան
այ գ
եր
կ ի րն ե ր ո ւ ն
ժ՚է ք ։
ՏՀայն
սլիաի
ն ո ր էն գանենք
երկրորդ
օ
ա
րին
ակին
էէ՝ էք ալ գ ո ր
կ՛ ուղ ենք
յ ի շա ա ա կե
լ ,
դարձեալ
բոլ որ ա սլ ա ր
մը ,
գգւււ լա պ էս
աւելի
երկար
քան նա էս ոբգր
,
գացէյՕ, տ ե ս է ք ո ՛ վ կ ե ր ե ր է <լ.;6՜, եւ|1ւ.
*
Խ
ս
Ր ՚ ՚ ւ ՚ ՚ Ր Ը
"/՛
Ր
"./
էոօսվէերու
Հ ե է/է
խառ­
նուած,
երգին
կ ո ւ սւ այ կրկնա մա ս ք եբ
թուա–
ծ Էւ մը ձեւը, որ կը լ Էէ շ եղն է արեւելեան
լ՛ա
ն ա ս ա ե գ ծ ութ ե ան ինչ ինչ ձեւերը,
օրինակի
Հաժար
վէաՆԹոԼ(1/"
գոր
արդէն
ժ ա ան ան
ի շ
Ըրինք
Ս պան
ի ոյ մ է ք (Հոս դրուած
է ա/ գ սլա՛
բերդի
առաք
էւն մասի
եղանակներու
նօթա­
գրութիւնը)։
Այո ե ր ա ժ շ ա ա կ ա ն
վ ՚ ՚ ւ վ ՚ բ ի կ բա­
նաձեւներու
յաքոբդական
վէ ան ի մը
կրկնոււէ՛–
ներէն
յե ա ո / , երգը կը վերքանայ
աւելի աշ­
խոյժ կ եբււլով,
ձա յն էւ սուր ա ս ա ի
ճ
ան ո վ մր ,
խորո տիկ , |ս .ւ |ւ ս սւ ի 1յ. ե լ ա յ |Ն։
ԼՀոս գր ուա ծ է ա րւ կա ո բ էւն ե գ անա կ էւն
ն օ թ ա գր ո ւթի
ւ ն
ըբ
Այս
կշռու
թ ի ւ ն ն ե ր ը
Հն ա ր ա ժէւ սւ,
ուշա­
գ ր ա ւ եւ ա ի։ ո ր ժ ելի են էէ ր ենս ա ո ե ր ե լ ո քթ ան­
կանոն ութ եան ժ՚Էք ։ ԱՀա ւա սի կ ուր ի շ ե ր գ ժ՚ր ՚
աո ւնեբ ու բաժնուած,
որ սլ ա ր ի եբգէւ
ւ/՚ր
ձԼւն
ունի եւ որուն
էոօսքեբր,
բոլորովին
սւարբեր
գ ո ւ ն ա ւո ր ժ ա մբ մը եւ գգա
ռ ոււ1 ո վ ւ/ր , կը յ ի ֊
շեցնեն
Արեւմուաքի
ժէքաժենէն
աւելի
աա–
բածուահ
երդերէն
ժ էւն.
ձփ
11
վ (11ւՆ վ ՚ լն ս ց կ
11
ա ա ւ ե ւ այ (Ն:
(
Ալս ա ե գ գր ո ւա ծ է եր գի ն ն օթագրու
թէ։ ւն ը)։
7
^ 7 է
Պարը
ամենակարհւոր
աեւլ մը կը բոն է
Հայկական
կեանքէւ
ա ր ւււ ա լ ա ք ա ո լ թե ան ց
մէքէ
Ան
մի այն ե ր գ ե ր ո վ չէ որ կ՝րն կ ե ր ան այ , գոր–
ծիքնեբն
աչ կ օգնեն
անոր
բնաշ ր ք ութ
ի * ֊ ն ը
կշռա ւոր ե լ ո ւ ։ Ար դէն
ան ո ւ ան ե բ ին ք
Վ ի**՛ի
( 1
ս է հ )
ընաանիքէւն
պաականոգ
երկու
գոր­
ծիքներ,
Թա ռ / /
ե
սա<|//,
որոնցժով
երդիչները
իրենց
երգը կ ընկերացնեն,
կրնանք
անսնց
վրայ
աւելցնել
նաեւ՝
իրբ լարաւոր
//.
կըն–
կնաոցաւոր
գործիքներ,
չա11ՈԼք՚/ւ
ե
ոԷէքէՆ*
\
ն։
/՛
ա/ց
պարի
ե դ ան ա կն ե բ ը ա ւ ե լ ի յա ճա խ կը
ն ուա դեն ւէ։ չ ա կան դոբ ծ իքն
ե բով,
որոնք կ ըն­
կերանան
բաէսւ/՚ան
ն ո լ ա գա
բ անն ե ր ,
Ո Ո Լ1ԼՍ Ա
֊
ծ,
ւււեսակ
մբ ճչող
ք
)
սԱ|ՈԼ1Ա
որ բաց
օ գ էէն
էէի ա քն
կը
գործ ած ուի ե որու
ա ե գ ր կը բոն Է,
ւււ ան
մէք,
տ ո ւ տ
Ո
ւ ֊ ք ը , Ք1
ա
բինէթի
Հնչիւն
ո*
նեցոդ
Հովուափող
մը,
իյ սւ վ
\
Հ
\
Հը , գր եթէ աեսակ
մը
սրինգ,
ք եա ււյ
Հաբողականաց
խ ուժ
բ ին մէք,
տ ա վ ո ւ լ ք , տա իր աճ» տա Ա պ ո ւր ած,
թ Ժբուկն
ե–
րոլ
ե դա վւեբոլ
աեսակնեբ,
ե
ծնծղաները,
ւ ւ ա ՆԹ ո ւ ր ք // Թր|ււքվւ|իվւիԹօք/–
երգողներն
բնգ–
Հանբւսսլէս
\\,
ւ ւ111 ր 11
ւյ ի րն կերա
կլլութ
եաւ/՚բ
կ՚եբ
ա
դեն
.
դա լուէ պա
ր էւ եղան ա կն հ բ ււ ւն, բնական
ա–
բաբ
վւ չո ւլա էլ սևն
ղււր ծիքներն
ե ն որ
ւլ ան ոն ք
կր
ն ուա
ղ
են։
Ա Էք կը բերենք
այ ս սւ ե ղ ա/ղ
Հայկական
Fonds A.R.A.M