114
ԱՆԱՀԻՏ
Ա Յ
ե Ր և ժ Ժ Տ Ո Ի Թ Ի Ի Ն
Տ ո օ յ շ 1 օ բ 6 է 1 ւ €
ձշ
եւ )\1ստւզս€
Օ ւ օ է ւ օ ո ա ա ՜ օ է1ս ( > օ ո տ € * ՚ \ ^ 1 օ . ո Յ կ ս ս ՚ ե ւ ո ր
հր ա տ ա ր ա կ ո ւթե ան յ ա լ ս վ ր դ ա կ ա ն
ե ւ ՚ զ ի ն ա փ ա ւ ա ծ
բ ա ժ ն ի ն ւ1՚1;օ, Ա ւ ա ւ ս ա յի
ք1|խաւոր ա զ գ ե ա ւ ժ ո ղ ո վ ր դ ա կ ա ն ե ր գ ին
ւ ի ՚ ա յ խ օ ս ե լ է յետոյ. ծ ա նօթ երաժլւշ–
տագետ ժ փ ւ լ ի հ հ Թի ե ր ս օ ն ա յ ժ ո ղ ո վ ր դ ա կ ա ն ե ր ա ժշ տ ո ւթ ե ա ն յա տ կ ա ց ո ւ ց ա ծ ե
հետեւեալ նա տ ո ւ ա ծ ռ ։
֊
է
ԷՀ
մօ ս* են աս ք մեր եր աժ
շ ս։ ա
1
լ
ա ս ու ղ ե ւո–
ր ւո թ հ աս վա խ
ճ
ան
ին ։
Ուրիշ
բան
չի ԱՆ ար
էքեղի
բաքց
եթ Է անցն
իլ
առանց
կանգ
աոն ե՛
լ ո ւ ֊
Հ ա ր ա ւայ
ին
ծ ո վա
ւի ո ւ ն քն ե ր ո ւ ն առք եւ֊ Էն
Ռուսիոյ
որ ուս վրա/
արդէն
խօսե ց անք
,
յան­
գել ու Համար
Եւր ո սլա ւ ի ե Ասիոյ
հ այ ր ա
գոյն
ս ա Հ է/՚սւն ա գծ ին
վ ր այ Աո վկա սի շր
քանին։
հարճր
լեոներով
//
իւորունկ
ու
րնդար­
ձակ
Հովի աներով
այ ս եր կիրր
,
որուն
ս՝ Էք
իրաւամբ
կրցած
են ւ-ոեսնել
աշԷսարՀիս
ղԲԷ՛
խ աւոր
ց ց ո ւա ծ քն ե ր Էն մ՛ին
ինՀսլԷս
ե
բոլոր
ժ ուլով
ուրդն
ե բու
մամա
ղրութ եան
ե ան ց ք ի
վայ ր ր $ բն ա կուած
է բ ա դմա
թ ի ւ ցեղերով
ուր
ց եղայ
ին
աաբրերոլ
շա ղա պ ա սւ ոլմը
ծ այ ր ա–
յ ե ղ
ձեւով
կը յ այան ուի ։
Անոր
այ լևա
քչ
մ՜ա»
սերուն
վրայ
կ՝ասլրին.
Հոս ու Հոն,
Հայեր.
Վրացիներ^
՚
Քիւբաեր,
քմաթարնեբ,
Լեղկինեբ,
Յոյներու,
Հրեաներու,
Զէր քէղնե
բու,
թ՛ուր
-
քեբու
ե Ռուսեբու
գաղութներ,
և սւ ա կա
ւ ին
գաղթումի
Հոսանքները
Հոնյ ա ճ ա խ ա ղ է պ են։
Ս՛ ե ր
սւյ ս
ո ւս ո ււ/ե ա ս ի բ ո ւ թ եան
Հ ա
մար
շա ա ան ան ք ն կ ա ա ո ղ ո ւ թ ե ան աոնե
լ
ա
յ ղ եր­
կիր"*՛ եր կ ն ալն որ մեծ ա դոյն
ուեղը
բռնած
է
Լալդ
շլ՚քանի
)
մարդկային
Հինաւուբց
քաղա­
քակրթ
ո ւթ ե ան
մկ ք , Հն ա գոյն
յ ի շա ա ա կն ե բ ը
ձգած
է պասւմութեան
մէՀք ե որ բոլոր
գբմ–
բաղդութեանց
դիմանալով
իր բոլոր
ղօբու­
թ՜ ե ան
ո՝ էք
ւղաՀսլ ան ած
է ա ղգային
ողին,
Հ այ ա ս սւ ա ն ր ։
Ւբ
ք ա ղ ա ք ա կ ա ն
ան կա էս ո
ւ
՛
թ ի ւն բ
շ ա -
ւոոնց ի վեր
կորսնցուցած,
Վ^՜բք ի Վ^բքոյ՝
ե
մին է ե ՜ ւ
*
ւ. ոբաղոյն
ժ ա ման ա կն ե բ ս՝ // ո ւ ս ի ոյ ,
Պ արս կա ս ա անի ե (մ՛ուր
,
բ ի ո լ ո՝ի քել
բաժնուած
ե այս վերք
ինէն
ան ղթ օր կն կեղեքուած,
Հա֊
յասաանը
մ՛իշա
է
ունեցած
Էիր աբուեսար,
իր
բան ա ս ա ե ղծ ո ւթ
ի ւ ն բ , իր
երգերը։
՚/
^բիսաո֊
նէութիւնն
բնգգրկող
առաքին
ժ ո ւլււվու ր ւչնե–
բ էն
մ՛ին
քաղած
լ
՚ 1 /
ա
1
ո 1
/
յ ան
իրեն
Համար
կա ղ ւյ՚սւ ծ է եկեղեցական
ե բ դ ե ց ո ղ ո ւ թ ի ւ ն մը
այնքան
Հին, եթէ
ոչ աւե՜լի,
որքան
բիւ–
ղանղականն
ու
Հոււմէականը,
ու
բոլորովին
ա
ն կա էս ։
է^այն
աաբաձելոլ
Հաս՛ար
սսւեղ–
ծ ած է եր ա մ շ ա ա կան
նօթաղբութի
ւ ն մը որ
ծագման
Հնութեամբ
վար չի ւա ա ր
նէօմական
նօթագրութեան
ամենէն
սկղբնական
վւորձե»
ր կն։
Աւււոր
վբ ալ կան ղ Հ՛ղի ա ի առնեմ
է
մեր
նիւթ էն
դուրս
ե լ լ ել
սլ է՛ ա ի /*// ար , ա ո՛ կից
մի այն ք ա ղ ենք ս ա Հասաաաումը
թէ
ե րա-
ժշաութ
իւն
ը ա մէն մա ման ա կ,
դարերու
րն՜
թ ացքին,
իր բոլոր
ձեւ եր ով մշակուած
է Հա–
յասաանի
մէք։
Հա
լ եր ը մեծ
երղողն
եր են։ Այղ կար
սղու­
թիւնը
ե ճաշակը
այսօր
ալ չեն կոբսնցու
ցած։
Պուոկօ-Տիւքոււորէ,
էւր Արեւելքի
մէք
կաաա֊
Fonds A.R.A.M